‘ปฏิทรรศน์’ ในคำสอนของพุทธศาสนา

ปฏิบัติการ "ผิดยุค"

การนำเสนอคำสอนของพุทธศาสนา(ในแนวเถรวาทแบบไทย) ในประเด็นของ ธรรมราชา เพื่อชี้ชวนและสนับสนุนให้ประชาชนได้ซาบซึ้งถึงการที่ประเทศไทยมีพระมหากษัตริย์ ที่ทรงเปี่ยมด้วยพระจริยธรรม พระมหากรุณาธิคุณ และพระปรีชาสามารถอันเอกอุ อย่างท๊่เห็นกันอยู่แทบทั้งวันทางจอทีวี ... ผมเห็นว่าเป็นการนำเสนอที่ค่อนข้างจะล้นเกินเอามากๆ และเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าเป็นปฏิบัติการ "ผิดยุค" ... กลับกลายเป็นว่าการนำเสนอถูกมองว่าเป็นการโฆษณา (propaganda) และไม่น่าเชื่อถือ

หากผู้ที่รับผิดชอบในปฏิบัติการนี้ (ผมถือว่าการนี้เป็น operation) จะใช้ความแยบยลมากขึ้นกว่านี้ในการนำเสนอ ผมเชื่อว่าจะลดปฏิกริยาตอบรับในทางลบลงไปได้อย่างมากมายทีเดียว

ฺBukhok

อิ อิ คุณสุรพศ เป็น FM

กรรณิกา เป็น SM :)

[quote=sab]....คุณสุรพศ ต้องลองมองเรื่อง โลกุตระ และ โลกียะ เมื่อเข้าใจ2อย่างนี้แล้ว ก็จะทราบว่าไม่มี paradox อย่างที่คุณเข้าใจผิดไป....[/quote]

การแบ่งโลกุตตรธรรมกับโลกียธรรม เท่าที่ทราบเพิ่งมีการแบ่งแบบนี้สมัย ร.4 นี่เอง
มองในแง่หนึ่งเหมือนตั้งใจจะทำให้มันชัดขึ้น แต่มองอีกแง่หนึ่งเหมือนทำให้มั่วมากขึ้น
พุทธศาสนาแบบพุทธกาลไม่แบ่งระดับสูง-ต่ำของธรรม

แต่พุทธแบบราชูปถัมภ์ต่างหากที่แบ่งระดับสูง-ต่ำของธรรมเพื่อรองรับการแบ่งระดับสูง-ต่ำของคน

[quote=สุรพศ][quote=sab]....คุณสุรพศ ต้องลองมองเรื่อง โลกุตระ และ โลกียะ เมื่อเข้าใจ2อย่างนี้แล้ว ก็จะทราบว่าไม่มี paradox อย่างที่คุณเข้าใจผิดไป....[/quote]

การแบ่งโลกุตตรธรรมกับโลกียธรรม เท่าที่ทราบเพิ่งมีการแบ่งแบบนี้สมัย ร.4 นี่เอง
มองในแง่หนึ่งเหมือนตั้งใจจะทำให้มันชัดขึ้น แต่มองอีกแง่หนึ่งเหมือนทำให้มั่วมากขึ้น
พุทธศาสนาแบบพุทธกาลไม่แบ่งระดับสูง-ต่ำของธรรม

แต่พุทธแบบราชูปถัมภ์ต่างหากที่แบ่งระดับสูง-ต่ำของธรรมเพื่อรองรับการแบ่งระดับสูง-ต่ำของคน[/quote]

สุรพศ ป่วงสนิท

[quote=ริมฝั่งน้ำ]"อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา" เป็นปรมัตถ์สัจจะ เป็นความจริง เป็นกฎธรรมชาติ
"ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน" "ตน" ในที่นี้เป็นสมมติบัญญัติ ใช้สื่อสารกันให้เข้าใจ
สมัย ร.4 เป็นการแบ่ง ธรรมยุต กับ มหานิกาย ไม่ใช่แบ่ง โลกุตร กับ โลกียะ[/quote]

1.เป็นสัจจะเป็นความจริงตามกฎธรรมชาติ และเป็นสมมติบัญญัติแล้วไม่เป็น paradox อย่างไรไม่ทราบครับ?

2. ที่แยกโลกียะ กับโลกุตตระ หรือแยก "ทางโลก" กับ "ทางธรรม" ในการสอนพุทธศาสนาซึ่งเริ่มมาตั้งแต่สมัย ร. 4 และชัดยิ่งขึ้นโดยผลงานของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระวชิรญาณวโรรส ขอแนะนำให้อ่าน งานวิจัย "พุทธศาสนาไทยในอนาคต แนวโน้มและทางออกจากวิกฤต" ของ พระไพศาล วิสาโล นะครับ

Although, there was an attempt to make it clearer between Lokiya and Lokuttara dhamma in King Rama IV reign period, this distinction was already encrypted in the buddhism since it was annouced by Lord Buddha.

