วันเสาร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 | อัพเดทล่าสุดเมื่อ 22 นาที ที่ผ่านมา
| 
มองอุตสาหกรรม “อิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้า” ฟื้นตัวแล้ว แต่รูปแบบการจ้างงานยังไม่มั่นคงเหมือนเดิม
Tue, 2009-12-29 21:07
การฟื้นตัวของอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์
ภาคอิเล็กทรอนิกส์ไทยได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจระลอกล่าสุด ทำให้ยอดการส่งออกลดลงในช่วงปลายปี 2551 สืบเนื่องมาจนถึงไตรมาสแรกของปี 2552 ซึ่งถือเป็นยอดการส่งออกที่ต่ำที่สุดในรอบ 4 ปี
โดยสาเหตุที่ทำให้การส่งออกอิเล็กทรอนิกส์ไทยเริ่มหดตัวลงช่วงไตรมาสที่ 4/2551 นั้นมีสาเหตุมาจากทั้งการปิดสนามบินและการที่ไทยเริ่มได้ผลกระทบจากเศรษฐกิจโลก โดยแม้ว่าปัญหาการเมืองจะคลี่คลายลงหลังมีการเลือกตั้งรัฐบาลใหม่ แต่ผลของความถดถอยของเศรษฐกิจโลกได้ส่งผลให้มูลค่าการส่งออกในช่วงไตรมาสแรกของปี 2552 หดตัวสูงถึงร้อยละ 32.5 โดยในช่วงเวลาตกต่ำสุด คือ เดือนมกราคม 2552 นั้น มูลค่าส่งออกลดลงถึงร้อยละ 40.4
ที่มา: กรมศุลกากร, พฤศจิกายน 2552
ที่มา: กรมศุลกากร, พฤศจิกายน 2552
ด้านการอนุมัติการส่งเสริมการลงทุนของ BOI สำหรับอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้านั้น ตั้งแต่เดือน ม.ค. – พ.ย. 2552 มีการอนุมัติไปทั้งสิ้น 123 โครงการ มูลค่า 23.9 พันล้านบาท
สำหรับปี 2553 นั้น มีการคาดการณ์กันว่า การส่งออกสินค้าอุตสาหกรรมที่สำคัญอันดับต้นๆ ของไทยน่าจะกลับมาขยายตัวเป็นบวกได้ไม่น้อยกว่าร้อยละ 10 เช่น กลุ่มอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้า กลุ่มรถยนต์และชิ้นส่วน เหล็กและผลิตภัณฑ์เหล็ก เม็ดพลาสติก และเคมีภัณฑ์ จะมีแนวโน้มที่ดีขึ้น จากการค่อยๆ ฟื้นตัวขึ้นของเศรษฐกิจในภูมิภาคต่างๆ ทั่วโลก รวมทั้งมีผลของฐานเปรียบเทียบที่ต่ำมากในปี 2552
แรงงานขาด ล่อใจแรงงานเหมาช่วง
จากที่ได้กล่าวไปว่า ตั้งแต่ช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี 2551 จนถึงไตรมาสที่ 2 ของปี 2552 ซึ่งเป็นช่วงที่อุตสาหกรรมนี้เผชิญกับวิกฤตนั้น มีประเมินว่ามีแรงงานในภาคอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ถูกเลิกจ้างเป็นจำนวน 30,000-40,000 คน (รวมพนักงานชั่วคราว) หรือประมาณร้อยละ 8-11 จากจำนวนแรงงานที่อยู่ในอุตสาหกรรมประมาณ 3.5 แสนคน ซึ่งเป็นอัตราที่ต่ำกว่าอัตราการหดตัวของการส่งออกที่ลดลงกว่าร้อยละ 30 ถึงร้อยละ 40 สาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่ผู้ประกอบการปรับตัวโดยการงดโอที ลดจำนวนชั่วโมงการทำงาน และลดวันทำงานลง
