ปณิธาน วัฒนายากร : "พ.ร.บ. ความมั่นคง" ไม่ถูกใจ 100 % แต่เป็นบันไดยกระดับงานความมั่นคง

"ส่วนตัวคิดว่าทำตอนไหนก็ได้ ทำเร็วออกมาดี คนก็ตายน้อยลง ทำช้าออกมาช้า มันก็สับสน คนก็ตายมากขึ้น สุดท้ายวนไปวนมาแล้วก็กลับมาที่เก่า คิดว่าถ้าโชคดีมันก็จะออกมา ถ้าโชคไม่ดีก็จะต้องรอไปก่อน ซึ่งเรารอมาเกือบ 100 ปี แล้ว ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ตั้งแต่กระทรวงกลาโหมยังไม่มีการปฏิรูปกระทรวงกลาโหมอย่างจริงจังเลยในรอบ 100 ปี แต่ถ้ารอได้อีก 2-3 เดือนได้ก็คงดี"

 

เก็บตกจากการประชุมวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์แห่งชาติ ครั้งที่ 8 เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2550  ณ หอประชุมไบเทค บางนา กับประเด็นร้อนเรื่อง "พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร" ที่กำลังถูกผลักดันอย่างเร่งร้อนสู่สภาในสัปดาห์นี้ท่ามกลางเสียงคัดค้านอย่างหนาหูจากหลายฝ่าย โดยเฉพาะภาคประชาชนเคยที่เดินทางไปปิดสภามาแล้วครั้งหนึ่ง และกำลังนัดรวมตัวกันต่อต้านอีกครั้งในวันที่ 18 ธันวาคม นี้

 

รศ.ปณิธาน วัฒนายากร นักวิชาการด้านรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นหนึ่งในผู้มีส่วนร่วมในการร่างพระราชบัญญัติดังกล่าว บอกเล่าถึงที่มาที่ไป รวมทั้งหลักการและเหตุผลของการมีกฎหมายร้อนนี้ พร้อมทั้งข้อถกเถียงและข้อสังเกตต่างๆ จากการประชุมคณะกรรมาธิการก่อนเข้าสภาวาระที่ 2

 

"ประชาไท" ขอนำมาเสนอเพื่อเป็นอีกหนึ่งเหตุผลก่อนกฎหมายนี้จะเข้าสู่การพิจารณารอบต่อไป 

 

000

 

รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร

คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

 

ผมจะเสนอมุมมองจากโลกของข้าราชการ ปัจจุบันมีเหตการณ์รุนแรงเพิ่มขึ้น 300 กว่าเปอร์เซ็นต์ในรอบ 3-4 ปีที่ผ่านมา เป็นเหตุการณ์ที่ไม่เคยปรากฎมาก่อน เป็นปรากฏการณ์ใหม่ ตัวแปรใหม่ ประเด็นที่สำคัญที่จะนำเสนอคือ ในมุมมองของรัฐพยายามเพิ่มขีดความสามารถในการบริหารจัดการเพราะเชื่อว่ารัฐอ่อนแอ ในกระบวนจึงมีความพยายามร่างพระราชบัญญัติใหม่ในการรักษาความมั่นคงภายในพระราชอาณาจักร ซึ่งจะนำมาเล่าว่าเนื้อหาเป็นอย่างไร และช่วยในเรื่องภาคใต้ได้หรือไม่ และไม่แน่ใจว่าร่างจะเข้าสภาได้หรือไม่ แต่ตอนนี้ ร่างพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ( พ.ร.บ.ความมั่นคงภายใน ) เสร็จจากคณะกรรมาธิการแล้ว และกำลังจะเข้าสู่การพิจารณาของสภาวาระ 2

 

เหตุการณ์ภาคใต้มีข้อสังเกตเบื้องต้นในรอบหลายปีที่ผ่านมาว่ามีปรากฏการณ์และตัวแปรใหม่ ความไม่สงบเหล่านี้ได้ละเมิดสิทธิมนุษยชนรุนแรงจากทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องทั้งฝ่ายรัฐและฝ่ายตรงข้าม องค์กรฮิวแมนไรท์วอทช์เคยระบุว่า เป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานอย่างไม่น่าเชื่อ และกล่าวในรายงานว่าฝ่ายก่อความไม่สงบเป็นพวกมือถือสากปากถือศีล พูดว่าจะคุ้มครองป้องกันประชาชน จะดูแลประชาชนเพื่อสร้างความเป็นธรรม แต่ก็ฆ่าทำร้ายประชาชนอย่างไม่น่าเชื่อ อ้างหลักคำสอนของศาสนาที่บิดเบือน อ้างประวัติศาสตร์ปัตตานี อ้างความไม่เป็นธรรมต่างๆ แต่ก็ฆ่าและทำร้ายประชาชนด้วยวิธีการที่ป่าเถื่อนรุนแรงพอๆกันหรือมากกว่า

 

เหตุการณ์ใน 3 จังหวัดเห็นได้ชัดว่าเป็นปรากฏการณ์ใหม่ที่ประชาชนตกเป็นเป้าอย่างแท้จริง แต่การจับกุมผู้ต้องหาและการดำเนินคดีทำได้น้อยมาก คือไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ คดีสิ้นสุดก็ไม่มากและไม่แน่ใจว่ามีความเป็นธรรม หรือบริสุทธิ์ยุติธรรมขนาดไหน ซึ่งอีกนานกว่าจะหาข้อยุติในเรื่องเหล่านี้ได้

