ผมมีความเห็นที่แตกต่างจากคนอื่นในเวปนี้ครับ "ผมไม่เห็นควรด้วย" เพราะว่าการการไปลงชื่อนั้น มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ที่ถูกทึ่ควรนั้นต้องไปยื่นประกันตัวถึงจะถูกต้อง เพราะเจ้าหมอนี่คือผู้ต้องหาตามหมายจับ ตำรวจเมื่อพบผู้ต้องหาก็ต้องจับกุม ถ้าไม่จับกุมก็มีความผิดฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ และพวกที่ร่วมลงชื่อนี่ก็งี่เง่า กระบวนการยุติธรรมนั้นมีขั้นตอนชัดเจนอยู่แล้ว การร่วมลงชื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัว ก็เหมือนการลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษร เป็นหลักฐานทางกฏหมายไปบีบบังคับเจ้าหน้าที่ให้ระเมิดกฎหมายปล่อยตัวผู้ต้องหา สรุป " ควายหรือปล่าว " พวกที่ร่วมลงชื่อถ้าใครเป็นข้าราชการซวนนะมึงหลักฐานชัดเจนเลยเอาผิดทางวินัยได้แน่นอน

ควายจริงๆ wrote:

ผมมีความเห็นที่แตกต่างจากคนอื่นในเวปนี้ครับ "ผมไม่เห็นควรด้วย" เพราะว่าการการไปลงชื่อนั้น มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ที่ถูกทึ่ควรนั้นต้องไปยื่นประกันตัวถึงจะถูกต้อง เพราะเจ้าหมอนี่คือผู้ต้องหาตามหมายจับ ตำรวจเมื่อพบผู้ต้องหาก็ต้องจับกุม ถ้าไม่จับกุมก็มีความผิดฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ และพวกที่ร่วมลงชื่อนี่ก็งี่เง่า กระบวนการยุติธรรมนั้นมีขั้นตอนชัดเจนอยู่แล้ว การร่วมลงชื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัว ก็เหมือนการลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษร เป็นหลักฐานทางกฏหมายไปบีบบังคับเจ้าหน้าที่ให้ระเมิดกฎหมายปล่อยตัวผู้ต้องหา สรุป " ควายหรือปล่าว " พวกที่ร่วมลงชื่อถ้าใครเป็นข้าราชการซวนนะมึงหลักฐานชัดเจนเลยเอาผิดทางวินัยได้แน่นอน

คุณหัดอ่านกฎหมายบ้างนะ ตามาตรา 11 (1) เขาบอกว่า "ประกาศให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุม และควบคุมตัวบุคคลที่สงสัย..." ดังนั้น คุณสมบัติเขาไม่ใช่ "ผู้ต้องหา" นะจ๊ะ

ก่อนจะว่าคนอื่นงี่เง่า หรือว่าคนอื่นเป็นควาย ลองเอากระจกส่องหน้าตัวเองก่อนนะ (อาจเห็นเขาสองข้างก็ได้)

พิภพ wrote:

ควายจริงๆ wrote:

ผมมีความเห็นที่แตกต่างจากคนอื่นในเวปนี้ครับ "ผมไม่เห็นควรด้วย" เพราะว่าการการไปลงชื่อนั้น มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ที่ถูกทึ่ควรนั้นต้องไปยื่นประกันตัวถึงจะถูกต้อง เพราะเจ้าหมอนี่คือผู้ต้องหาตามหมายจับ ตำรวจเมื่อพบผู้ต้องหาก็ต้องจับกุม ถ้าไม่จับกุมก็มีความผิดฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ และพวกที่ร่วมลงชื่อนี่ก็งี่เง่า กระบวนการยุติธรรมนั้นมีขั้นตอนชัดเจนอยู่แล้ว การร่วมลงชื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัว ก็เหมือนการลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษร เป็นหลักฐานทางกฏหมายไปบีบบังคับเจ้าหน้าที่ให้ระเมิดกฎหมายปล่อยตัวผู้ต้องหา สรุป " ควายหรือปล่าว " พวกที่ร่วมลงชื่อถ้าใครเป็นข้าราชการซวนนะมึงหลักฐานชัดเจนเลยเอาผิดทางวินัยได้แน่นอน

คุณหัดอ่านกฎหมายบ้างนะ ตามาตรา 11 (1) เขาบอกว่า "ประกาศให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุม และควบคุมตัวบุคคลที่สงสัย..." ดังนั้น คุณสมบัติเขาไม่ใช่ "ผู้ต้องหา" นะจ๊ะ

