กวีประชาไท

กวีประชาไท: ให้โลกรู้พวกกูยังสู้อยู่ ร่วมรบ เป็นสหาย..เป็นอื่นได้อย่างไรในเส้นทาง เคยถูกผิดเคยอ้างว้างร่วมกันสู้ ในเหน็บหนาวร้าวรานเราต่างรู้ มีสหายเคียงอยู่ให้อุ่นใจ คือสหายกอดความตายในแนวหน้า แม้มิรู้ชะตาฝ่าภัยร้าย หวังเพียงเพื่อปลดแอกโค่นจัญไร สังคมใหม่เปลี่ยนได้โดยประชา สับสน ถนนเส้นนี้เราต่างรู้ต้องสู้หนัก อยากไถ่ถามทายทักเธอท้อไห	แม่กู..แม่ประชาชน แม่กูเป็นชาวนาอยู่ในป่าอยู่ในไร่ เหงื่อหยาดท่วมกายกลางแดดกล้า อ่านไม่ออกเขียนไม่ได้หมดราคา เป็นคนป่าคนดอยต้อยติดดิน แม่กูเป็นคนจนยิ่งกว่าจน ก้มหน้ายอมทนเหนื่อยหนักหนา โดนประณามหยามเหยียดเจ็บอุรา ไม่เป็นไรแม่บอกว่าเรามันจน ยังจำได้ห้วงร้ายในคืนฝน หนาวเหลือทนแม่กอดอย่าหวั่นไหว ฝนตกมาคงหยุดไม่เป็นไร ใน
กวีประชาไท: ป่านี้ชี้ชัดรัฐครอง ป่านี้ชี้ชัดรัฐครอง ประชา แม่จัน หักล้างถางพงไพรป่า ชั่วนาตาปีนานแสน ทำนาทำกินดินแดน ถิ่นแคว้นแดนนี้เราจอง ปู่ย่าตายายฟูมฟัก ลงหลักปักฐานเจ้าของ อิ่มบ้างอดบ้างครรลอง พี่น้องพ้องกันนานมา วันหนึ่งซึ่งหลวงทวงถาม อ้างนามตามกฎสรรหา มิสนคนอยู่คู่นา ตีตรามาให้หลวงครอง กฎบัตรกฎหมายว่าไว้ ป่าไม้ไพรพงทั้งผอง	กวีประชาไท: ความจริง ความจริงยังซ่อนเร้น ลวงพราง ความชั่วยืดอกถาง ถากเย้ย ความดีคร่ำครวญคราง กลางคุก สองมาตรฐานเหวยเว้ย เวี่ยไว้นรกสวรรค์ ความจริงแสนบิดเบี้ยว เบือนทราม คนผิดขู่ประณาม ตะคอกหน้า คนถูกบ่ถูกถาม จริง-เท็จ ประชาธิปไตยใบ้บ้า บอดเบื้อบุราณสมัย ความจริงเล่นแบ่งข้าง เลือกสี อำมาตย์อุ้มคนดี สั่งได้ ปากหวานจิตอัปร
กวีประชาไท: หลอน ตัวปื้ม (บทสนทนาบ่รู้จบ) 1. “มาหาหน่อย เมื่อคล้อยตะเว็นต่ำ ก่อนแลงลงมืดค่ำ งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ” “ไปหาบ่ได้ดอกอ้าย จะไปชุมนุม” ลมร้อนเดือนมีนาคมโหมสะบัด กระหน่ำสาดฝนเดือนมีนาคมซัด เยือกหนาวเดือนมีนาคมอัดสะท้านสั่นทดทัว 2. “ระแวดระวัง ฟากฝั่งยังมองเห็น หมู่เฮาเป็น ฝากความคิดฮอดถึงทุกคน” “บ่แวะเข	กวีตีนแดง: คนในคุก บางพื้นที่ ที่สายลม ไม่พัดผ่าน กรงเหล็กกั้น ความฝันเรา ได้จริงหรือ โซ่ตรวนล่าม ถ่วงรัด มัดตีนมือ เพียงพอหรือ ใช้คุกขัง อหังการ หูได้ยิน ตามองเห็น ใจเต้นอยู่ บทเพลงแห่ง การต่อสู้ ยังขับขาน เสียงเพรียกแห่ง เสรียัง ก้องกังวาน ยังฝันใฝ่ ถึงตำนาน สามัญชน นั่นดอกไม้ ฤดูใด เบ่งบานแล้ว ลมตะเภา พัดโชยแผ่ว กล
กวีประชาไท: คำเตือนจากเสียงประชาถึงอำนาจนอกระบบ ลองสิลองเงี่ยหูฟังฉันสักนิด ก่อนจะคิดทำย่ำยีและหักหลัง ลองเถิดลองไตร่ตรองดูสักครั้ง เชิญลองฟังเสียงสวรรค์ชาวประชา อำนาจมาจากปลายปากกาลูกลื่น จักอุดปากกระบอกปืนที่ขึงขัง เมื่อปวงชนก้าวออกมารวมพลัง จงอย่าหวังโค่นมหาประชาชน พิเชฐ ยิ่งเกียรติคุณ 3 กรกฏาคม 2554 เครือข่ายพลังลบ www.facebook.com/negativene	กวีตีนแดง: ไม่เชื่ออย่าลบหลู่... สิ่งไม่ศักดิ์สิทธิ์ ข้าแต่...สามัญชนคนธรรมดา ขอวิงวอนต่อสิ่งไม่ศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ซึ่งมีจำนวนมากมายกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์หลายล้านเท่า โปรดช่วยปกป้องคุ้มครองสิทธิของตนเอง ให้แคล้วคลาดจากโจรร้าย ให้ปลอดภัยจากผู้ดีจอมปลอม ขอพลังแห่งสิ่งไม่ศักดิ์สิทธิ์ จงยืนหยัดต้านทานการข่มขู่ จงอยู่รอดปลอดพ้นจากคมดาบ - กระบอกปืน จงอดทนอด
ร้องไห้ทั้งคืน ร้องไห้ไปอีกนาน อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ บอก 10 เมษาฯ 2553 นอน \ร้องไห้ทั้งคืน\" แต่ญาติวีรชนที่ถูกฆ่าต้อง \"ร้องไห้ไปอีกนาน\" เชิญอ่านบทกวีของกวีศรีประชา 0 0 0 หลับตาลง ได้อย่างไร. ไอ้โหดหื่น ร้องไห้ทั้งคืนสะอื้นผวา สั่งสังหารประชาชนคนธรรมดา หลั่งน้ำตาเสแสร้งแสดงละคร แล้วร้องไห้จริงหรือไม่ใครจะเห็น อ้างเมียเป็นพยานย้ำท	กวีศรีประชา: คำปราศรัยหน้าศพ คำปราศรัยหน้าศพ คำปราศรัยหน้าศพ มิกลบผิด สารภาพบาปชีวิต มิเลือนหาย ยืนเอาหลังพิงฝาสู้ท้าทาย หมากรุกตาสุดท้ายใกล้จะจน ฆาตกรร้อยศพจวนจบแล้ว จะมายืนเข้าแถวกลางถนน พูดโกหกบอกผีวีรชน โทษเสื้อแดงเป็นคนเผาบ้านเมือง โอม..อิทธิฤทธิ์ วิญญาณ อันศักดิ์สิทธิ์ อาชญากรอำมหิตไอ้หน้าเหลือง ราชประสงค์เหยียบแดนให้แค้น