About the paradox that you have mentioned, I don't think there is such pardox existing. 'self' or 'knowing' element is called 'nama' or abtract thing. This is made up by other things: cells, substances, elements,atoms, quarks and energy which is interchangeable with the physical matter due to Einstein's Law and something that might be the emergence beyond physical theory. If these elements are separated, there are nothing even 'nama' or 'rub'

In the path of enlightenment, we tamed the mind or 'self' or 'knowing' element to understand and experience that the things surrounding us including the mind itself that were just the accompanied of elements and reasons and it always change and therefore, nothing should be held. Unless, the practicing buddhism understand that 'self' is actually 'nothing' but 'the composites', the self will be held as the real or 'Atta' or 'Tua-Gu, Khong-Ku' ASA the self is knowing their real surpassed, the self is then unheld and there is no such 'knowing' element. So there is no such paradox about 'self' and the 'non-self'

About the monarchy, it is irrelevant to the core of the buddhist development. Lord Buddha, himself promote the liberal democracy in Monk community. As the dominant politics at that time, monarchy is supported by Buddhisms if and only if the king rule the country by moral. In this era, the buddhist still work upon electoral democracy. If the leader who is elected by fraud, or stay in power and use that wrongly for themself benefit, it should not be supported by any moral systems including basic buddhisms moral, not to say about higher dhamma principles.

The writer is merely confused with his own ideas about he politics and basic moral system and mislead the reader who do not study the principle of buddhism.

I am sorry for my English comment as my work station here doesn't have Thai keyboards. I will comment in Thai ASAP.

.
ที่สร้างเรามาให้ไม่มีตัวตนที่แท้จริงแต่กลับสร้างเราให้มีจิตใจยึดถือว่ามีตัวตนของเราจริงๆ

เราอยู่ในร่างกาย
ร่างกาย เป็นหรือดำเนินตามกฏของโลก ขึ้นกับโลก และแปรผันไปตามครรลองของมัน

เราควบคุมร่างกายได้ในระดับหนึ่ง แต่ก็มีหลายส่วนไม่อาจควบคุมมันได้ เพราะมันเป็นอัตโนมัตตามกลไกของมัน

จิตหรือตัวตนอาศัยกาย เพื่อ การค้นหา หรือพัฒนาตนเอง ไปสู่อะไร? ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น

"จิตใจยึดถือว่ามีตัวตนของเราจริงๆ" ก็เพราะ จิตไม่อาจปราศจากร่างกาย เพื่อ การทรงความหมายในโลกจริง(กายภาพ)
ดังนั้น จิตจึงจำต้องยึดถือผนวกเอากายมาเป็นองค์ประกอบแห่งตัวตนในโลกจริง ที่มิอาจควบคุมได้ หรือได้บางส่วน

สังคมก็คือ ข้อตกลงจอมปลอม สมมุติ หรือเพื่อจำเป็นต่อการสร้างมัน เพื่อมัน กลายเป็น จิตใหญ่ หรือเจตจำนงร่วม

แต่อำนาจรัฐ บ่อยครั้งที่แปลกแยกต่อ จิตย่อย หรือตัวตนต่างๆ ที่โยงใยเกาะกลุ่มกัน เพราะผูกพันกันมายาวนานเพื่อความอยู่รอด

ความแปลกแยกนี้ จะเรียก ความอยุติธรรม หรือ ไม่มีมาตรฐานของ มนุษยชน ก็ตาม
มันแยกแปลกออกจากฐานมวลสมาชิกจิต ก็เพราะ ร่างกายย่อยที่เรียก อำนาจรัฐนั้น เป็นส่วนหนึ่งที่จิตฉลาดในกายเห็นแก่ตัว
โดยธรรมชาติของกายแต่ละกาย ได้ทำงานเพื่อตัวมันเอง ทางแก้มาตรฐาน คือ การสร้างระบบคานอำนาจหรือถ่วงดุล คือ
ทำให้เป็นรูปธรรม ของ การที่ต้องไม่แปลกแยกจากเจตจำนงร่วม

สรุป การย้อนแย้งมีได้เสมอ ระหว่าง โลกทางวัตถุกับ โลกของจิต หรือ ภววิสัยกับอัตวิสัยในความหมายใดๆที่มนุษย์เลือก

เรียนคุณสุรพศ

ปรากฎการณ์ย้อนแยงที่คุณสุรพศกล่าวมาทั้งหมดนั้น หมายความว่าอย่างไร
1 คำสอน "อนัตตา" ขัดแย้งกับความเป็นจริง
2 ความคิดของมนุษย์ขัดแย้งกับความเป็นจริง

และอีกอย่าง การที่มนุษย์เราคิดอยู่เสมอว่าเรามีตัวตน นั่นเพราะว่าระบบความคิดมนุษย์มันเป็นเช่นนี้อยู่แล้ว และพระพุทธเจ้าก็ชี้ทางให้เห็นว่า จริงๆ ไม่มีเลย สิ่งที่เรียกว่าตัวตน

คนที่จะออกจากความคิดที่ว่าไม่มีตัวตนโดยแท้จริง มีเพียงพระอรหันต์เท่านั้นครับ ที่จะรู้แจ้งและเห็นชัดได้ในข้อนี้
อริยสาวกเหล่าอื่นอย่างโสดาบัน สกทาคามี อนาคามี เป็นเพียงทิฎฐิเท่านั้น ที่จะเห็นว่าไม่มีตัวตน

ปุถุชนธรรมดา อย่าว่าแต่จะรู้แจ้งเลย เพียงหลุดออกจากทิฎฐิที่ไม่มีตัวตนยังทำไม่ได้เลย