สมยศ ขึ้นเบิกความวันนี้-ผู้หญิงทั่วโลกกว่า 50 ประเทศ ชูป้าย “NO มาตรา 112″
1 พ.ค.55 ผู้สื่อข่าวรายงานว่า ที่ศาลอาญา จะมีการสืบพยานจำเลยเป็นวันแรกในคดีของนายสมยศ พฤกษาเกษมสุข โดยนายสมยศจะขึ้นให้การเป็นปากแรก จากนั้นในวันพรุ่งนี้ (2 พ.ค.) จะเป็นปากของปิยบุตร แสงกนกกุล อาจารย์คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(มธ.) และสุดสงวน สุธีสร อาจารย์คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ มธ.
ขณะที่วานนี้ (30 เม.ย.) กลุ่มแอคชั่นเพื่อประชาธิปไตย นำโดยจรรยา ยิ้มประเสริฐ ได้เผยแพร่โปสเตอร์รณรงค์เป็นภาพผู้หญิงจากประเทศต่างๆ ถือป้าย No มาตรา 112 เพื่อเรียกร้องให้ไทยยอมรับเสรีภาพในการแสดงออก ในวาระที่มีการพิพากษาคดีของจีรนุช เปรมชัยพร ผอ.ประชาไทในวันดังกล่าว (ศาลเลื่อนเป็น 30 พ.ค.) และในวันที่ 30 เม.ย. เมื่อปี 2554 ยังเป็นวันที่นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ถูกจับกุมและคุมขังนับแต่นั้นมาโดยไม่ได้รับการประกันตัว ในความผิดตามมาตรา 112 ของประมวลกฎหมายอาญา ในฐานะที่เป็น บก.นิตยสารที่นำเสนอบทความที่เข้าข่ายหมิ่นประมาทกษัตริย์
รายละเอียดมีดังนี้

เราเลือกที่จะเผยแพร่โปสเตอร์นี้ไนวันที่ 30 เมษายน ด้วยสองเหตุผล
ตั้งแต่การถูกจับครั้งแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2552 และขออนุญาติประกันตัวหลายครั้ง ในวันที่ 30 เมษายนนี้ จีรนุช เปรมชัยพร เวบมาสเตอร์ของสำนักข่าวประชาไท ผู้ได้รับรางวัล “ผู้หญิงกล้าหาญประจำปี 2555″ จะต้องรับฟังคำตัดสินคดีเธอที่อัยการเป็นโจทก์ฟ้อง ภายใต้พระราชบัญญัติิว่าด้วยการกระทำความผิด เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ (พ.ศ.2550) ซึ่งถูกเขียนขึ้นมาเพื่อควบคุมเสรีภาพทางอินเตอร์เนต และปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์
ภายใต้มาตรา 112 แห่งประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทย เมื่อ 30 เมษายน 2554 สมยศ พฤกษาเกษมสุข นักแรงงานที่เป็นที่รู้จักแพร่หลาย ถูกจับกุมด้วยข้อกล่าวหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ และถูกส่งเข้าเรือนจำโดยทันที เขาถูกกลั่นแกล้ง บีบบังคับโดยหลายฝ่ายเพื่อให้ยอมสารภาพผิด สมยศยืนยันจะสู้เพื่อความยุติธรรมจนถึงที่สุด ศาลปฏิเสธคำขอประกันตัวเขามาแล้วถึง 8 ครั้ง
ARTICLE 19 (อาร์ติเคิล 19 หรือ มาตรา 19) องค์กรที่ต่อสู้เพื่อเสรีภาพในการแสดงออกที่ได้รับการยอมรับทั่วโลก ได้ให้คำอธิบายที่ชัดเจนที่สุดที่เคยมีมาจนถึงตอนนี้ว่าทำไมกฎหมายหมิ่นพระ บรมเดชานุภาพของไทยจึงละเมิดปฏิญญาสากลว่าด้วยสิทธิมนุษยชน และกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง
ในความคิดเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรขององค์กร ARTICLE 19 ที่มีความยาว 18 หน้า เกี่ยวกับคดีของสมยศ พฤกษาเกษมสุข อาร์ติเคิล 19 ได้สรุปว่า “–จากความคิดเห็นที่ได้กล่าวมาในเอกสารชิ้นนี้ ด้วยความเคารพ พวกเราขอนำเสนอความคิดเห็นว่า ศาลควรจะยุติทุกคดีฟ้องร้องต่อนายสมยศ และสั่งให้ปล่อยตัวเขาออกจากเรือนจำโดยปราศจากเงื่อนไข ในการกระทำเช่นนี้ ศาลควรจะทำความคิดเห็นออกมาด้วยว่า บทลงโทษกรณีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพทุกคดี ควรจะได้มีการทบทวนโดยศาลรัฐธรรมนูญของไทย และดำเนินการเพิกถอนโดยสภานิติบัญญัติแห่งชาติของไทย”
ในเวทีผู้หญิงนานาชาติครั้งที่ 12 ที่จัดโดย AWID (สมาคมเพื่อการพัฒนาผู้หญิงนานาชาติ) ที่อีสตันบูล ประเทศตุรกี ระหว่างวันที่ 19-22 เมษายน 2555 มีผู้หญิง (และผู้ชายจำนวนหนึ่ง) ร่วม 2,500 คน จาก 154 ประเทศ เดินทางมาเข้าร่วมในเวทีนี้พร้อมด้วยความวิตกกังวลกับวิกฤติเศรษฐกิจของคน 99% มาพร้อมกับเรื่องราวมากมายของการถูกกดขี่และเอารัดเอาเปรียบ และวิตกห่วงใยเกี่ยวกับผลกระทบของวิกฤติโลกร้อน การเพิ่มขึ้นของความรุนแรงและแนวการเมืองแบบทหาร
