คนงานหญิง "ไทรอัมพ์" ในจีน หยุดงานประท้วงค่าแรงต่ำกว่ามาตรฐาน

คนงานร่วม 3,000 คนในบริษัทลูกของ "ไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนล" บริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่สัญชาติเยอรมัน หยุดงานประท้วงนับตั้งแต่ 11 พ.ย. เพื่อเรียกร้องให้มีการจ่ายเงินโบนัสและให้มีวันหยุดที่เป็นปกติ เนื่องจากฝ่ายบริหารประกาศตัดโบนัสทั้งหมดทั้งที่จ่ายค่าแรงต่ำกว่ามาตรฐานและไม่มีสวัสดิการอื่นใด

(15 พ.ย.) เว็บไซต์ไชน่าเวิร์กเกอร์สในฮ่องกงรายงานว่า คนงานหญิงโรงงานตัดเย็บชุดชั้นในสำหรับผู้หญิงเกาะไหหนาน (ไหหลำ) ทางตอนใต้ของจีน หยุดงานประท้วงตั้งแต่วันที่ 11 พฤศจิกายนเพื่อเรียกร้องให้มีการจ่ายเงินโบนัสและให้มีวันหยุดที่เป็นปกติ เนื่องจากฝ่ายบริหารประกาศตัดโบนัสทั้งหมดทั้งที่จ่ายค่าแรงต่ำกว่ามาตรฐานและไม่มีสวัสดิการอื่นใด

คนงานประมาณ 3,000 คนในโรงงานผลิตชุดชั้นในบริษัทไห่หนาน หยูเม่ย จำกัด (Hainan Youmei Underwear Co., Ltd) ในเมืองไหโขว่ เมืองหลวงของมณฑลไห่หนาน (ไหหลำ) ได้รวมตัวกันประท้วงอยู่บริเวณนอกโรงงาน โดยเจ้าของโรงงานแห่งนี้คือบริษัทไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนล บริษัทข้ามชาติยักษ์ใหญ่สัญชาติเยอรมัน-สวิส ซึ่งเป็นหนึ่งในบริษัทชั้นนำระดับโลกผู้ผลิตชุดชั้นในสำหรับผู้หญิง

“การหยุดงานเริ่มต้นหลังจากที่ฝ่ายบริหารบอกกับคนงานว่าคนงานจะไม่ได้รับโบนัสประจำปีหากประสิทธิภาพการผลิตไม่ถึงเป้าหมายคือ 50 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณการผลิตเฉลี่ยในปีที่แล้ว” โม่ เสี่ยวหุย คนงานบริษัทแห่งนี้กล่าวกับสำนักข่าวซินหัว “มันเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกเรา (ที่จะผลิตได้ตามเป้าหมายที่บริษัทตั้งไว้) เพราะปริมาณการผลิตลดลงอย่างรุนแรงในช่วงวิกฤติการเงินที่ผ่านมา”

“นายจ้างต้องการตัดเงินโบนัสของเราซึ่งตกอยู่ประมาณ 700 หยวน (ราว 3,400 บาท) ซึ่งพวกเราก็ได้รับเงินเดือนต่ำอยู่แล้วคือประมาณ 500 หยวนถึง 600 หยวน (ราว 2,500 บาทถึง 3,000 บาท) ลี่ กุยหัว คนงานบริษัทไทรอัมพ์ กล่าว

อย่างไรก็ตาม ภายในวันศุกร์บริษัทตกลงที่จะจ่ายโบนัสให้แก่คนงานทุกคน แต่คนงานตัดสินใจหยุดงานประท้วงต่อไปเพื่อเรียกร้องในเรื่องอื่นๆ  ฮั่น ลี่หลง ประธานสหภาพแรงงานที่เป็นทางการของบริษัท (ถูกควบคุมโดยรัฐ) กล่าวว่า คนงานในอุตสาหกรรมทั่วประเทศจีนจำนวนมากอพยพมาจากที่ต่างๆ ในภายประเทศ พวกเขาไม่ได้รับความคุ้มครองในด้านต่างๆ ไม่มีสิทธิในการรักษาพยาบาลตลอดจนไม่มีเงินเกษียณอายุ คนงานจึงตกอยู่ในภาวะความยากลำบากจากการถูกตัดเงินในปีนี้อันเนื่องมาจากวิกฤตทุนนิยมโลกซึ่งกระทบต่อประเทศจีน

