หลายครั้งที่มวลชนคนเสื้อแดงไม่เข้าใจว่า แกนนำของพวกเขา จะมียุทธศาสตร์อย่างไร ? จะพาพวกเขาไปทางไหน ? จะเอาพลังของพวกเขาไปทำอะไร ? ...แต่พวกเขาก็พร้อมจะเดินตาม.
ถามว่า; มวลชนคนเสื้อแดง ต้องการอะไร ในการต่อสู้ครั้งนี้ ?
- เอา “ทักษิณ” กลับมา.
- เอา “ประชาธิปไตยแบบกินได้” กลับมา.
- สถาปนา “ประชาธิปไตยที่แท้จริง” ให้เกิดขึ้น.
คำตอบคงมีอยู่ประมาณนี้.
แต่เมื่อเวลาผ่านไป – จากประสบการณ์การมีส่วนร่วม ทำให้ “คนเสื้อแดง”(ระดับมวลชน) เริ่มใช้ความคิดว่ายุทธศาสตร์การต่อสู้ เพื่อให้บรรลุสิ่งที่ต้องการ คือ ชัยชนะนั้น “ยุทธวิธี” ของแกนนำใช่หรือเปล่า - ถูกต้องหรือเปล่า ?
เพราะหลายต่อหลายครั้ง คำตอบของคำถามนี้มักจะไปหยุดอยู่ที่ “มันเป็น (ยุทธศาสตร์) ของแกนนำ”
…
60 กว่าวันแล้วที่ “ฎีการ้องทุกข์” (เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2552) เพื่อร้องทุกข์ขอความเป็นธรรมของคนเสื้อแดง ยังถูกรัฐบาลนายอภิสิทธิ์เก็บไว้ โดยอ้างว่าอยู่ระหว่างการตรวจสอบรายชื่อ.
"มวลชนคนเสื้อแดง" จะทำอย่างไร - ต่อกรณี “ฎีการ้องทุกข์” ในครั้งนั้น !!!
ทั้งๆ ที่ ก่อนหน้านั้น พวกเขาก็พอจะคาดเดาได้ว่า จะเกิดอะไรขึ้นกับ “ฎีการ้องทุกข์” ในครั้งนั้น !!!
ยังไม่นับถึงพฤติกรรมของเหล่าทาสลูกสมุนอำมาตย์ ตั้งแต่นักการเมือง นักวิชาการ ราชบัณฑิต สื่อมวลชน ที่ออกมาคัดค้านการยื่นฎีกาของคนเสื้อแดง อย่างเอาเป็นเอาตาย.
และปฏิบัติการของ “รัฐ” - กระทรวงมหาดไทยที่ตั้งโต๊ะให้ประชาชนลงรายชื่อ “คัดค้าน” การถวายฎีกา.
ทั้งหมดนั้น "มวลชนคนเสื้อแดง" ก็พร้อมที่จะยอมเจ็บปวด, ต้องยอมทำทุกอย่างที่แกนนำร้องขอมา.
...
วันที่ 15 ต.ค. 2552 ที่สโมสรกองทัพบก พล.อ.เปรม ให้สัมภาษณ์กรณี พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ
โดยได้กล่าวตอนหนึ่งว่า “...ก่อนที่จิ๋วจะไปสมัครสมาชิกพรรคเพื่อไทย ตนได้ให้คนไปบอกว่า จะทำอะไรขอให้คิดให้รอบคอบ ไตร่ตรองให้รอบคอบ มิฉะนั้นจะกลายเป็นการกระทำที่เป็นการ “ทรยศชาติ” !!!
ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่ พล.อ.เปรม กระทำตนผิดบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ มาตรา 14 ที่ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า “องคมนตรีจะต้องวางตัวเป็นกลางในทางการเมือง - ไม่ฝักใฝ่การเมือง”.
"มวลชนคนเสื้อแดง" รู้ – ใครก็รู้ – วิญญูชนย่อมรู้ ว่าการกระทำของ พล.อ.เปรม ผิดถูก อย่างไร.!!!
คำถามคือ แล้ว “แกนนำคนเสื้อแดง" คิดอย่างไรต่อกรณีคำกล่าว “ทรยศชาติ” ของพล.อ.เปรม ?
...
ถ้าจะต้อง “ถวายฎีการ้องทุกข์” อีกครั้ง. ความเหมาะสม, ความมีเหตุมีผล เป็นเรื่องสมควรหรือไม่ ดูจะมีความสำคัญ มีความชัดเจน และมีน้ำหนักมากกว่า การถวายฎีการ้องทุกข์เมื่อเดือนสิงหา ที่ผ่านมา.
แล้วทำไม “แกนนำ” จึงเงียบ! ทำไมไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ!!!
เรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่ท้าทายอุดมการณ์ของ “แกนนำคนเสื้อแดง”, ว่าจะมีท่าทีต่อ "มวลชนคนเสื้อแดง" (ผู้รักประชาธิปไตยที่แท้จริง) อย่างไร?
จะมีท่าทีต่อผู้นำคนใหม่ (พล.อ. ชวลิต ยงใจยุทธ) อย่างไร?
และมีความศรัทธาต่ออุดมการณ์ของ "มวลชนคนเสื้อแดง" จริงจังขนาดไหน!!!