ก่อนจะว่าคนอื่นงี่เง่า หรือว่าคนอื่นเป็นควาย ลองเอากระจกส่องหน้าตัวเองก่อนนะ (อาจเห็นเขาสองข้างก็ได้)

ผมติดตามข่าวและดูกฎหมายเรียบร้อยแล้วถึงได้โพสไงครับ คุณต้องเข้าใจด้วยพนักงานสอบสวนมิใช่ศาล เมื่อพนักงานสอบสวนไปขออนุมัติศาลออกหมายจับไว้แล้ว ศาลพิจารณาหลักฐานตามที่พนักงานสอบสวนยื่นคำขอ ศาลก็อนุมัติให้ออกหมายจับ ดังนั้นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนจึงต้องดำเนินการตามกฎหมายเท่านั้นเอง จะถูกหรือผิดก็ไปสู้คดีกันในชั้นศาล แต่ละฝ่ายต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างซึ่งกันและกัน และการเป็นผู้ตองหาหรือผู้ถูกกล่าวหานั้น ตามหลักฏฎหมายแล้วยังถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ ในชั้นพนักงานสอบสวนผู้ถูกกล่าวหาก็มีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะยื่นขอประกันตัวเพื่อสู้คดี การที่พวกคุณไปเข้าชื่อกันให้ปล่อยตัวผู้ถูกกล่าวหานั้น มีบรรทัดฐานกฎหมายข้อไหนเป็นเครืองรองรับครับ ในทางกฎหมายมีวิธีเดียวคือขอประกันตัวมาสู้คดีก็แค่นั้นเอง และศาลก็จะพิจารณาตามหลักของพยานหลักฐานแวดล้อมอื่นๆประกอบ หรืออัยการและพนักงานสอบสวนอาจคัดค้านการประกันตัวก็ได้ และไอ้จดหมายเปิดผนึกนี่ก็เหมือนกัน ต่อให้มีผู้ร่วมลงชื่อเป็นแสนรายชื่อก็ไม่มีผลแต่อย่างใด เพราะมันไม่ได้อยู่ในขั้นตอนของกระบวนการยุติธรรมเลย แต่มันเป็นไปในลักษณะของการยื่นจดหมายข่มขู่มากกว่า อีกนึดนึง คุณต้องไปตีความคำว่า ผู้ต้องหา ผู้ถูกกล่าวหา หรือ ผู้ถูกกล่าวโทษ ป.วิอาญา มาตรา 2 (2) เขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ผู้ต้องหา หมายความถึงบุคคลผู้ถูกกล่าวหาว่าได้กระทำความผิดแต่ยังมิได้ถูกฟ้องศาล และ ตามมาตรา 2 (3) เขียนไว้อย่างชัดเจนเช่นกัน ว่า จำเลย หมายถึงบุคคลที่ถูกฟ้องศาลแล้วโดยข้อหาว่ากระทำความผิด เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องคุณควรไปอ่าน มาตรา 2 นี้ ตั้งแต่ (1) จนถึง (22) ขอเรียนเชิญท่านไปแหกตาอ่านมาตรา 2 นี้ ใน ป.วิ อาญา ดูครับ ใครกันแน่ที่โง่เหมือนควาย

ควายจริงๆ wrote:

พิภพ wrote:

ควายจริงๆ wrote:

ผมมีความเห็นที่แตกต่างจากคนอื่นในเวปนี้ครับ "ผมไม่เห็นควรด้วย" เพราะว่าการการไปลงชื่อนั้น มันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย ที่ถูกทึ่ควรนั้นต้องไปยื่นประกันตัวถึงจะถูกต้อง เพราะเจ้าหมอนี่คือผู้ต้องหาตามหมายจับ ตำรวจเมื่อพบผู้ต้องหาก็ต้องจับกุม ถ้าไม่จับกุมก็มีความผิดฐานละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ และพวกที่ร่วมลงชื่อนี่ก็งี่เง่า กระบวนการยุติธรรมนั้นมีขั้นตอนชัดเจนอยู่แล้ว การร่วมลงชื่อเรียกร้องให้ปล่อยตัว ก็เหมือนการลงชื่อเป็นลายลักษณ์อักษร เป็นหลักฐานทางกฏหมายไปบีบบังคับเจ้าหน้าที่ให้ระเมิดกฎหมายปล่อยตัวผู้ต้องหา สรุป " ควายหรือปล่าว " พวกที่ร่วมลงชื่อถ้าใครเป็นข้าราชการซวนนะมึงหลักฐานชัดเจนเลยเอาผิดทางวินัยได้แน่นอน