แต่ผู้ประกอบการกลับพยายามรักษาบุคลากรด้านเทคนิคชั้นสูง เช่น วิศวกรที่เป็นพนักงานประจำไว้เนื่องจากงานในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์เป็นงานที่ต้องการทักษะเฉพาะ ซึ่งการสร้างบุคลากรใหม่ขึ้นมามีต้นทุนและต้องใช้ระยะเวลาในการฝึกอบรม ต่างจากแรงงานฝ่ายผลิตที่ใช้ทักษะต่ำ โดยจริตของอุตสาหกรรมนี้จะพยายามทำให้การจ้างงานฝ่ายผลิตยืดหยุ่นที่สุด และมีการใช้แรงงานเหมาช่วงเป็นจำนวนมาก
ทั้งนี้หลังเริ่มเข้าไตรมาส 2/2552 พบว่าอุตสาหกรรมนี้เริ่มฟื้นตัว มีการเพิ่มขึ้นของกำลังการผลิต ซึ่งการเร่งขึ้นของการใช้กำลังการผลิตก็ทำให้โรงงานมีความต้องการคนงานกลับมาทำงานเพิ่มขึ้น จะเห็นได้จากที่ผ่านมาสถานประกอบการหลายแห่งได้มีการเปิดรับสมัครพนักงานใหม่ อีกครั้ง
จากการลงพื้นที่สำรวจพร้อมกับองค์กร sudwind, โครงการรณรงค์เพื่อแรงงานไทย, และกลุ่มพัฒนาแรงงานสัมพันธ์ตะวันออก ในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์ในเขตปริมณฑลและภาคตะวันออก ช่วงเดือน ตุลาคม-พฤศจิกายน พบว่าในภาคอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายแห่งขาดแคลนแรงงานโดยเฉพาะแรงงานฝ่ายผลิต โดยบริษัทซับคอนแทร็คมีการล่อใจด้วยสวัสดิการต่างๆ ที่มากขึ้นกว่าแต่ก่อนแต่
สอดคล้องกับผลสำรวจของคณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน (BOI) พบว่ากลุ่มอุตสาหกรรมเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์มีการจ้างงานในส่วนของพนักงานชั่วคราวเพิ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2552 ร้อยละ 62 หลังคำสั่งซื้อจากต่างประเทศเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง ขณะที่ผู้ประกอบการบางส่วนยังคงระดับการจ้างงานไว้ในระดับเดิม ทั้งนี้แม้ว่าในระยะสั้นผู้ประกอบการอาจประสบปัญหาขาดแคลนแรงงานซึ่งส่วนหนึ่งเป็นผลมาจากมาตรการช่วยเหลือแรงงานของภาครัฐ แต่คาดว่าไม่น่าจะเกิดภาวะตลาดแรงงานตึงตัวหรือค่าจ้างปรับตัวเพิ่มขึ้นในอัตราสูงเนื่องจากภาวะเศรษฐกิจที่ยังชะลอตัวและอัตราเงินเฟ้อที่อยู่ในระดับต่ำ นอกจากนี้ ผู้ประกอบการอีกส่วนหนึ่งยังคงลังเลที่จะจ้างงานเพิ่มและขยายการผลิต เช่น การเปิดโรงงานที่ได้ปิดไปชั่วคราวในช่วงที่คำสั่งซื้อหดตัวรุนแรง เนื่องจากยังมีความกังวลเกี่ยวกับความต่อเนื่องของการฟื้นตัวของออเดอร์สินค้า เนื่องจากออเดอร์ที่เพิ่มขึ้นมาเป็นผลมาจากการลดสินค้าคงคลังในช่วงก่อน ทำให้การกลับมาของออเดอร์เป็นผลชั่วคราว
โดยจากการคาดการโดยศูนย์วิจัยกสิกรไทย คาดว่าในปี 2552 จะมีจำนวนผู้ที่มีงานทำในอุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์เฉลี่ยทั้งปีอยู่ในช่วงประมาณ 320,000 - 326,000 คน ซึ่งลดลงจากปี 2551 ที่เฉลี่ยทั้งปีอยู่ที่ 333,000 คน ร้อยละ 2 ถึงร้อยละ 4