 

มีข้อสังเกตอีกข้อหนึ่งคือ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นอย่างเฉียบพลันนี้เกิดขึ้นมากที่สุดในยุคที่นายกรัฐมนตรีทักษิณ ( ชินวัตร ) เข้ามารับตำแหน่ง อย่างไรก็ตาม ก่อนหน้านั้นความรุนแรงเกิดขึ้นมาก่อนแล้ว อย่างในปี 2535 มีการเผาโรงเรียน การฆ่าตัดคอ ปล้นปืน แต่ช่วงที่นายกรัฐมนตรีทักษิณเข้ามาเหตุการณ์ได้บานปลายและขยายตัวอย่างไม่น่าเชื่อโดยเฉพาะในกรณีเหตุการณ์ที่มัสยิดกรือเซะและที่ตากใบ

 

ทั้ง 2 เหตุการณ์ ไม่น่าเชื่อว่าเกิดขึ้นได้ ซึ่งแสดงให้เห็นความอ่อนแอในการทำงานระบบของรัฐ และอย่างที่ทราบในทุกวันนี้ว่าไม่สามารถเอาผิดกับใครได้ อันนี้เป็นที่มาที่ไปของร่างพระราชบัญญัติที่ร่างออกมาใหม่ ( พ.ร.บ. ความมั่นคงภายใน) เพื่อป้องกัน แต่ไม่แน่ใจว่าจะเป็นยาหรือไม่ เพราะข้อสรุปที่มาที่ไปของความรุนแรงยังไม่ชัด

 

ตอนนี้มีเพียงข้อสรุปเบื้องต้นว่ารัฐอ่อนแอกับระบบการบริหารจัดการหลายอย่างไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง มีการแทรกแซงจากต่างประเทศ มีผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นเข้ามาผสมผสาน มีเยาวชนและประชาชนเข้ามาใช้ค่านิยมศาสนา ใช้ชาตินิยมปัตตานีและอื่นๆที่แบ่งแยกกันเข้ามา ในขณะที่โครงสร้างทางศาสนาและความยุติธรรมของเราอ่อนแอ

 

ถ้ามองเหตุการณ์ตากใบในสายตาพลเรือนมองแล้วจะเห็นชัดว่ามันเกิดการบริหารจัดการที่ผิดพลาดมากมายอย่างไม่น่าเชื่อ ทำให้ต้องหันมาสนใจการแก้ไขกฎหมาย การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงการทำงาน รวมทั้งมีกระบวนการเยียวยาและกระบวนการฟ้องร้องที่จะใส่เข้าไปในความมั่นคงใหม่ ถ้าเป็นไปได้เราอาจจะมีเครื่องไม้เครื่องมือใหม่

 

คนที่เป็นเหยื่อในเหตุการณ์ภาคใต้มี 4 กลุ่มชัดเจน กลุ่มแรกเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและคนที่ทำงานให้กับรัฐ คนเหล่านี้โดนโจมตี โดนทำร้าย โดนสังหาร ผู้นำท้องถิ่นก็โดนทำร้ายค่อนข้างมาก กลุ่มที่สองคือประชาชนที่เป็นไทยพุทธ ชัดเจนว่าเป้าหมายสำคัญ กลุ่มที่สาม คือคนที่มีเชื้อชาติมลายูและพูดภาษามลายูท้องถิ่นที่ร่วมมือกับรัฐไทย กลุ่มสุดท้ายเป็นประชาชนทั่วไปในพื้นที่ ส่วนมากคือคนเชื้อชาติมลายูที่ไม่เห็นด้วยกับความแตกแยกและความรุนแรง ทั้ง 4 กลุ่มรวมทั้งพระสงฆ์เป็นเหยื่อที่ถูกทำร้ายและละเมิดสิทธิอย่างรุนแรง เป็นหตุการณ์ที่ต้องหาทางบริหารจัดการที่ดีขึ้น

 

สิ่งที่อยากจะพูดคือมีการนำเสนอพระราชบัญญัติฉบับใหม่ (พ.ร.บ.การรักษาความมั่นคงภายใน) มาจัดการ ซึ่งมีหลักการเหตุผลที่สำคัญหลายประการ โดยรวมคือมันมีภัยคุกคามใหม่ที่คุกคามต่อรัฐไทย ภัยคุกคามนั้นมันรวดเร็ว รุนแรง กว้างขวาง ขยายตัว สลับซับซ้อน  เป็นภัยคุกคามที่ต้องมีการบริหารจัดการใหม่ให้มีการบูรณาการ และมีการประสานงานร่วมในการปฏิบัติ รวมทั้งส่งเสริมให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการป้องกันรักษาความมั่นคงปลอดภัยอย่างเข้มแข็งในท้องถิ่นของตัวเองมากขึ้น

 

