โรเบิร์ท ริชช์ ศาตราจารย์ด้านนโยบายสาธารณะจากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เผยแพร่บทความตอบโต้วาทกรรมทางเศรษฐศาสตร์ 7 ข้อ อาทิ ประเด็นการเพิ่มหรือลดภาษีให้คนรวย การจัดการงบประมาณขาดดุล และโครงการประกันสุขภาพของรัฐบาล

นับแต่นี้ เมืองไทยกับน้ำท่วมจะไม่สามารถอยู่ร่วมกันอย่างสมานฉันท์ เว้นแต่ว่า น้ำท่วมจะอยู่คู่กับวิถีชีวิต หรือหากจะคิดจัดการน้ำท่วมต่อไปในอนาคต คงต้องคำนึงว่า น้ำจะอยู่ที่ไหนและอยู่ในสถานภาพอะไร (ความสกปรก-ความศักดิ์สิทธิ์-ความสะอาด) 

มีเรื่องเล่าว่าเมื่อสิงคโปร์ ไม่ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสหพันธรัฐมาเลเซีย ประชาชนในประเทศวิตกกันเป็นอย่างมาก ประเทศเกาะเล็กๆ ที่ไม่มีแม้กระทั่งน้ำจืดจะอยู่ได้อย่างไร? หลังจากนั้นประชาชนเขาจึงเริ่มนับหนึ่งด้วยความ “ไม่พร้อม” ไปด้วยกัน

หยุดสร้างวาทกรรมประชานิยม และแทนที่จะคอยวิพากษ์วิจารณ์เพื่อขัดขวางเพื่อล้มนโยบายที่เราไม่ชอบใจ เปลี่ยนมาเป็นการคอยช่วยกันชี้แนะให้รัฐบาล ว่าควรกำหนดนโยบายที่จะสามารถส่งเสริมให้คนรากหญ้าเข้มแข็งได้อย่างไร

"อภิสิทธิ์" เขียนบทความตอนที่ 5 ชี้นอกจากเรื่อง 91 ศพแล้ว วาทกรรมที่ฝ่ายตรงข้ามสร้างขึ้นเพื่อเป็นกระแสก็คือ “ดีแต่พูด” โดยกระบวนการเริ่มจากการให้คนเสื้อแดงไปชูป้ายในงาน ยันนโยบายของตนหลายด้านทำได้จริง ไม่เหมือนคนที่หลอกพี่น้องเสื้อแดงว่าให้มาชุมนุมเยอะๆ เสียงปืนดังขึ้นเมื่อไหร่จะมายืนแถวหน้า แต่กลับไปช้อปปิ้งอยู่ปารีส นอกจากนี้ก็มีหลายคนที่เสียดายว่าไม่ดีแต่พูด แต่ทำจริง คือพวกที่ประกาศล่วงหน้าให้มา “เผา”

รายงานการเสวนาหัวข้อ "ประชาธิปไตย สงครามชายแดน กับกระแสการพัฒนาประชาธิปไตยในยุคโลกาภิวัตน์" ที่ ม.เชียงใหม่ “ภัควดี ไม่มีนามสกุล” ชี้ให้เห็นบทบาทของพรมแดนในความคิดและจินตนาการ ซึ่งสำคัญยิ่งกว่า “พรมแดนกายภาพ”