เวทีการประชุมนานาชาตินี้ ได้เปิดพื้นที่ให้การการดูแลชีวิตที่ดีขึ้นของผู้หญิง และจะทำอย่างไร ผู้หญิงในฐานะประชากรครึ่งหนึ่งของโลกจะสามารถมีส่วนร่วมในการนำโลกไปสู่ สภาพที่ดีขึ้นกว่าเดิม พลังแห่งการสร้างสรรค์และการมีส่วนร่วมของคนรุ่นใหม่ และการเข้ารวมของผู้หญิงจากภาคตะวันออกกลางและอาฟริกาเหนือ (MENA) ในเวทีนี้เป็นที่ประทับใจของทุกคน
ภายใต้คำขวัญของ AWID “แปรเปลี่ยนอำนาจทางเศรษฐกิจ ด้วยการสร้างความก้าวหน้าทางเรื่องสิทธิและสังคมที่ยุติธรรมต่อผู้หญิง” เวที AWID ครั้งนี้ได้เปิดพื้นที่ให้ทั้ง LGBTQI และหญิงชายทั้งหลายได้พูด แลกเปลี่ยน แสดงนิทรรศการ และลงมือปฏิบัติการร่วมกัน วิทยากรหลายคนพูดย้ำกันมากเรื่อง “หยุดกลัว” กันได้แล้ว
ในวันสุดท้าย ผู้เขียนตัดสินใจทำป้าย ‘NO มาตรา 112′ และชาร์ตแบตกล้องจนเต็ม เพื่อเดินไปหาเพื่อนๆ และผู้เข้าร่วมประชุม ให้ถือป้ายนี้สำหรับถ่ายรูปเพื่อทำโปสเตอร์ เพื่อร่วมสนับสนุนการต่อสู้ที่เรียกร้องให้ยกเลิกมาตรา 112 ในประเทศไทย ผู้เขียนตื่นเต้นมากที่พบว่าหลายคนรู้เรื่องพิษภัยของมาตรา 112 มาบ้างแล้ว และบางคนยังได้ทักทายผู้เขียนด้วยคำ “สวัสดี” และ “ขอบคุณค่ะ/ครับ” บางคนทำงานองค์กรที่ไม่สามารถแสดงความคิดเห็นทางการเมืองได้ ก็ยังขอมีส่วนร่วมด้วยการชูป้าย “NO มาตรา 112” ขึ้นบังหน้าเพื่อให้ถ่ายรูป
ผู้เขียนยินดีมากที่ได้พูดคุยกับคนเยอะมากช่วงถ่ายรูปเหล่านี้ ทั้งเพื่อนเก่่าเพื่อนแก่ที่รู้จักและเห็นหน้ากันมาหลายปี หรือไม่กี่ปีที่ผ่านมา รวมทั้งได้คุยกับคนรุ่นใหม่ที่พากันช่วยเพื่อนๆ มาถ่ายรูปด้วย จำได้ขึ้นใจต่อคำพูดของสาวน้อยคนสวยผู้หญิงที่ชูภาพด้วยความมั่นใจและถามว่า “นี่คือประเทศที่เหยียบธนบัตรก็ติดคุกได้ใช่ไหม?” และยังบอกว่า “ถ้ามีอะไรที่ฉันทำได้อีกบอกมาได้เลย”
ขอบคุณทั้ง 150 หญิงชาย ผู้เปิดหน้าและถือป้ายเพื่อยืนยันในเสรีภาพในการแสดงออก ขอบคุณทุกคนด้วยหัวใจ
ในนามกลุ่มแอคชั่นเพื่อประชาธิปไตย
จรรยา ยิ้มประเสริฐ
* * * * * * * *
นอกจากโปสเตอร์แล้ว ทางผู้เขียนและองค์กร CCC ได้ทำแฟลชม๊อบ ‘Free Somyot‘ ในที่ประชุมแห่งนี้อีกด้วย
ร่วมลงชื่อในข้อเรียกร้อง Petition: ข้อเรียกร้องให้ยกเลิกมาตรา 112 ปล่อยนักโทษการเมืองและนักโทษคดีหมิ่นฯ
* * * * * * * * *
เอกสารเพิ่มเติม:
เกี่ยวกับแอคชั่นเพื่อประชาธิปไตยในประเทศไทย
มาตรา 112
The Librarian of Bangkok Prison
จีรนุช เปรมชัยพร and Prachatai:
การรณรงค์กรณีของจีรนุช Asian Human Right Commission has an appeal for Chiranuch
ARTICLE 19
Association of Women in Development (AWID)
This post is also available in: อังกฤษ
Comments
คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ
คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ
กฎหมายที่ว่านี้
กฎหมายที่ว่านี้ มีขึ้นมาได้อย่างไรในประเทศประชาธิปไตย เป็นกฎหมายที่ขัดแย้งหลักสิทธิมนุษยชนอย่างชัดเจน เป็นกฎหมายที่ซ้อนกฎหมายหมิ่นประมาทขึ้นมาอีกทีคือรุนแรงมากคือห้ามวิจารณ์ไปเลย โดยเฉพาะคนที่ติดคุกอยู่ในปัจจุบันต่างก็พูด่ความจริงกันทั้งนั้นแต่ไม่มีการพิสูจน์ว่าพวกเขาพูดผิดหรือถูก เป็นการปฎิเสธความจริงกันอย่างตลกสุดๆ คือคุกลูกเดียว เผด็จการจริงๆ.
redfuture wrote:คำถามเดียว
[quote=redfuture]คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ[/quote]
คุณนี่คงจะอยู่กับพวกมากลากไปจนชิน หรือไม่ก็กลัวมาตรา 112 จนขี้ขึ้นสมอง
จนคิดว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยลูกศิษย์ปริญญาเอกทั่วโลก ผู้เขียนตำราด้านเพศวิถี การค้า แรงงาน ทั้งบรรณาธิการวารสาร นักเขียน นักเศรษฐศาสตร์ อดีตข้าราชการธนาคารโลก นักสู้เพื่อสิทธิมาครึ่งชีวิต หรือร่วมทั้งชีวิต และผู้อำนวยการองค์กรผู้หญิงที่มีชื่อเสียงจากหลายสิบประเทศเหล่านี้ ถึง 150 คน จาก 50 ประเทศ จะคิดเองไม่เป็นถูกบอกให้ถือป้ายก็ถือป้ายกันได้ง่ายๆ ล่ะหรือ?