เราเอาเหตุผลนี้มาร่าง พ.รบ.รักษาความมั่นคงภายใน แต่ร่างแรกที่เข้าไปไม่เป็นตามเหตุผลนี้เท่าไหร่ ในร่างแรกไม่มีภาคประชาชนเข้ามาร่วมใน กอ.รมน. (กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร) เท่าไหร่ แต่เรายึดหลักการว่าเมื่อภาคประชาชนมีส่วนใน กอ.รมน.ภาค และ กอ.รมน.จังหวัด  ทำไมจึงไม่มีใน กอ.รมน.กลางก็โต้กันในกรรมมาธิการและโชคดีที่ชนะ

 

คิดว่า แนวความคิดหลักคงไม่เปลี่ยนไม่ว่ารัฐบาลจะมาจากการแต่งตั้งหรือเลือกตั้งก็ตาม เอาเข้าจริงเราต้องการองค์กรที่มีความสามารถในการแก้ไขปัญหาในเชิงบูรณาการ ประสานงานและปฏิบัติ ไม่ให้ตำรวจ ทหาร พลเรือนทะเลาะกัน และประชาชนจะเข้ามาดูแลมีส่วนให้มีการแนะนำในการแก้ไขปัญหา มีการป้องกันอันตรายในยามปกติหรือในส่วนการป้องกันในช่วงที่ยังไม่มีปัญหา เช่น ก่อนที่จะเกิดตากใบ ก่อนที่จะเกิดกรือซะ และการทำงานต้องเป็นไปตามลักษณะปกติคือม่มีอำนาจพิเศษ ไม่ใช่สถานการณ์ฉุกเฉิน ไม่ใช่กฎอัยการศึก แต่มีอำนาจในการประสานในการทำงานและดูแล

 

ส่วนเมื่อสถานการณ์เริ่มไม่ปกติ มีการจัดกำลัง มีการติดอาวุธ โดยยังไม่มีการเคลื่อนกำลังมาปะทะกัน จะมีอีกส่วนหนึ่งคือ ตรวจสอบโดยให้อำนาจพิเศษ อำนาจพิเศษนี้ต้องมาจากคณะรัฐมนตรีอนุมัติ สภาต้องรับทราบ ต้องมีการควบคุมดูแลการบริหารของเจ้าหน้าที่

 

ร่างพระราชบัญญัตินี้ (พ.ร.บ. การรักษาความมั่นคงภายใน) จะโอน ศอ.บต. ( ศูนย์อำนวยการบริหารชายแดนใต้) เข้ามา และจะมีผลกระทบต่อสิทธิเสรีภาพประชาชนแน่นอน ในมาตรา 29, 31, 32, 33, 34, 36 และ41 ยอมรับกันว่าเมื่อมีการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัตินี้แล้วจะกระเทือนบ้าง แต่จะไม่มีเรื่องการเกณฑ์แรงงานหรือการเรียกเข้ามาฝึกอบรม

 

พระราชบัญญัตินี้ในส่วนแรกคือการสร้างหน่วยงานใหม่ การให้การจำกัดความเรื่องความมั่นคงว่าคืออะไร เรามีปัญหาเยอะในการจำกัดความว่าความมั่นคงใหม่คืออะไร เป็นความมั่นคงของใคร ตอนนี้ก็ยังพูดกันไม่จบ และไม่แน่ใจว่าอีก 20 ปีจะพูดกันจบหรือไม่ แต่ในทางปฏิบัติจะต้องร่างข้อกำหนด ผมอยากให้มีข้อกำหนดที่ชัดเจนกว่านี้แต่ยังทำไม่ได้ เราไปพยายามผลักดันให้หน่วยงานต่างๆ ทำข้อกำหนดว่าความมั่นคงคืออะไรและของใคร เป็นแบบไหน และมีกี่ขั้นตอน มาตรฐานมีกี่ชั้นความรุนแรง ตอนนี้ยังมีความหมายหลวมอยู่ในอนาคตจะต้องกำหนดให้ได้

 

ส่วนผู้อำนวยการ ผอ.รมน. (ผู้อำนวยการการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร) คือนายกรัฐมนตรี รอง ผอ.รมน. คือผู้บัญชาการทหารบก มีข้อถกเถียงกันว่าทำไมต้องให้ทหารบก เป็นเพราะมีเครื่องไม้เครื่องมือ มีพื้นที่ดูแลตามแนวชายแดนและมีบทบาทมาก ทหารบกบอกว่าทหารเรือก็อยู่ในเรือ ทหารอากาศก็อยู่ในอากาศ จะลงมาดูแลพื้นที่ได้อย่างไร เมื่อเราบอกว่าต้องดูแลพร้อมๆ กัน เขาบอกว่าในช่วงเปลี่ยนผ่านเขาควรต้องดูแลมากกว่า เราจึงทำข้อสังเกตไปว่าในอนาคตต้องมีการดูแลพร้อมๆ กัน

 

มีข้อสังเกตอีกว่า ในอนาคตจะต้องแปลงกำลังกองทัพบกให้เป็นพลเรือน โดยยกระดับ กอ.รมน. ที่เป็นกองขึ้นเป็นทบวงให้เป็นระบบใหม่ มีการถกเถียงกันเยอะแยะ แต่คิดว่าข้อถกเถียงเหล่านี้ไม่ได้ออกไปในสังคมเลย เพราะสังคมกำลังประท้วงปิดสภาอยู่ ส่วนร่างชุดนี้จะเป็นร่างที่ 6 จากร่างแรกที่โต้กัน กอ.รมน. มีอำนาจหน้าที่ปกติ ติดตาม ตรวจสอบ ประมวลผล ประสานงาน แนะนำเสริมสร้างประชาชน