ส่วนสภาพการจ้างของแรงงานในอุตสาหกรรม ยังคงพบว่าส่วนใหญ่ใช้แรงงานที่มีความยืดหยุ่น เช่นลูกจ้างรายวัน แรงงานเหมาช่วงจากบริษัทอื่น ทั้งนี้ก็พบว่าลูกจ้างยังไม่มีความมั่นคงในการทำงาน โดยมีประเด็นดังเช่น
- *ระยะเวลาการทดลองงานอาจยืดออกไปเรื่อยๆ
- *ไม่สามารถบรรจุเป็นพนักงานรายเดือนได้
- *สวัสดิการต่างๆ น้อยกว่าพนักงานรายเดือน
- *รายได้ไม่แน่นอน โดยรายได้มากกว่า 50% ขึ้นกับการทำงานล่วงเวลา
โดยปัจจัยสำคัญที่ทำให้แรงงานภาคนี้ขาดแคลนก็คือการขาดความมั่นคง เพราะอุตสาหกรรมนี้มักจะใช้แรงงานชั่วคราว เหมาช่วง และแรงงานงานที่ไม่ใช่พนักงานรายเดือน โดยเฉพาะในฝ่ายผลิต ทำให้แรงงานที่ถูกเลิกจ้างไปในระลอกแรกเมื่อต้นปี 2552 ไม่กลับเข้ามาทนกับสภาพการจ้างที่ไม่มั่นคงเช่นเดิมอีก
ประกอบการเขียน:
สถาบันไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ (www.thaieei.com, เข้าดูเมื่อ 29/12/2552)
คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน(www.boi.go.th, เข้าดูเมื่อ 29/12/2552)
คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน(www.boi.go.th, เข้าดูเมื่อ 29/12/2552)
ภาวะเศรษฐกิจไตรมาส 4 ปี 2552 และแนวโน้มปี 2553 (ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจม.หอการค้าไทย,8/12/2552)
สรุปภาวะเศรษฐกิจภูมิภาค ไตรมาสที่ 3 และแนวโน้ม (ศูนย์พยากรณ์เศรษฐกิจและธุรกิจ ม.หอการค้าไทย, 10/11/2552)
อุตสาหกรรมอิเล็กทรอนิกส์: คำสั่งซื้อเริ่มฟื้นตัวแต่แรงงานกลับขาดแคลน (ศูนย์วิจัยกสิกรไทย, 29/9/2552)
คำชี้แจง
เว็บไซต์ประชาไท ให้บริการพื้นที่แสดงความคิดเห็นต่อข่าวและบทความแบบสาธารณะ ขอความร่วมมือในการแสดงความคิดเห็นโดยเคารพกฎหมาย, ความเห็นที่แตกต่าง และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น
- ประชาไทแสดงหมายเลขไอพี* ของผู้โพสต์ประกอบความเห็นเสมอ
- ประชาไทไม่มีนโยบายกรองข้อความก่อนการแสดงผล
- อย่างไรก็ตามขอสงวนสิทธิ์ในการปิดการแสดงความเห็นที่ไม่เป็นไปตามกติกาหากตรวจสอบพบภายหลัง
ทั้งนี้ข้อความที่โพสต์จะยังไม่ปรากฎในทันที ซึ่งเป็นข้อจำกัดด้านเทคนิค
จึงเรียนมาเพื่อทราบและขอบคุณในความร่วมมือ
* หมายเลขไอพีปัจจุบันใช้เป็นข้อมูลที่เชื่อมโยงกลับไปที่ข้อมูลการเชื่อมต่อ อินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจระบุไปถึงแหล่งที่มาการโพสต์หรือบุคคลที่โพสต์ได้ นอกจากนี้ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ มาตรา 26 กำหนดให้ผู้ให้บริการต้องเก็บข้อมูลจราจรคอมพิวเตอร์ไว้ 90 วัน
เตรียมพิมพ์หน้านี้
ส่งอีเมลให้เพื่อน
เดือน มกราคม