ป้ายน่ะ จรรยากับเพื่อนอีกคนช่วยกันทำค่ะ . .
ถามได้ตลกมากค่ะ
Thank you very much, sisters.
Thank you very much, sisters.
จรรยา wrote:redfuture
[quote=จรรยา][quote=redfuture]คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ[/quote]
คุณนี่คงจะอยู่กับพวกมากลากไปจนชิน หรือไม่ก็กลัวมาตรา 112 จนขี้ขึ้นสมอง
จนคิดว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยลูกศิษย์ปริญญาเอกทั่วโลก ผู้เขียนตำราด้านเพศวิถี การค้า แรงงาน ทั้งบรรณาธิการวารสาร นักเขียน นักเศรษฐศาสตร์ อดีตข้าราชการธนาคารโลก นักสู้เพื่อสิทธิมาครึ่งชีวิต หรือร่วมทั้งชีวิต และผู้อำนวยการองค์กรผู้หญิงที่มีชื่อเสียงจากหลายสิบประเทศเหล่านี้ ถึง 150 คน จาก 50 ประเทศ จะคิดเองไม่เป็นถูกบอกให้ถือป้ายก็ถือป้ายกันได้ง่ายๆ ล่ะหรือ?
ป้ายน่ะ จรรยากับเพื่อนอีกคนช่วยกันทำค่ะ . .
ถามได้ตลกมากค่ะ[/quote]
Thank so much for all of your wonderful works with this poster. It is very neat idea.
จรรยา wrote:redfuture
[quote=จรรยา][quote=redfuture]คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ[/quote]
คุณนี่คงจะอยู่กับพวกมากลากไปจนชิน หรือไม่ก็กลัวมาตรา 112 จนขี้ขึ้นสมอง
จนคิดว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยลูกศิษย์ปริญญาเอกทั่วโลก ผู้เขียนตำราด้านเพศวิถี การค้า แรงงาน ทั้งบรรณาธิการวารสาร นักเขียน นักเศรษฐศาสตร์ อดีตข้าราชการธนาคารโลก นักสู้เพื่อสิทธิมาครึ่งชีวิต หรือร่วมทั้งชีวิต และผู้อำนวยการองค์กรผู้หญิงที่มีชื่อเสียงจากหลายสิบประเทศเหล่านี้ ถึง 150 คน จาก 50 ประเทศ จะคิดเองไม่เป็นถูกบอกให้ถือป้ายก็ถือป้ายกันได้ง่ายๆ ล่ะหรือ?
ป้ายน่ะ จรรยากับเพื่อนอีกคนช่วยกันทำค่ะ . .
ถามได้ตลกมากค่ะ[/quote]
นักสิทธิมนุษยชน ก็ทำการตลาดเป็นด้วย ผมว่าไม่มีใครกลัวมาตรา 112 หรอกครับ และคิดว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะทำผิดกฏหมายมาตรนี้ ยกเว้นเจตนาหรือตั้งใจจะละเมิด และก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองสูญเสียเสรีภาพทางการแสดงความคิดเห็นแต่อย่างไร ไปคิดเรื่องที่มันสร้างสรรก็นี้ดีไหม
เป็น บก.ไม่ได้ประกัน
เป็น บก.ไม่ได้ประกัน เขายายเที่ยงไม่เจตนาเพราะไม่มีความรู้
lucky wrote:จรรยา
[quote=lucky][quote=จรรยา][quote=redfuture]คำถามเดียว ใครทำป้ายให้ล่ะ[/quote]
คุณนี่คงจะอยู่กับพวกมากลากไปจนชิน หรือไม่ก็กลัวมาตรา 112 จนขี้ขึ้นสมอง
จนคิดว่าอาจารย์มหาวิทยาลัยลูกศิษย์ปริญญาเอกทั่วโลก ผู้เขียนตำราด้านเพศวิถี การค้า แรงงาน ทั้งบรรณาธิการวารสาร นักเขียน นักเศรษฐศาสตร์ อดีตข้าราชการธนาคารโลก นักสู้เพื่อสิทธิมาครึ่งชีวิต หรือร่วมทั้งชีวิต และผู้อำนวยการองค์กรผู้หญิงที่มีชื่อเสียงจากหลายสิบประเทศเหล่านี้ ถึง 150 คน จาก 50 ประเทศ จะคิดเองไม่เป็นถูกบอกให้ถือป้ายก็ถือป้ายกันได้ง่ายๆ ล่ะหรือ?
ป้ายน่ะ จรรยากับเพื่อนอีกคนช่วยกันทำค่ะ . .