 

แต่บางส่วนยังแปลกๆ ส่วนหนึ่งที่แปลกเพราะนำมาจากโครงสร้างเก่าของ กอ.รมน. ในอดีต ซึ่งผมไม่เห็นด้วยตั้งแต่แรกเพราะชื่อมันเชย ไม่ทันสมัย ได้ยินก็ขนลุกขนพองว่ามันจะมาปราบคอมมิวนิสต์เก่าหรือ มันควรจะเป็นทบวงมาตุภูมิหรือมันควรจะเป็นทบวงรักษาความมั่นคงภายในความมั่นคงมนุษย์หรือไม่ ในอนาคตคงต้องเปลี่ยนชื่ออีกเพราะเขาไปลอกโครงสร้างเก่ามา เราพยายามเอาคำพวกนี้ออกไป แต่ไม่ได้เป็นข้อกังวลอะไรมากมาย เป็นราชการปกติทั้งหมด แต่จะให้มีการจัดสรรงบประมาณชัดเจนขึ้น โดยให้กอ.รมน.ตั้งงบประมาณเองได้

 

ใน กอ.รมน. มีข้าราชการ 3 ส่วน ส่วนหนึ่งเป็นคณะอำนวยการ มีนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างๆ ดูแล แต่คงจะยุ่งมากไม่มีเวลามาจัดการดูแลเพราะมีตำแหน่งประจำ กลุ่มที่ 2 เป็นเจ้าหน้าที่ที่โอนย้ายมาอยู่ประจำ เป็นมืออาชีพซึ่งยังมีไม่มาก เราพยายามทำให้มีการสร้างเจ้าหน้าที่มืออาชีพมากขึ้ นกลุ่มที่ 3 เป็นเจ้าหน้าที่หมุนเวียนทุก 1-3 ปี เพื่อให้เกิดการเชื่อมโยงประสานระหว่างมหาดไทย กลาโหม ยุติธรรมและอื่นๆ เช่นต่างประเทศ อย่างปลัดกระทรวงการต่างประเทศในร่างเก่าไม่มีในโครงสร้าง แต่เราเชื่อว่าเมื่อใช้อำนาจตาม พ.ร.บ. ความมั่นคงภายในออกไปแล้วจะมีการละเมิดสิทธิมนุษยชนและกระทรวงต่างประเทศต้องไปชี้แจง

 

เรื่องสำคัญที่ถกกันมากคือการให้มีที่ปรึกษาที่มาจากภาคประชาชน ซึ่งคำนี้เมื่อถกกันบางทีก็หายไปจากร่าง จึงรีบไปเร่งให้กลับมามีที่ปรึกษามาจากภาคประชาชนผู้ทรงคุณวุฒิมาเป็นคณะทำงานหรือที่ปรึกษาของ ผอ.รมน. เรื่องนี้โต้กันหลายวัน โหวตกันแล้วโหวตกันอีก ชนะแล้วขอโหวตใหม่อีก เราบอกประธานว่าไม่มีไม่ได้ซึ่งได้สรุปให้มีคณะทำงานจากภาคประชาชนที่ไม่เป็นข้าราชการ แต่เราอยากให้มีอำนาจหน้าที่มากกว่านี้ ในอนาคตจะแก้ร่างให้เพิ่มอำนาจหน้าที่ของที่ปรึกษาจากภาคประชาชน แต่มีข้อถกเถียงมากว่ากลัวความลับจะรั่วในการปฏิบัติการ เราบอกว่าเป็นเรื่องนโยบายการให้คำปรึกษากับ ผอ.รมน. ซึ่งก็คือนายกรัฐมนตรีที่คงจะยุ่งมากจึงต้องอาศัยที่ปรึกษาเหล่านี้ซึ่งสำเร็จ และหวังว่าเมื่อเข้าไปใน สนช. (สภานิติบัญญัติแห่งชาติ) วาระที่ 2 และ 3 จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงอีก ซึ่งผมไม่มีหน้าที่อะไรในส่วนนี้ เพียงแต่ถูกเชิญไปในฐานะที่สนใจในด้านนี้ นี่คือภาคส่วนแรกในแง่การทำงานป้องกัน

 