ส่วนมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจของรัฐบาลได้ช่วยรักษาคนรวยไว้ รวมถึงช่วยรักษาบริษัทขนาดใหญ่และการคอรัปชั่นของราชการ มาตรการดังกล่าวไม่ก่อประโยชน์แก่คนงานโรงงานตลอดจนคนจน  “ตอนนี้พวกเราต้องหยุดงานประท้วงจากการที่พวกเราได้เรียกร้องกับบริษัทมาอย่างยาวนานเพื่อให้บริษัทยอมรับข้อเรียกร้องของเรา” โม่ เสี่ยวหุย กล่าว

นอกจากการประท้วงต่อการขู่ว่าจะตัดโบนัสของนายจ้าง คนงานไทรอัมพ์ยังเรียกร้องต่อบริษัทให้ขึ้นค่าแรงให้สูงขึ้นให้อยู่ระดับมาตรฐานขั้นต่ำของจีน และเรียกร้องบริษัทให้จัดให้มีวันหยุดแบบปกติที่คนงานพึงได้รับ หวง ซื่อหยาน ผู้จัดการฝ่ายบุคคลของบริษัทกล่าวว่า การเจรจาเป็นไปด้วยความยากลำบากเนื่องจากคนงานไม่ได้เลือกตัวแทนเข้าเจรจากับฝ่ายบริหาร

เรื่องดังกล่าวไม่ใช่เรื่องที่น่าแปลกใจ มันแสดงให้เห็นถึงความยากลำยากที่คนงานเผชิญอยู่ในช่วงที่มีข้อพิพาทแรงงานในประเทศจีน เนื่องจากในประเทศจีน สหภาพแรงงานที่เป็นอิสระอย่างแท้จริงเป็นเรื่องผิดกฎหมาย คนงานจึงตัดสินใจไม่เลือกตัวแทนขึ้นมาเจรจาเพราะเกรงว่าจะถูกเล่นงานโดยบริษัทหรือโดยรัฐบาลจากใช้ฐานความคิดที่ว่าการหยุดงานประท้วงเป็นการ “ทำลายความมีเสถียรภาพ”

ผลงานของไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนล

บริษัทไทรอัมพ์ อินเตอร์เนชั่นแนลซึ่งมีสำนักงานใหญ่ที่สวิตเซอร์แลนด์มีเงินหมุนเวียน1,600 ล้านยูโรในปี 2003 มีคนงาน 38,691 คนอยู่ใน 120 ประเทศ  ในเดือนมิถุนายนในปีนี้ บริษัทปิดโรงงานสองแห่งในฟิลิปปินส์ และเลิกจ้างคนงานครึ่งหนึ่งในประเทศไทยซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของแผนการปรับโครงสร้างของบริษัทในประเทศต่างๆ การดำเนินการดังกล่าวถูกมองว่าเป็นวิธีการในการทำลายสหภาพแรงงานในประเทศที่บริษัทดำเนินการอยู่ เมื่อต้นปีนี้ บริษัทบอดี้ แฟชั่น ประเทศไทย บริษัทลูกของบริษัทไทรอัมพ์ อินเตอร์ฯ ได้เลิกจ้างประธานสหภาพแรงงาน จิตรา คชเดช เนื่องจากเธอออกรายการเสวนาทางโทรทัศน์โดยใส่เสื้อที่มีข้อความว่าคิดต่างไม่ใช่อาชญากรรม

ในเดือนสิงหาคม 2009 คนงานไทรอัมพ์ในประเทศไทยและในฟิลิปปินส์ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหภาพแรงงานต่างๆ ในฮ่องกงรวมทั้งกลุ่มแรงงานข้ามชาติ ได้เดินขบวนประท้วงบริเวณนอกสำนักงานของบริษัทที่ตั้งอยู่บริเวณอ่าวเกาลูน ฮ่องกง คนงานเหล่านี้ได้ประท้วงแผนการปิดโรงงานของบริษัทไทรอัมพ์ซึ่งได้ปลดคนงานจำนวน 1,663 คนในฟิลิปปินส์และประมาณ 2, 000 คนในประเทศไทย  

“เมื่อบริษัทไทรอัมพ์ฯ มีผลกำไร บริษัทได้เอาผลกำไรจากพวกเราไป แต่เมื่อบริษัทมีภาระผูกพันธ์รับผิดชอบ บริษัทกลับย้ายหนีไปที่อื่น” อีซาเบลลิตา เดลา ครูซ ตัวแทนสหภาพแรงงานจากบริษัทไทรอัมพ์ในฟิลิปปินส์ กล่าว “เราไม่สามารถรอต่อไปได้อีกแล้ว เพราะครอบครัวและบรรดาลูกๆของพวกเราทั้งในฟิลลิปินส์และในไทยกำลังลำบากและตกอยู่ในสภาพที่ทุกข์ยาก ลูกๆ ของเราไม่ได้ไปโรงเรียนและไม่นานเพราะเราจะถูกไล่ออกจากที่พักอาศัย”