ถามได้ตลกมากค่ะ[/quote]
นักสิทธิมนุษยชน ก็ทำการตลาดเป็นด้วย ผมว่าไม่มีใครกลัวมาตรา 112 หรอกครับ และคิดว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะทำผิดกฏหมายมาตรนี้ ยกเว้นเจตนาหรือตั้งใจจะละเมิด และก็ไม่รู้สึกว่าตัวเองสูญเสียเสรีภาพทางการแสดงความคิดเห็นแต่อย่างไร ไปคิดเรื่องที่มันสร้างสรรก็นี้ดีไหม[/quote]
แน่ใจนะคะที่คิดว่า "ไม่มีใครกลัวมาตรา 112" ประชาไทลงข่าวต่อเนื่องเรื่องการณรงค์ การตั้งคำถาม เรื่องนักโทษมาตรา 112 มาหลายปีแล้ว และเวบมาสเตอร์ประชาไทก็เจอมาตรานี้ไปด้วย คุณพูด"และคิดว่าเป็นเรื่องยากมากที่จะทำผิดกฏหมายมาตรนี้ ยกเว้นเจตนาหรือตั้งใจจะละเมิด" ราวกับไม่ได้รับรู้เกี่ยวกับการเคลื่อนไหวทั้งหลายเรื่องมาตรา 112 ทั้งนิติราษฎร์ ฟรีอากง ฟรีสมยศ ฟรีจีรนุช .. เรื่องคุณดารณี เรื่องคุณสุริยันต์ เรื่องคุณโจ กอร์ดอน ฯลฯ แม้แต่น้อย
เมื่อวานประชาไทก็วุ่นกันทั้งทีมเพราะเป็นวันตัดสินคดีคุณจีรนุช แต่ศาลคงเห็นคนไปร่วมฟังเยอะมากทั้งไทยและเทศเลยเลื่อนพิจารณาคดีไป 30 พ.ค.
วันนี้ก็เป็นวันสืบพยานจำเลยคดีคุณสมยศที่ศาลอาญา รัชดา
เขาทุกคนเหล่านี้เจตนาผิดมาตรา 112 หรือ?
ขอบคุณและเป็นแรงใจให้นะครับ
ขอบคุณและเป็นแรงใจให้นะครับ เรื่องบางเรื่องก็ยากเกินไปสำหรับหลายๆคนที่จะเข้าถึงและเข้าใจครับ
คนธรรมดา wrote:เป็น
[quote=คนธรรมดา]เป็น บก.ไม่ได้ประกัน เขายายเที่ยงไม่เจตนาเพราะไม่มีความรู้[/quote]
เขายายเที่ยงเป็นการครอบครองโดยประมาทครับ เป็นเพียงลหุโทษ
คนที่ครอบครองที่เชิงเขาต่างหากที่มีเจตนาครอบครองที่หลวง จึงถูกจำคุกสี่ปี
นี่แหละครับ อำมาตย์กังฉิน
อยู่ใกล้ใครคนนั้นตาย
ภูไท ณ ภูพาน wrote:คนธรรมดา
[quote=ภูไท ณ ภูพาน][quote=คนธรรมดา]เป็น บก.ไม่ได้ประกัน เขายายเที่ยงไม่เจตนาเพราะไม่มีความรู้[/quote]
เขายายเที่ยงเป็นการครอบครองโดยประมาทครับ เป็นเพียงลหุโทษ
คนที่ครอบครองที่เชิงเขาต่างหากที่มีเจตนาครอบครองที่หลวง จึงถูกจำคุกสี่ปี
นี่แหละครับ อำมาตย์กังฉิน
อยู่ใกล้ใครคนนั้นตาย[/quote]
คงคล้ายๆ กับ
'ติ๊กแบบฟอร์มผิด' หรือ 'บกพร่องโดยสุจริต'
อะไรทำนองนั้น...
คนที่บอกว่าไม่กลัว ม. 112
คนที่บอกว่าไม่กลัว ม. 112 และคิดว่าจะไม่ทำผิดถ้าไม่เจตนาหรือจงใจ แต่กลัวการยกเลิกหรือแก้ไข ม.112 จนขี้ขึ้นสมอง กลัวกลุ่มนิติราษฏร์ จนต้องจ้างคนไปชกหน้า อ.วรเจตน์ฯ พูดก็พูดเถอะ ม.112 ได้ถูกนำมาใช้กลั่นแกล้งคนที่ไม่เห็นด้วยกับกลุ่มแมลงสาปคนทั่วโลกเขารู้ว่าประเทศนี้มีคนอยู่กลุ่มเดียวที่ห้ามบอกว่า ตดเหม็น ไม่เช่นนั้นเดี๋ยวติดคุก
วันนี้เป็นวันแรงงาน ผู้ใช้แรงงานในประเทศที่เป็นประชาธิปไตยได้รับการดูแลอย่างดีมีคุณภาพชีวิตที่ดีไม่เหมือนผู้ใช้แรงงานในประเทศสารขันธ์อดีตผู้นำแรงงานอย่าง คุณสมยศต้องติดคุกด้วยกฏหมายมาตรา 112 แรงงานไทยป่นปี้หลังจากเกิดกรณี 6 ต.ค.2519 สหภาพแรงงานถูกแบ่งแยกทำลายจากฝ่ายทุนอำมาตย์จนสิ้นเรี่ยวแรงไม่มีพลังจะสู้กับอำนาจทุนอนุรักษ์ สหภาพแรงงานที่พอจะมีพลังต่อรองอยู่บ้างคือสหภาพในกลุ่มรัฐวิสาหกิจส่วนสหภาพแรงงานที่เป็นเอกชนหรือบริษัทและโรงงานหมดพลังต่อรองถึงขั้นอ่อนแอถูกแบ่งแยกถูกกลั่นแกล้งได้ถูกกรณี ไม่เชื่อลองถาม อ.แล ฯ และ จิตรา ฯ ดู ผมโดนมาจนเข็ดขี้อ่อนขี้แก่แล้ว.ผู้ให้การเกื้อหนุนการทำลายสหภาพแรงงานก็อยู่ในกระทรวงแรงงานนั่นแหละ ถ้าไม่จริงจะเถียงก็ได้.