คุณหัดอ่านกฎหมายบ้างนะ ตามาตรา 11 (1) เขาบอกว่า "ประกาศให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจจับกุม และควบคุมตัวบุคคลที่สงสัย..." ดังนั้น คุณสมบัติเขาไม่ใช่ "ผู้ต้องหา" นะจ๊ะ

ก่อนจะว่าคนอื่นงี่เง่า หรือว่าคนอื่นเป็นควาย ลองเอากระจกส่องหน้าตัวเองก่อนนะ (อาจเห็นเขาสองข้างก็ได้)

ผมติดตามข่าวและดูกฎหมายเรียบร้อยแล้วถึงได้โพสไงครับ คุณต้องเข้าใจด้วยพนักงานสอบสวนมิใช่ศาล เมื่อพนักงานสอบสวนไปขออนุมัติศาลออกหมายจับไว้แล้ว ศาลพิจารณาหลักฐานตามที่พนักงานสอบสวนยื่นคำขอ ศาลก็อนุมัติให้ออกหมายจับ ดังนั้นหน้าที่ของพนักงานสอบสวนจึงต้องดำเนินการตามกฎหมายเท่านั้นเอง จะถูกหรือผิดก็ไปสู้คดีกันในชั้นศาล แต่ละฝ่ายต้องหาพยานหลักฐานมาหักล้างซึ่งกันและกัน และการเป็นผู้ตองหาหรือผู้ถูกกล่าวหานั้น ตามหลักฏฎหมายแล้วยังถือว่าเป็นผู้บริสุทธิ์ ในชั้นพนักงานสอบสวนผู้ถูกกล่าวหาก็มีสิทธิ์ตามกฎหมายที่จะยื่นขอประกันตัวเพื่อสู้คดี การที่พวกคุณไปเข้าชื่อกันให้ปล่อยตัวผู้ถูกกล่าวหานั้น มีบรรทัดฐานกฎหมายข้อไหนเป็นเครืองรองรับครับ ในทางกฎหมายมีวิธีเดียวคือขอประกันตัวมาสู้คดีก็แค่นั้นเอง และศาลก็จะพิจารณาตามหลักของพยานหลักฐานแวดล้อมอื่นๆประกอบ หรืออัยการและพนักงานสอบสวนอาจคัดค้านการประกันตัวก็ได้ และไอ้จดหมายเปิดผนึกนี่ก็เหมือนกัน ต่อให้มีผู้ร่วมลงชื่อเป็นแสนรายชื่อก็ไม่มีผลแต่อย่างใด เพราะมันไม่ได้อยู่ในขั้นตอนของกระบวนการยุติธรรมเลย แต่มันเป็นไปในลักษณะของการยื่นจดหมายข่มขู่มากกว่า อีกนึดนึง คุณต้องไปตีความคำว่า ผู้ต้องหา ผู้ถูกกล่าวหา หรือ ผู้ถูกกล่าวโทษ ป.วิอาญา มาตรา 2 (2) เขียนไว้อย่างชัดเจนว่า ผู้ต้องหา หมายความถึงบุคคลผู้ถูกกล่าวหาว่าได้กระทำความผิดแต่ยังมิได้ถูกฟ้องศาล และ ตามมาตรา 2 (3) เขียนไว้อย่างชัดเจนเช่นกัน ว่า จำเลย หมายถึงบุคคลที่ถูกฟ้องศาลแล้วโดยข้อหาว่ากระทำความผิด เพื่อความเข้าใจที่ถูกต้องคุณควรไปอ่าน มาตรา 2 นี้ ตั้งแต่ (1) จนถึง (22) ขอเรียนเชิญท่านไปแหกตาอ่านมาตรา 2 นี้ ใน ป.วิ อาญา ดูครับ ใครกันแน่ที่โง่เหมือนควาย

คุณนี่แถไปได้เรื่อย ๆ นะ คงเรียนมาสำนักเดียวกับนายกฯ มือเปื้อนเลือด ประเด็นผมคือ คุณสมบัติเขาไม่ใช้ "ผู้ต้องหา" ตามป.วิอาญา คุณใช้คำนี้กับเขาไม่ได้ เพราะกระบวนการมันไม่เหมือนกัน ผู้ต้องหาเป็นผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิด ถูกต้อง ต้องไปหักล้างกันที่ศาล แต่สำหรับหมายควบคุมตัวที่ออกตามพรก.นั้น ออกได้เมืิ่อ "สงสัยว่าจะเป็นผู้ร่วมกระทำการให้เกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน หรือที่เป็นผู้ใช้ ผู้โฆษณา ผู้สนับสนุนการกระทำเช่นว่านั้น" หรือ "ที่ปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับการกระทำให้เกิดสถานการณ์ฉุกเฉิน" (มาตรา 11 นั่นแหละ)