หมวดที่ 2 คือการทำงานในช่วงก่อนที่จะเกิดวิกฤติ คือก่อนจะเข้าไปใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน (พระราชกำหนดการบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉิน) หรือกฎอัยการศึก เราไม่อยากให้เอะอะอะไรก็ประกาศใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉินหรือกฎอัยการศึก แต่ถ้ามันไม่ยืดหยุ่น เขาก็ประกาศใช้ พ.ร.ก.ฉุกเฉินอยู่ดี เพราะฉะนั้นเราต้องป้องกันไม่ให้ร่างนี้ใช้ยากเกินไป แต่ก็ไม่ให้ง่ายเกินไป เพราะถ้าใช้ยากเกินไปจะถูกอ้างว่าสถานการณ์ฉุกเฉินแล้วและประกาศใช้เลย อำนาจก็มหาศาล ดังนั้นเราจึงใช้หมวด 2 มาตรา 14 ว่าเมื่อเกิดเหตุการณ์ปรากฏว่ากระทบกระเทือนต่อความมั่นคง มีความจำเป็นต้องใช้อำนาจพิเศษแต่ยังไม่ต้องประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน ให้ กอ.รมน. โดย ผอ.รมน. ขออำนาจพิเศษกับ ครม. ครม.จะต้องอนุมัติและมีกำหนดเวลา รวมทั้งมีแผนว่าจะทำอะไร เมื่อได้อำนาจพิเศษไปแล้วก็ไปทำเสร็จแล้วก็รายงานสภา

 

แต่มีข้อถกเถียงกันว่าจะรายงานสภาดีหรือไม่ เราเห็นว่าต้องรายงานเพื่อให้สภาเปิดอภิปราย แต่ไม่ต้องลงคะแนนเพราะการอภิปรายถกเถียงจะทำให้ ครม. ต้องคิด ดังนั้น ครม. ควรต้องมาจากการเลือกตั้ง เป็นตัวแทนของประชาชน

 

เมื่อได้อำนาจไปแล้วสามารถที่จะปฏิบัติการไปได้ตาม มาตรา 15 ปราบปราม ระงับ ยับยั้ง แก้ไขบรรเทาเหตุการณ์ต่างๆ ตอนนี้เจ้าหน้าที่จะมีอำนาจพิเศษ สามารถเข้าไปประกาศเคอร์ฟิว สามารถดูแลสถานที่ ห้ามเข้า ห้ามออก แต่งตั้งให้คนปฏิบัติหรือเว้นการปฏิบัติต่างๆ รวมทั้งเข้าไปจัดการอุปกรณ์ เครื่องมือดักฟังได้ในเหตุการณ์ก่อนที่จะวิกฤติ แต่ทำแล้วต้องรายต่อสภาและมีแผนว่าจะทำอะไร ต้องมีเหตุ มีแผนชัดเจน เช่น เขากำลังรวมพลกันแล้ว กำลังติดอาวุธแล้ว กำลังเคลื่อนที่มาแล้ว  ถ้าเขาปะทะกันก็ต้องประกาศ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน แต่ถ้ามีอำนาจพอสมควรก็ไปยับยั้งเขาได้ ในความคิดของรัฐต้องมีอำนาจเพิ่มเติม ส่วน ครม. ถ้าเห็นว่าเหตุการณ์ปกติแล้วก็ให้ยกเลิกอำนาจ

 

ข้อสุดท้ายคือมาตรา 21 และ 22 ที่ว่าเจ้าหน้าที่ไม่ต้องรับผิดชอบทางแพ่งถูกยกเลิกไปแล้ว หมายความถ้าทำผิดก็จะต้องขึ้นศาล และการทำงานต้องเป็นไปตามกฎหมายปฏิบัติว่าด้วยวิธีการปกครอง แต่ไม่ขึ้นกับศาลปกครอง

 

คือการทำงานในด้านความมั่นคง ถ้าเกิดวิกฤติแล้วใครก็สามารถไปฟ้องร้องกับศาลปกครองซึ่งตนเองไม่ได้เกี่ยวข้องหรือเป็นผู้เสียหายได้ แล้วศาลปกครองสั่งระงับไม่ให้ใช้มาตรา 14, 17, 19 พระราชบัญญัตินี้ก็ไม่มีความหมาย

 

ผมเองคิดว่าในปัจจุบันเมื่อเรายังไม่มีศาลปกครองแผนกคดีความมั่นคง ซึ่งผมขอให้คณะกรรมาธิการตั้งเป็นข้อสังเกตว่าในอนาคตจะต้องมีการจัดตั้งแผนกคดีความมั่นคงในศาลปกครอง ซึ่งให้มีผู้พิพากษาพิเศษ ไม่ใช่ว่ากำลังปฏิบัติการอยู่ดีๆ แล้วเห็นว่าบางคนเห็นว่าน่าหมั่นไส้ก็ไปฟ้องร้องให้หยุดยั้งการทำงานได้

 

เราขอให้เปลี่ยนระบบการยุติธรรมก่อน เช่น โดนจับกุม โดนสั่งห้ามออกนอกพื้นที่ โดนดักฟัง หรือทำอะไรที่ไม่เป็นธรรม สามารถฟ้องศาลยุติธรรมได้เลย ซึ่งศาลยุติธรรมต้องเรียกทุกคนมาไต่สวนโดยกำหนดมาตรา 21 ว่าศาลยุติธรรมต้องเรียกทั้งเจ้าหน้าที่และผู้เสียหายทั้งหมดมาตัดสินด้วยความรวดเร็วไม่ใช่อีก 5 ปี หรือหายไปแล้ว รัฐบาลเปลี่ยนไปแล้ว ต่างประเทศก็มีตรงนี้ มีขั้นตอนที่รวดเร็ว ชัดเจน แต่ในประเทศไทยยังไม่มีจึงตั้งเป็นข้อสังเกตไว้

 