ขอความเป็นธรรมให้นายสมยศ
ขอความเป็นธรรมให้นายสมยศ พฤกษาเกษมสุข
ดร.โสภณ พรโชคชัย
วันนี้ผมขอเขียนประเด็นร้อนฉ่าสักหน่อยเกี่ยวกับนายสมยศ พฤกษาเกษมสุข ที่ถูกข้อหาหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ ผมไม่ได้หาเหาใส่หัว แต่ผมเขียนบันทึกนี้ก็เพื่อปกป้องสถาบันพระมหากษัตริย์ การปฏิบัติที่ไม่ดีต่อผู้ต้องหาซึ่งยังถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ อาจทำให้เกิดความเสื่อมเสียต่อสถาบันได้
ในการสืบพยาน “เหมือนเป็นการกลั่นแกล้งกัน เพราะพยานแต่ละปากนั้นพักอาศัยอยู่ที่กรุงเทพฯ แต่กลับมีการเรียกสืบพยานที่ภูมิลำเนาของพยาน ซึ่งที่ผ่านมา ตนเอง (ทนาย) ก็แถลงคัดค้านการสืบพยานในลักษณะนี้ทุกครั้ง เนื่องจากทราบว่าพยานทุกปากอยู่ที่กรุงเทพฯ ทั้งยังยินดีออกค่าใช้จ่ายให้กับพยานปากต่อไป ให้สามารถเดินทางมาเบิกความที่ศาลในกรุงเทพฯ ได้ ทั้งนี้เพราะการเดินทางแต่ละครั้งเป็นไปด้วยความยากลำบาก สมยศซึ่งมีปัญหาสุขภาพจะต้องนั่งที่หลังรถกระบะ มีโซ่ตรวน และเจอกับสภาพอากาศร้อน อย่างที่เดินทางมาสงขลา ใช้เวลาถึง 12 ชั่วโมง” <1> และเมื่อนายสมยศเดินทางไปถึง พยานก็กลับไม่ไปศาล
ข้อนี้สังคมอาจมองได้ว่านี่คือการใช้อคติทรมานนายสมยศ ทั้งนี้นายสมยศต้องเดินทางด้วยการนั่งหลังรถกระบะในเวลากลางวันร้อน ๆ พร้อมโซ่ตรวนอย่างนี้ไปทั้งที่สระแก้ว เพชรบูรณ์ นครสวรรค์และสงขลามาแล้ว ยังไม่รู้จะต้องเดินทางแบบนี้ไปไหนอีก การไม่ให้ประกันตัวนายสมยศตามคำร้องขอถึง 6-7 ครั้งแล้ว ทั้งที่ “ญาติหอบโฉนดที่ดิน 28 ไร่ ตีราคา 1.6 ล้าน ยื่นคำร้องขอปล่อยตัวชั่วคราว” <2> เช่นนี้ แม้เป็นอำนาจของผู้พิพากษา แต่ก็ควรพิจารณาว่า ผู้ต้องหารายนี้ยินดีให้จับกุมแต่แรก และหากรู้ตัวล่วงหน้า ก็ยังพร้อมเข้ามอบตัว <3>
นายสมยศถูกจับเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2554 จนถึงวันนี้ใช้ชีวิตอยู่ในเรือนจำเกือบปีแล้ว และยังไม่รู้ว่าจะอยู่ต่อไปถึงเมื่อใดจึงจะมีคำพิพากษา กระบวนการยุติธรรมไทยน่าจะมีความรวดเร็วกว่านี้ ความช้าอาจหมายถึงความอยุติธรรม การที่กระบวนการยุติธรรมหรือบุคคลที่ทำงานในกระบวนการยุติธรรมตัดสินในใจไปล่วงหน้าแล้วว่าผู้ต้องหาผิด หรือเห็นว่าเขาอยู่ข้างทักษิณ จึงทรมานเขาเช่นนี้ มีแต่จะสร้างความขมุกขมัว หวาดกลัว และเกลียดชัง แตกแยกขึ้นในสังคม และทำให้ภาพพจน์สถาบันเสียหายโดยผู้ที่เข้าใจว่าตนเองกำลังปกป้องสถาบันเอง โปรดพิจารณาด้วยครับ
ที่มา:
<1> เลื่อนสืบพยานคดี “สมยศ” ไป 18 เม.ย. หลังเดินทางถึงสงขลา http://www.prachatai3.info/journal/2012/02/39242 <2> “สมยศ” วืดประกันนอนคุกต่อ ศาลไม่อนุญาตปล่อยตัว! http://www.manager.co.th/crime/viewnews.aspx?NewsID=9550000014173&TabID=2& <3> ข่าว “จับ ‘สมยศ พฤกษาเกษมสุข’ คดีล้มเจ้า” http://www.komchadluek.net/detail/20110430/96236/%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%9A%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A2%E0%B8%A8%E0%B8%9E%E0%B8%A4%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A9%E0%B8%A1%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%82%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5%E0%B8%A5%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%88%E0%B9%89%E0%B8%B2.html
ใครคิดว่า ม.๑๑๒ ดี
ใครคิดว่า ม.๑๑๒ ดี ก็พยายามอนุรักษ์ไว้ แต่อย่าถึงขั้นไล่ให้ไปอยู่ที่อื่น หรือประเทศอื่นเลย / ใครที่คิดว่ามันไม่เหมาะไม่ควร เห็นว่าต้องแก้ไขบางอย่าง บางประเด็นที่เป็นปัญหา ก็ช่วยกันรณรงค์ต่อไป
ภูไท ณ ภูพาน wrote:คนธรรมดา
[quote=ภูไท ณ ภูพาน][quote=คนธรรมดา]เป็น บก.ไม่ได้ประกัน เขายายเที่ยงไม่เจตนาเพราะไม่มีความรู้[/quote]