กระบวนการควบคุมตัวก็ต่างกัน เพราะ "ต้องควบคุมไว้ในสถานที่ที่กำหนดซึ่งไม่ใช่สถานีตำรวจ ที่คุมขัง ทัณฑสถาน หรือเรือนจำ โดยจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นในลักษณะเป็นผู้กระทำความผิดมิได้" (มาตรา 12)

คุณอ่านประโยคหลังสุดดี ๆ นะ "โดยจะปฏิบัติต่อบุคคลนั้นในลักษณะเป็นผู้กระทำความผิดมิได้" ถ้าคุณเข้าใจภาษาไทย คุณรู้หรือยังว่าผู้ถูกควบคุมตัวตามหมายพรก. ต่างจากผู้ถูกล่าวหา หรือผู้ต้องหาตามป.วิอาญาอย่างไร

เอ้า คราวนี้ไปส่องกระจกใหม่ซะ

Open Letter: “Asking for Immediate and Unconditional Release of Sombat Boonngamanong”

Saturday, June 26, 2010

Amidst the current conflict which is moving towards attempts for reconciliation, the Thai government continues to enforce the Emergency Decree on Public Administration in Emergency Situations. This authorizes officials to carry out their duties without legal repercussions, detain and arrest without charges, making the current reconciliation simply a superficial and false reconciliation, simply day-to-day image keeping for the government. On Saturday June 26, 2010 at approximately 18:00hrs, an activity to commemorate losses in the struggle for democracy was carried out by tying red cloths at Rajprasong intersection, without creating unrest or disturbing any individual. It was simply an activity of civic consciousness and civic right, and did not have even one leader.

Yet at 18:00hrs, there appeared to be the arrest of Mr. Sombat Boonngamanong, a social activist who works on art and culture, volunteer activities for tsunami victims and Uttaradit flood victims, helping transnational laborers and the oppressed, fighting against human trafficking, promoting democracy, working to educate Thai hilltribe children about rights to education. Moreover, he is the one who initiated activities to track down missing people from the government’s dispersal of demonstrators. A social activist of value to Thai society, Sombat Boonngamanong is the pioneer of volunteer work in the new generation of Thai society, and is a social activist who does not ignore injustice.

The arrest of Mr. Sombat Boonngamanong this time reflects the harassment of citizens who contribute to society, and demonstrates the government’s lack of sincerity in implementing the National Plan for Reconciliation.

We, the undersigned, are social activist and laypeople who denounce this action taken by the government. We ask for the immediate and unconditional release of Mr. Sombat Boonngamanong, as well as other individuals. We also ask for the revocation of the Emergency Decree, as the first step towards reconciliation.

“In fear of the Emergency Decree,”

Open Letter: “Asking for Immediate and Unconditional Release of Sombat Boonngamanong”

Saturday, June 26, 2010

Amidst the current conflict which is moving towards attempts for reconciliation, the Thai government continues to enforce the Emergency Decree on Public Administration in Emergency Situations. This authorizes officials to carry out their duties without legal repercussions, detain and arrest without charges, making the current reconciliation simply a superficial and false reconciliation, simply day-to-day image keeping for the government. On Saturday June 26, 2010 at approximately 18:00hrs, an activity to commemorate losses in the struggle for democracy was carried out by tying red cloths at Rajprasong intersection, without creating unrest or disturbing any individual. It was simply an activity of civic consciousness and civic right, and did not have even one leader.

Yet at 18:00hrs, there appeared to be the arrest of Mr. Sombat Boonngamanong, a social activist who works on art and culture, volunteer activities for tsunami victims and Uttaradit flood victims, helping transnational laborers and the oppressed, fighting against human trafficking, promoting democracy, working to educate Thai hilltribe children about rights to education. Moreover, he is the one who initiated activities to track down missing people from the government’s dispersal of demonstrators. A social activist of value to Thai society, Sombat Boonngamanong is the pioneer of volunteer work in the new generation of Thai society, and is a social activist who does not ignore injustice.

The arrest of Mr. Sombat Boonngamanong this time reflects the harassment of citizens who contribute to society, and demonstrates the government’s lack of sincerity in implementing the National Plan for Reconciliation.

We, the undersigned, are social activist and laypeople who denounce this action taken by the government. We ask for the immediate and unconditional release of Mr. Sombat Boonngamanong, as well as other individuals. We also ask for the revocation of the Emergency Decree, as the first step towards reconciliation.

“In fear of the Emergency Decree,”