เชื่อว่าถ้าร่าง พ.ร.บ. ความมั่นคงภายใน ออกมาได้อย่างนี้จริงๆ เราจะมีเครื่องมือใหม่ เข้าไปสู่การจัดการเรื่องความมั่นคงที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน เรายังไม่มีการปฏิรูปในด้านนี้ เรายังไม่มีกฎหมายที่ผลักดันให้หน่วยงานเหล่านี้ทำงานร่วมกัน รับผิดชอบและเกิดความสมดุลย์ระหว่างความมั่นคงของประชาชนและของรัฐ เพื่อให้มีตัวแทนจากหลายฝ่าย รวมทั้งมีตัวแทนอำนาจภาคประชาชนเข้ามาดูแลด้วย และถือว่าในฉบับนี้ยังไม่ 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ก็เป็นบันไดเปลี่ยนผ่านไปสู่งานความมั่นคง การยกระดับหรือแปรรูปกองกำลังของรัฐ ของทหารมาเป็นกองกำลังของพลเรือนในการดูแลรักษาความสงบเรียบร้อย

 

ผมเชื่อว่า ไม่ว่าจะรัฐบาลไหนถ้าเผชิญกับปัญหาความมั่นคงอีกรูปแบบก็จะออกมาเป็นแบบนี้ ไม่ว่าจะมาจากการเลือกตั้งหรือไม่ แต่มันจะมีการถกเถียงกันหลากหลายขึ้น มันจะมีกระบวนการยอมรับมากขึ้น มันจะมีกระบวนการเชื่อมต่อกันมากขึ้น แต่ส่วนตัวคิดว่าทำตอนไหนก็ได้ ทำเร็วออกมาดี คนก็ตายน้อยลง ทำช้าออกมาช้า มันก็สับสน คนก็ตายมากขึ้น สุดท้ายวนไปวนมาแล้วก็กลับมาที่เก่า

 

คิดว่าถ้าโชคดีมันก็จะออกมา ถ้าโชคไม่ดีก็จะต้องรอไปก่อน ซึ่งเรารอมาเกือบ 100 ปี แล้ว ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ตั้งแต่กระทรวงกลาโหมยังไม่มีการปฏิรูปกระทรวงกลาโหมอย่างจริงจังเลยในรอบ 100 ปี แต่ถ้ารอได้อีก 2-3 เดือนได้ก็คงดี ทั้งนี้ ความมั่นคงไม่ได้อยู่ในกรอบภาคใต้อย่างเดียว เรื่องความมั่นคงชายแดน เรื่องความมั่นคงสากลก็อยู่ในกรอบนี้หมด

 

สังคมไทยแม้จะยังไม่เป็นประชาธิปไตยแบบเต็มใบ แต่ก็เป็นประชาธิปไตยแบบไทยๆ ดี ระบบอะไรจะเป็นอย่างไร กฎหมายอะไรถ้าไม่สอดคล้องกับความเป็นจริงในพื้นที่ อย่างในพื้นที่ในภาคใต้มันไม่เป็นจริงก็ทำงานไม่ได้ เช่น กฎอัยการศึกหรือ พ.ร.ก.ฉุกเฉิน ประกาศไปก็ใช้ไม่ได้ เพราะสังคมไม่ได้เป็นไปอย่างนั้น ดังนั้นถ้ารัฐมีความรับผิดชอบมากขึ้น มีเครื่องมือมากขึ้นก็คงจะดี

 

Comments

Athit

ทุเรศ ครับอาจารย์ ปณิธาน

กฏหมายเหี้ยๆ กดหัวรังแกประชาชนได้โดยไม่มีความผิดไม่ต้องรับผิดชอบ

อนาถใจกับนักวิชาการทาสรับใช้เผด็จการ

นางเอกยี่เก

อาจารย์ม้าใช้เผด็จการคนนี้เพี้ยนพอๆกับหม่อมสามหยอย แม่น้องอ่อยสิ่อหน้าร่มกาง พรรคพลังดูดของไอ้ ป เปรต ให้สัมภาษณ์อยากร่วมเพศ เอ๊ย ร่วมพรรค,มิสเตอร์มาร์คสิค MR.Mark sick(ไอ้มาร์คป่วย) ต๊าย คุณพี่ขา พี่อยู่ไหนก็ตายหมู่แน่ เรื่องจะมากินลูกตอพี่เทือก ยินดีค้า คนสำมะคัน อย่างพี่จะใด้เลิกคัน

ไทยเดิม

รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร
อาจารย์ สายเผด็จการที่มุ่งมั่นและมองประชาชนเป็นชนชั้นที่ต้องบังคับและควบคุม เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย ตยเป็นชนชั้นที่มีคุณภาพจึงควรได้สิทธิพิเศษในการเหนือประชาชน เหมือนกลุ่มเสรี วงตุ๊ดฑา

ไทยเดิม

รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร
อาจารย์ สายเผด็จการที่มุ่งมั่นและมองประชาชนเป็นชนชั้นที่ต้องบังคับและควบคุม เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย ตยเป็นชนชั้นที่มีคุณภาพจึงควรได้สิทธิพิเศษในการเหนือประชาชน เหมือนกลุ่มเสรี วงตุ๊ดฑา

ไทยเดิม

รศ.ดร.ปณิธาน วัฒนายากร
อาจารย์ สายเผด็จการที่มุ่งมั่นและมองประชาชนเป็นชนชั้นที่ต้องบังคับและควบคุม เป็นคนมองโลกในแง่ร้าย ตยเป็นชนชั้นที่มีคุณภาพจึงควรได้สิทธิพิเศษในการเหนือประชาชน เหมือนกลุ่มเสรี วงตุ๊ดฑา

...