เขายายเที่ยงเป็นการครอบครองโดยประมาทครับ เป็นเพียงลหุโทษ
คนที่ครอบครองที่เชิงเขาต่างหากที่มีเจตนาครอบครองที่หลวง จึงถูกจำคุกสี่ปี
นี่แหละครับ อำมาตย์กังฉิน
อยู่ใกล้ใครคนนั้นตาย[/quote]
คงคล้ายๆกับองค์มนตรี ไม่เกี่ยวกับรัฐประหารปล้นยึดอำนาจประเทศไทย แต่สะเออะมารับตำแหน่งนายก ของพวกรัฐประหาร ไม่เกี่ยวข้องก็เหมือนเกี่ยวข้อง คนที่เชื่อว่าไม่เกี่ยวข้องก็เขางอกไป คนที่เชื่อว่าเกี่ยวข้อง ก็ด่าไปเรื่อยๆ จนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายจากกันไป เพราะทำอะไรไม่ได้มากกว่านี้ มันด้านเกิ้นด้านเกิน
ประเทศไทยมีกฎหมายที่ทันสมัยมา
ประเทศไทยมีกฎหมายที่ทันสมัยมาก คือมาตรา 112 มาตรานี้ใครก็ได้สามารถร้องทุกข์กล่าวโทษได้ มาตรานี้สามารถตีความได้ครอบจักรวาล และเพื่อประโยชน์อันสูงสุด ใว้ให้กลุ่มการเมืองฝ่ายต่างๆ ใช้เป็นเครืองมือในการห้ำหันอริราชศัตรู กูละหน่าย จบข่าว
คุณจรรยาครับ
คุณจรรยาครับ ผมติดตามการเคลื่อนไหว ของคุณสมยศตลอด(โดยไม่ตั้งใจ) เพราะแดงโร่บนสื่อสารมวลชนอยู่เป็นเดือนด้วยเนื้อหาเดิม ๆ ความรู้สึกตอนนั้นผมก็อยากขอความเป็นธรรมให้กับสถาบันเหมือนกันเพราะไม่มีโอกาสตอบโต้ กรณีคุณดรณ๊ด้วย เนื้อหา ผมก็ว่าผิดจริง รวมทั้ง คุณโจ กอร์ดอน ผมว่า ถ้าเราหยุดการเคลื่อนไหว ปล่อยให้คดีดำเนินไป ติดคุก ไม่นานก็ในรับอภัยโทษ และผมก็เห็นส่วนใหญ่ออกมาแนวทางนี้ทั้งนั้น พวกคุณอยู่ข้างนอกคุกไม่ได้เดือดร้อน เท่าคนอยู่ในคุก อย่าหาประโยชน์จากคนติดคุกเลยครับ ผมเข้ามาอ่านเกือบทุกวัน อยากจะลองดูว่าบทความไหนจะล้างสมองผมได้ ดูแล้วเหมือนพายเรือในอ่าง วนอยู่เรื่องเดิม
หาแดกกับศพไม่พอ
หาแดกกับศพไม่พอ หาแดกกับกับไอ้ขี้คุกด้วย
lucky wrote:คุณจรรยาครับ
[quote=lucky]คุณจรรยาครับ ผมติดตามการเคลื่อนไหว ของคุณสมยศตลอด(โดยไม่ตั้งใจ) เพราะแดงโร่บนสื่อสารมวลชนอยู่เป็นเดือนด้วยเนื้อหาเดิม ๆ ความรู้สึกตอนนั้นผมก็อยากขอความเป็นธรรมให้กับสถาบันเหมือนกันเพราะไม่มีโอกาสตอบโต้ กรณีคุณดรณ๊ด้วย เนื้อหา ผมก็ว่าผิดจริง รวมทั้ง คุณโจ กอร์ดอน ผมว่า ถ้าเราหยุดการเคลื่อนไหว ปล่อยให้คดีดำเนินไป ติดคุก ไม่นานก็ในรับอภัยโทษ และผมก็เห็นส่วนใหญ่ออกมาแนวทางนี้ทั้งนั้น พวกคุณอยู่ข้างนอกคุกไม่ได้เดือดร้อน เท่าคนอยู่ในคุก อย่าหาประโยชน์จากคนติดคุกเลยครับ ผมเข้ามาอ่านเกือบทุกวัน อยากจะลองดูว่าบทความไหนจะล้างสมองผมได้ ดูแล้วเหมือนพายเรือในอ่าง วนอยู่เรื่องเดิม[/quote]
เข้าใจความรู้สึกคุณ แต่สถาบันไม่ได้ถูกคดี ไม่โดนฟ้อง เล็กเลยไม่เข้าใจว่าคุณจะขอความเป็นธรรมให้สถาบันเรื่องอะไร? . . เพราะประเด็นตอนนี้ของการรณรงค์ไม่ได้มุ่งร้ายสถาบันฯ แต่ต้องการให้ประเทศไทยปฏิบัติตามกรอบกติกาด้านสิทธิมนุษยชนสากลที่ให้สัตยาบันกันมาตั้งแต่ปี 2491 . .
ถ้าเสรีภาพเท่าเทียมกันก็จะไม่ดีหรือคะ คนทั้งประเทศจะได้มีส่วนช่วยกันพัฒนาประเทศไปด้วยกันอย่างเสมอภาคและเท่าเทียมกัน
คนเจอ 112 เดือนร้อนทุกคนทั้งคนในคุก คนต้องลี้ภัย และคนที่ถูกคดี แม้ไม่ถูกคดีก็ถูกคุกคามอย่างป่าเถือนและหยาบคายจากกลุ่มคลั่งรักรุนแรง . . คุณก็ควรจะช่วยกันห้ามปรามพฤติการที่หยาบคายของคนคลั่งรักด้วย เพราะจริงๆ แล้วเขาหยาบกว่าดา ตอร์ปิโดเยอะ อย่างวันนี้เพราะรณรงค์เรื่องนี้ จรรยาถูกคุกคามเสรีภาพทั้งขู่ฆ่า ขู่ทำร้าย . . นี่ถือเป็นพฤติกรรมที่คนมีอารยะควรจะกระทำต่อกันหรือ
ในสังคมอารยะเขาจะไม่ขู่ฆ่าใครง่ายๆ เพราะไม่เคารพคนที่ตัวเองเคารพด้วย (ไม่ว่าใครก็ตาม) และกฎหมายในสังคมอารยะก็ให้ความคุ้มครองสวัสดิภาพพื้นฐานให้กับประชาชนอย่างเท่าเทียมกัน
นี่คือปรากฎการณ์ที่เป็นอันตรายมากต่อคนคิดต่าง ..แม้ไม่ถูกคดีต่างก็ถูกล่วงละเมิดกันทุกเมื่อเชื่อวันทั้งด้วยวาจา ด้วยท่าที และกฎหมาย . .