เดือน มกราคม เสื้อแดงเริ่มป่วนเดี๋ยวก็พังอีกครับ เห็นออกข่าวข่มขู่ว่า จะปิดสถานที่ราชการทั้งหมด ปิดถนน เขียนแบบตรงๆก็คือประกาศเตรียมการจะก่อการจราจลทั่วประเทศ พอเศรฐกิจเริ่มจะฟื้นตัว พอพวกนี้ออกมาก็คงพังพาบไปตามระเบียบ เพื่อคุณพ่อทักษิณของเขาก็คงทำได้ทุกอย่างแหละ ประเทศชาติจะฉิบหายช่างมัน เฮ้อปลง ผลประโยชน์ไม่ลงตัว ไม่มีวันจบ
ยังไงๆ..การชุมนุมของคนเสื้อแด
ยังไงๆ..การชุมนุมของคนเสื้อแดงยังอันตรายและร้ายแรงน้อยกว่า..การยึดทำเนียบและสนามบินที่ใช้เวลานานกว่าครึ่งปีที่อวดอ้างความทุเรศของเหล่าพันธมิตรเพียงเพื่อกดดันรัฐบาลที่ตัวเองโกรธแค้นอย่างไร้เหตุและไร้สติว่ามั้ยไอ้น้อง
ชื่นชมอ.มองอุตสาหกรรมมานาน
ชื่นชมอ.มองอุตสาหกรรมมานาน แต่ขอแย้งหน่อยว่าคุณมันไม่แน่จริง
พูดเรื่องพรรค แต่ไม่พูดเรื่องนั้น ไม่พูดเรื่อง 2๑๒ ไม่พูดเรื่องคดีหมัน พูดได้แค่นี้อย่าพูดดีกว่า พูดแค่นี้ ก็แค่ปัีญญาชนรับจ้างขียนทำมาหากินไปวันๆ
ถ้าปัญยาชนจริงๆ ต้องพูดแบบกระผม กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง อ้าว ไม่ฟังอีก กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง อ้าว ไม่ฟังอีก กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง
อ้าว ไม่ฟังอีก กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง อ้าว ไม่ฟังอีก กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง อ้าว ไม่ฟังอีก กระผมบอกแล้วว่าต้องพูดเรื่องอะไร อ้าว ทำไมไม่เชื่อ ทำไมไม่ฟัง พุดโธ่ พูดแค่นี้อย่พูดดีกว่า ไม่ีมีอะไรใหม่จริงๆ ต้องพูดอย้างกระผม ถึงใหม่ ถึงแจ๋วจริง อ้าว ไม่ฟังอีก
อ่านแล้วผิดหวังจริงๆ ไม่มีอะไรใหม่ อยากรู้ว่าพูดใหม่ทำไง กลีบไปอ่านกระผมย่อหน้าที่แล้ว ไ่ม่งั้นจะด่าซ้ำๆ ซากๆ อีกที
แถมให้อีกดอก ไอ้พวกกระดูกสันหลังไสม่มี
หน่วยงานของรัฐอย่าง BOI
หน่วยงานของรัฐอย่าง BOI กระทรวงอุตสาหกรรม สนับสนุนกลุ่มนายทุนอุตสาหกรรมในการขยายกิจการ ลงทุนอย่างต่อเนื่องมาตลอด เ่ช่น ลดภาษีนำเข้าวัตถุดิบ เครื่องจักรให้เหลือ 0 ลดภาษีรายได้นิติบุคคลหลายปี ค่าแรงราคาถูกเข้าไว้ แต่ฝ่ายแรงงานเองแทบไม่ได้อะไร นอกจากต้องขยายเวลาทำงานของตัวเองให้มากเพื่อให้ได้โอทีสูงขึ้น นายทุนกับเจ้าหน้าที่รัฐทั้งๆ ที่มีการศึกษาสูง แต่ไม่เคยสามารถคิดค้นวิธีการจัดการบริหารระบบการผลิตที่จะทำให้คนงานทำงานน้อยลงกว่าเดิมเพียง 8 ชั่วโมงที่เหลือจะไ้ด้ไปมีความสุขกับครอบครัวและเพื่อนๆ และศึกษาเพิ่มเติม ก็เพราะพวกทุนเอาความรู้ โดยเฉพาะวิชาการบริหาร (วิชาแห่งการควบคุมคน) ไว้สำหรับขูดรีดแสวงผลกำไรสูงสุดต่างหาก เอาแต่ได้ๆๆๆๆๆๆๆ เพียงฝ่ายใด สิ่งแวดล้อมก็เป็นพิษ ชาวบ้านเดือดร้อน ครอบครัวคนงานแตกสลาย ฝ่ายทุนเสพสุขกันถ้วนหน้าในบ้านเมืองที่ด้อยพัฒนา จารีต ล้าหลัง รัฐประหารบ่อยๆ