นามสกุลพ้องกับองมนตรีเลย มันบอกข้างตั้งกะสายเลือดแล้ว 555

ฉี่ เฉี่ยวหัว

รัฐศาสตร์จุฬาฯ นี่หาคนที่มีจุดยืนอยู่ที่ความมั่นคงของชนชั้นรากหญ้านี่น้อยเหลือเกิน

ความมั่นคงของใครกันจ๊ะ คุณ ปณิธาน

คุณปณิธาร จะหาความมั่นคงให้อำมาตย์ศักดินามากเกินไปแล้ว

พวกรัฐศาสตร์จุฬานี่ น่าจะเป็นผู้สร้างความไม่มั่นคงให้ประชาชนมากที่สุด

พวกนี้ไม่ได้ทำการทำมาหากินแบบใช้แรงงาน จึงหากินด้วยการควบคุมคนอ่นให้หาเงินเลี้ยงมัน

พวกทากสูบกิน

จงรักษ์

อาจารย์ ปณิธาร มองว่า ใช้กฎหมายในการแก้ปัญหา ซึ่งเดิมกฎหมายต่างๆมันก็มีอยู่แล้ว เพียงแต่กฎหมายมันถูกเขียนอยู่บนแผ่นกระดาษเท่านั้น ไม่สามารถแสดงศักดานุภาพใดๆได้ในการแก้ปัญหา

ปัญหาด้านกฎหมายที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองนี้ ที่เป็นประเด็นใหญ่ประเด็นหนึ่ง คือ การบังคับใช้กฎหมาย ซึ่งต่อให้เขียนกฎหมายวิเศษปานใดก็ตาม แต่ไม่สามารถบังคับใช้ได้ แม้แต่รัฐธรรมนูญที่เป็นกฎหมายที่มีศักดิ์สูงที่สุดก็ยังถูกล่วงละเมิดได้ กฎหมายจึงไม่อาจอำนวยความยุติธรรมและประโยชน์สุขได้ตามที่มันควรเป็น และถูกคาดหวังให้เป็น แต่ในความเป็นจริงมันกูกใช้ตอบสนองรับรองความชอบธรรมของผู้ใช้อำนาจเท่านั้น

หาก อ.หณิธาน ยังไม่สามารถตีโจทย์เรื่องการบังคับใช้กฎหมายได้แตก ก็เป็นอันเปล่าประโยชน์ที่จะมาพูดถึงกระบวนการแก้ปัญหาเพื่ออำนวยประโยชน์สุขแก่สังคม โดยใช้กฎหมายเป็นเครื่องมือ

อะตอม

ครับ ผมเคยพูดไว้หลายครั้งแล้วว่าเจตนารมณ์ของเรื่องนี้กฏหมายนี้เป็นเรื่องจำเป็น กับพัฒนาการของปัญหาความต่าง ของสังคมที่ซับซ้อน ไปไกลหลายมิติ

และไปไกลกว่ามิติทางนิติฯ หรือกฏหมายไทยขณะนี้จะรองรับได้ และไปไกลกว่ากรอบความมั่นคงแบบทหาร(แบบที่ครอบหัวอ.ปณิธาน) แม้เชื่อว่าเจตนาอ.ค่อนข้างจะมีที่มาที่บริสุทธิ์ คล้ายเจตนารมณ์ต้นน้ำของเรื่องนี้

แต่เมื่อลงมือทำคลอด ผ่านสนช.(หมอตำแยหมอเถื่อน) และคนทำชำเราประเทศ ผู้เป็นพ่อก็คือ คมช มันมีต้นเหตุที่มาที่น่ากลัวอยู่ในนั้นและไม่ถูกต้องเถื่อนแบบไหน

อ.ก็รู้ การที่ร่วมสังฆกรรม กับแบบนั้น ถ้าไม่ใช่หรือเป็นเครื่องมือเขา ก็เท่ากับเราไม่มีจุดยืนของความชอบธรรม กฏหมายอื่นนั้นไม่เท่าไหร่เพราะผลกระทบ รวมถึงขนาดเกือบจะสวนหมัดกับรัฐธรรมนูญ

อำนาจแบบเซ็นเชคไม่ระบุจำนวนเงิน ให้อำนาจ แบบครอบจักรวาล ที่บางทีจะเหนืออำนาจรัฐ หรือเกิดรัฐทหารซ้อนรัฐไทย(คุณเคยอ่านร่างแรกก่อนแก้ไหม)

เจตนามันเพี้ยนไปขนาดไหน กอรมน.นี่เก่าแบบไหนวิธีคิดที่มามาจากอะไร จะให้มาเหมางานล็อต ใหญ่ แถมนิยามความมั่นคงแบบใหม่ ของอ. ยังสับสนหาความลงตัวที่จะมา

ตอบโจทย์คำว่า

"เมืองไทยภูมิคุ้มกันภัยบกพร่อง"

โจทย์หลักที่ผมตั้งไว้ และเสนอไว้ว่าเราต้องใช้มิติทางกฏหมายให้ครอบคุม ความมั่นคงแบบใหม่ ที่พัฒนาการไปไกลเกินกรอบวิธีคิดของทหาร โดยเฉพาะกอรมน.