สังคมจะก้าวหน้าไปเช่นไร ถ้าฝ่ายคลั่งรักฯ สามารถจะก้าวร้าวคุกคามชีวิตของใครก็ได้โดยไร้การควบคุมเช่นนี้?
ฉันมีคำถามเดียวในใจเช่นกัน
ฉันมีคำถามเดียวในใจเช่นกัน
คุณคิดว่าป้ายนี้ควรไปโชว์ที่ใหนคะ ?
ดอกพุด
[quote=ดอกพุด]ฉันมีคำถามเดียวในใจเช่นกัน
คุณคิดว่าป้ายนี้ควรไปโชว์ที่ใหนคะ ?[/quote]
เล็กว่าป้ายนี้ควรจะไปโชว์ในทุกที่เลยค่ะ เพื่อที่สังคมไทยจะได้เข้าใจเสียทีว่านานาชาติเข้ารู้ว่าปัญหาเมืองไทยมันคืออะไร และเขาให้ความสำคัญกับเสรีภาพในการแสดงออก โดยเฉพาะสังคมที่คนรู้ว่าเสรีภาพในการแสดงออกนั้นมีความหมายต่อชีวิตของเขามากกว่าเงินทองและเกียรติยศ
การปิดช้างตายดัวยใบบัว สดๆ ร้อนๆ วันนี้ คือ การเอาเงินมาปิดปากกลุ่มสหภาพแรงงานแปรเปลียนอุดมการณ์แห่งการเป็นวันเฉลิมฉลองศักดิ์ศรีแรงงาน เป็นวันเทิดพระเกียรติ จะไม่ให้เกิดการตั้งคำถามได้บ้างเลยเชียวหรือ มาตรา 112 ไม่ใช่เรื่องการเปิดกฎหมายเพื่อจะวิพากษ์วิจารณ์สถาบันกษัตริย์เท่านั้น แต่เพื่อให้สาธารณชนสามารถกำกับการทำงานของข้าราชการ เจ้าหน้าที่รัฐ ตำรวจ ทหาร และพวกมาเฟียที่อิงแอบอยู่เบื้องหลังการแสดงหาประโยชน์บนการคุ้มครองสถาบันฯ สูงเกินไปจนมันเป็นพื้นที่ต่อรองอำนาจระหว่างคนฉ้อฉลไปด้วยเช่นกัน . .
เพราะฉะนั้นสิ่งที่สำคัญยิ่งกว่า ไม่ใช่เรื่องมาตรา 112 แต่คือเรื่องเสรีภาพในการแสดงออกตามกรอบกติการของคำประกาศสิทธิมนุษยชนสากลต่างๆ ที่ไทยให้สัตยาบัน และเพราะฉะนั้นผู้มีหน้าที่ดำเนินนโยบายทุกกลุ่มควรจะได้เห็นโปสเตอร์นี้และชุดอื่นที่อาจจะตามมา
ขอเป็นกำลังใจให้ประชาไทและคุณ
ขอเป็นกำลังใจให้ประชาไทและคุณจรรยา กรอบความคิดของคนล้วนแตกต่างจากสิ่งที่ได้รับรู้และหล่อหลอมมาตั้งแต่เล็กจนโต พระพุทธเจ้ายังแบ่งคนเป็น 4 ประเภทเลย เรียกว่าบัว 4 เหล่าไง ดีนะที่ได้รับความเห็นแตกต่าง ส่งผลให้ประชาไทมีสีสรร ความหลากหลายซึ่งเป็นประชาธิปไตยดี ใครที่มีความเห็นอย่างไรโพสต์มาเลย
เรื่อง ม.112 เท่าที่ตามมา
เรื่อง ม.112 เท่าที่ตามมา มันวนเวียนอยู่กับเรื่องเดิม ๆ จริง ๆมีการจัดกิจกรรมเพื่อไม่ให้อยู่ในประเด็นของสังคมเท่านั้นเอง และสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือ เหตุผลก็เดิม ๆ การอ้างเรื่องสิทธิ์เสรีภาพเท่าเทียมกัน มันคือทฤษฎี เหมือนการอ้างเสียงส่วนใหญ่ มองข้ามเหตุผลของคนที่เห็นต่าง แต่มักอ้างว่าเป็นการทำตาม ๆ กัน หรือ มองว่าเป็นความกลัวการเปลี่ยนแปลง มันคือปัญหาหลักของคนที่ทำงานโดยไม่เข้าใจปัญหาตัวเอง ไม่เข้าใจว่าความเท่าเทียมคืออะไร คนที่เสียภาษีเพื่อให้คนที่ด้อยโอกาสกว่ามันเป็นธรรมหรือปล่าว สมควรมีหรือปล่าว คนที่วัน ๆ บริหารงานโดยอ้างเสียงส่วนใหญ่ แล้วคนที่ไม่ได้เลือกจะไปอยู่ส่วนไหนของประเทศ ผมมีโอกาสได้คุยกับหนึ่งที่ทำกิจกรรม ที่เขาพูดถึงก็ไม่ต่างจากที่รณรงค์กันพูด ๆ และที่เหมื่อนกันอีกอย่างคือเขาไม่เข้าใจสังคม ประวัติไทยเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเขาถึงมี ม.112 แต่สิ่งที่พอฟังเข้าหูบางคือเขาก็ยังเชื่อว่าประเทศที่ปกครองโดยไม่ให้ความสำคัญกับเสียงส่วนน้อยก็เป็นสิ่งที่ประเทศศิวิไลไม่ทำกัน สิ่งที่เป็นประเด็นที่อยากจะเขียนคืออยากจะแยกเรื่อง กฎหมายที่ไม่เห็นด้วยกับ คดีความออกจากกัน กฎหมายของแต่ละประเทศมันอาจเปลี่ยนแปลได้ แต่มันก็ยังคือกฎหมาย ณ เวลานั้น การจะอ้างความไม่เป็นธรรมของกฎหมาย เพื่อให้กระบวนการยุติธรรมหยุตลงไม่น่าจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ควรจะไปสู้ที่ทำผิดหรือปล่าว ไม่ใช่อ้างกฎหมายโบราณ ไม่เป็นธรรม หลาย ๆ กรณีที่ชอบยกอ้างคดียังไม่ถึงที่สุด มีรายละเอียนคำพิพาทษาที่ควรจะไปดู ไม่ใช่อ้างม.112 เพื่อให้เขาพ้นผิด เรื่อง ม.112 ยืนยันว่าควรจะพูดในเรื่องรายละเอียดเนื้อหา ความเป็นจริงในสังคม จะทำให้คนยอมรับได้มากกว่าการไปมองคนที่ไม่สนองความอยากตัวเองเป็นพวกไม่มีเหตุผล เรื่องกิจกรรมเป็นสิ่งดีถ้ามีกำลังทำ มันจะเป็นตัวบอกอย่างดีถึงผลกระทบจาก ม.112ต่อคนทั่วไปว่ามากขนาดไหน อย่างน้อยก็เป็นจุดเริ่มต้น เรื่องความไม่เป็นธรรมในสังคมไทยเยอะมาก และมีผลกระทบกับคนกล่มใหญ่ คนที่อยู่ดี ๆ ติดคุก ไม่มีทนายสุดท้าย ติดคุกแบบไม่มีความผิดก็มี หรือกรณีเอาขยะไปขายโดนกฎหมายละเมิดโดนปรับหัวโต แต่มีแหล่งซื้อขายพวกนี้โดยตรงแต่ไม่โดนจับ การยกเลิก ม.112 แค่ทำให้คนกล่มหนึ่งมีความสุขเท่านั้นเอง
1 ความเห็นข้างบนตรงใจ ครับ
1 ความเห็นข้างบนตรงใจ ครับ ประชาธิปไตย คือ การไม่ไปละเมิดสิทธิเสียงส่วนน้อย แต่ทำตามเสียงส่วนใหญ่ ต้องเข้าใจให้ตรงกัน เพราะทุกคนจะไม่มีโอกาสเป็นเสียงส่วนใหญ่ไปตลอดครับ มีขึ้นก็มีลง เมื่อหมดสิ้นวาสนาก็มี สิทธิตามหลักประชาธิปไตยคุ้มครอง สถาบันควรได้รับสิทธินั้น
2 อันนี้ความเห็นส่วนตัว ผมว่า ระดับประมุข หรือ ผู้นำ ที่มีอำนาจ ไม่มีกฏหมายใดในโลก จะควบคุมเขาได้หรอกครับ จะอ้างหลักกฏหมายใดเขาก็สามารถทุจริต คอรัปชั่นได้เสมอ หลายประเทศได้ประชาธิปไตยมาหลังความทุกข์ยาก และแลกด้วยชีวิต มีประโยชน์อะไร เราเห็นตัวอย่างอยู่เสมอ ผมว่า ศิลธรรม จริยธรรมในตัวเขาต่างหาก ที่จะควบคุมตัวเขา เมื่อไร้จริยธรรม เขาก็ต้องได้รับกรรมสนอง เช่น ถูกปฏิวัติ หรือ ขับไล่ออกนอกประเทศบ้าง แม้จะไม่เป็นตามหลักประชาธิปไตย แต่ก็เป็นไปตามหลัก กฏแห่งกรรม
คนไทยมีนิสัยสอพลอผู้มีอำนาจเพ
คนไทยมีนิสัยสอพลอผู้มีอำนาจเพราะหวังจะมีอภิสิทธิ์ด้วย
คนหลายคนรักผู้มีอำนาจสรรเสริญเยินยอจนเกินจริงก็เพราะสันดานขี้เกียจอยากสบายเห็นแก่ตัว ก็แค่รักเพื่อผลประโยชน์ที่ตามมา
ปากพูดแต่เรื่องคุณธรรมแต่เสือกเอาคนเข้าคุกง่ายๆแค่สงสัยว่า ไม่รักกรู!!! น่าหัวร่อคุณธรรมอันสูงส่งของคนไทยยิ่งนัก
ถ้าลูกหลานไทยรุ่นต่อไปพอมีสมองที่จะเหลือไว้ให้คิดบ้างหลังจากถูกล้างสมองอยู่ทุกวี่ทุกวันจากงบประมาณอนุรักษ์พันธ์โบราณ ถามจริงเค้าจะภูมิใจกับประเทศอย่างนี้ได้หรอ
คุณจะภูมิใจกับประเทศที่ฆ่านักศึกษามากมายในธรรมศาสตร์แล้วไม่มีไรเกิดขึ้น คนผิดไม่รู้เป็นใคร
คุณจะภูมิใจกับประเทศที่ทหารออกมาฆ่าประชาชนได้เสมอๆโดยอ้างการปกป้องสถาบันและไม่เคยต้องได้รับโทษ
นี่หรือประเทศที่ควรจะภูมิใจ ฆ่าคนไร้อาวุธกลางวันแสกๆ ไม่ต้องรับผิด
ถ้าต้องทำอย่างนี้เพื่อปกป้องใครไม่ให้ถูกวิจารณ์ มันเว่อร์เกินไปน่ะ และโหดร้ายป่าเถื่อนมากๆด้วย นี่หรือคุณธรรมที่มักอ้างถึง ถุยๆๆ