ยังงมโข่งอยู่กับสมัยยุคสงครามเย็น โครงสร้างวิธีคิดวิธีการตอบโจทย์สมัยคอมฯที่ตกยุกต์ไปแล้ว และเท่าที่อ่านจากท่านอ.ปณิธาน ที่อ้างว่า แก้ไขไปเยอะ

มันก็แค่ปะผุ กับโครงสร้างวิธีคิดมันหลักมันยังผุและเก่าอยู่ รวมถึงที่มาของการทำคลอด นั้นมันหมอตำแยหมอเถื่อน (สนช.) โดยมีพ่อคมช. ถือปืนยืนกำกับอยู่

โอกาส แท้งก์ ออกมาเป็นลูกกรอก ให้พ่อคมช. เอาไปปลุกเสกไว้เป็นเครื่องมือเด็กในคาถา เล่นงานคู่อริ หรือเป็นเครื่องมือป้องกันตัวสูง

เจตนามันส่อหลายเรื่องเพราะอีกไม่ถึงร้อยสองร้อยเมตรก็จะถึงโรงบาล มีหมอ สูติฯ มืออาชีพ ทำคลอด ที่เป็นเวทียึดโยงกับประชาชน และมีความรอบคอบหลายมิติตามกระบวนการที่เป็นอาชีพและเป็นที่ยอมรับตามกรอบของประชาธิปไตย

ทั้งกระบวนการอ.อ่าน ย่อหน้าเกือบสุดท้ายของอ.ยังว่ากำลังทะเลาะกับความคิดของตัวเองหรือเปล่า? เรื่องความไม่ลงตัวของกฎหมายนี้ แต่ต้องรีบมีลวกๆซกม๊ก

มักง่ายแล้วมันจะเข้าทางใครเป็นเครื่องมือใคร เจตนามันก็ฟ้องเกินที่จะไว้ใจได้ไม่ใช่จับผิด???

ถอยดีกว่าอ. เอาความคิดที่ดีๆ มาชงให้เนียนส่งผ่านกระบวนการที่ถูกต้องกว่านั้น เพราะอ.เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ แต่โจทย์ความมั่นคงแบบไทยๆนี้ มันมีมิติมากกว่านั้นมากกกกก ผมอ่านดุแล้วกรอบเขายังแคบแค่ท็อบบู๊ตทหาร

ที่ยังต้องใช้ความรอบด้านหลายตัวแปร กว่านั้น อย่ามักง่ายแบบนั้น

โครงสร้างที่ผิดวิธีคิดที่มาที่ผิด รวมถึงจังหว่ะเวลาความน่าเชื่อถือกับการคลอดกฎหมายสำคัญ

เอาให้ถึงร.พ ก่อนไหมครับอ. คลอดมันข้างถนนแบบนี้ มันส่อนิสัยซกม๊กมักง่ายแบบใด ความเป็นนักวิชาการ มักง่ายแบบนั้นเหรอ ถอยมา ความคิดอ.มีค่ากว่านั้น

ชงได้ให้ความคิดให้ความสามารถผลักดันได้ แต่อย่าพาตัวเข้าไปเป็นเครื่องมือใคร ผมเสียดายความเป็นวิชาการที่น่าจะสะอาดกว่านั้น สง่างามกว่านั้นไม่ใช่ซกม๊ก จนกลายเป็นเครื่องมือใครแบบนั้น ถอยออกมาดีกว่า

แล้วก็พากันขึ้นรถ ไปโรงพยาบาล ให้หมอสูติ ทำคลอด หมอตำแย(สนช.) พอแล้วคลอดหมูหมากาไก่ไปเยอะแล้ว(ฝังไมรโครชิพหมา) แต่กฎหมายนี้เกือบจะเรียกได้ว่าฝังไมโครชิพคน

เรื่องใหญ่น่ะ ถ้าอ.แยกหมากับคนไม่ออก ให้ไปถาม สายัณลูกพ่อเด๋อ มะมะเหมือนกันนั้นแดะ เอาอย่างนั้นเหรอ?อ. คลอดตอนไหนที่ไหนก็มะมะเหมือนกันนั้นแดะ ถึงไม่บ้าน่ารักแค่ปัญญาแก่แต่อย่ามักง่ายจนตกเป็นเครื่องมือใครแบบนั้น???

ต้องแบบนี้

พรุ่งนี้ สันติวิธี แบบนิ่มๆ เตรียมขี้ใส่ถุงไปฝาก สนช.

หนูเล็กเด็กราม

คนคิดเผด็จการจะออกทางหน้าตาบุคคลิก ท่าทางร้ายๆเอาเรื่องของอาจารย์ คล้ายกับอภิสิทธิ์ เป็นคนรุ่นใหม่ที่ดื้อฝังหัว โตยากครับเป็นได้แค่เคริ่องมือคนชั่ว