รัฐประหารคือการใช้ความรุนแรงของกองทัพ การใช้กฎหมายอย่างไม่เป็นธรรมก็คือความรุนแรงของชนชั้นนำ แล้วมีสิทธิอะไรจะมาห้ามประชาชนตาดำๆ ใช้ความรุนแรง

ข้อสังเกตเพิ่มเติมจากใบตองแห้งต่อคำพิพากษายึดทรัพย์ 4.6 หมื่นล้าน ในประเด็น “ไม่สมควรกับทุจริต” “ฐาน 4.6 หมื่นล้านอยู่ตรงไหน” และ “คำพิพากษานี้ใช้ได้กับทุกคนหรือทักษิณคนเดียว”

ผมคิดว่าเรากำลังเข้าสู่ยุคของการใช้ทฤษฎีใหม่หรือมาตรฐานใหม่ ในการใช้และตีความกฎหมาย โดยไม่ต้องรอ “ใบเสร็จ” เพราะความอึดอัดของสังคมที่รู้สึกว่านักการเมืองชั่วลอยนวลมานาน ซื้อเสียงกันมานาน โกงกินกันมานาน ไม่เคยทำอะไรได้ (เหมือนอึดอัดพ่อค้ายาบ้า ครั้งหนึ่งสังคมก็เลยเชียร์ให้ฆ่าตัดตอน)

"คือผมไม่ได้บอกว่าทักกี้มันโปร่งใส ชอบธรรม ถูกทุกอย่าง แต่ขณะเดียวกันการจัดการกับทักกี้ก็ต้องเป็นธรรม ถ้าคุณคิดว่าต้องการสร้างความเป็นธรรมขึ้นในบ้านนี้เมืองนี้ ไม่ใช่แค่ต้องการเอาชนะทางการเมือง"

'ใบตองแห้ง' ร่อนจดหมายถึง 'สฤณี อาชวานันทกุล' นักวิชาการด้านเศรษฐศาสตร์ ตั้งคำถามสี่ข้อใหญ่ สืบเนื่องจากบทความ “ประเมิน ‘ผลประโยชน์ส่วนเกิน’ ในคดีทักษิณ ‘ร่ำรวยผิดปกติ’ ก่อนศาลตัดสิน”

“การสถาปนาความยุติธรรมไม่สามารถเกิดขึ้นได้ในระบบที่เป็นอยู่ มันจำเป็นต้องต่อสู้ เพื่อทำลายอำนาจศักดิ์สิทธิ์แบบขุนนาง ให้เกิดอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่มาจากความเชื่อมั่นในความถูกต้องเที่ยงธรรม”

สงครามครั้งสุดท้ายของเหล่า คนจริงใจ คนรักประชาธิปไตย คนหาผลประโยชน์ นักการเมืองกเฬวราก นักเคลื่อนไหวรับจ้าง นักรบ “เสือจร” ไปจนกระทั่งคนแอ๊บๆ บ๊องๆ

วิเคราะห์ ‘การปาขี้’ กับ contrast ในสังคมไทยระหว่างคนชั้นล่าง กับ คนชั้นกลางที่ชอบ ‘ประชาธิปไตยจริตนิยม’

ถ้าการต่อสู้ทางการเมืองครั้งนี้จบลงอย่างหยวนๆ สังคมไทยจะเหลือความเชื่อถือศรัทธาอะไรให้ยึดถือ ในเมื่อการต่อสู้ครั้งนี้ดึงเอาแทบทุกสถาบันเข้ามาแปดเปื้อน แม้แต่สถาบันตุลาการ

"และแล้ว พล.อ.สุรยุทธ์ก็ออกมาพูด พูดเหมือนไม่ได้พูด พูดอย่างที่ผมต้องอุทานว่า ฉิบหอยแล้ว” ลูกตามเรื่องเขายายเที่ยงตอนต่อเนื่อง

“ถ้าท่านคืนที่ดินเสียตอนที่พ้นจากนายกฯ เรื่องก็จบ แต่เหตุการณ์ผ่านมาถึงวันนี้ เมื่อมีการลงโทษทักษิณถึงจำคุก ฐาน “ทำผิดจริยธรรม” มันก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ เพราะกลายเป็นคำถามถึง “มาตรฐานทางจริยธรรม” ถ้าปล่อยให้สังคมรู้สึกว่าเกิด “สองมาตรฐาน” เสียแล้ว ก็อาจมีผลเสียหายร้ายแรงกว่าสองมาตรฐานทางกฎหมายอีก” 

ใครบ้างไม่อยากเห็นกลุ่มคนที่ถูกเรียกว่า ‘ฝ่ายก้าวหน้า’ ทั้งฝั่ง ‘เหลือง’ และ ‘แดง’ กลับมาจูบปากกัน แต่ความเป็นจริงแล้วมันคงยากมากมาย และไม่รู้ว่าจะเละไปถึงไหนต่อไหนกว่าจะกลับมาจับมือกันได้

เรื่องตลกเลอะเทอะผิดฝาผิดตัวในปี 2552 พร้อมวาทะฮาแห่งปี ด้วยลีลาแสบๆ มันๆ ส่งท้ายปีเก่า

ในขณะที่ภาคประชาชนไชโยโห่ร้องว่า คดีมาบตาพุดคือ “ชัยชนะของประชาชน” ผมมองในมุมกลับก็พบว่าครั้งนี้ภาคประชาชน NGO เจอปฏิกิริยาด้านลบ ถูกเหม็นขี้หน้าอย่างกว้างขวางเช่นกัน

"ถ้าสื่อยังคิดว่าตัวเองมีอุดมการณ์ ก็ต้องรู้ว่าตัวเองมีพลังอำนาจ และต้องมีความรับผิดชอบ รอบคอบ ระมัดระวัง อย่างน้อยต้องแยกแยะระหว่างการตัดสินบุคคลสาธารณะกับประชาชนคนบริสุทธิ์ ที่เขาไม่สามารถสู้รบปรบมือกับคุณได้"

สื่อถือกำเนิดและเติบโตมาได้ด้วยหลักการสิทธิเสรีภาพในระบอบประชาธิปไตยนะครับ เกิดเป็นสื่อแล้วไม่ยึดมั่นเชื่อถือระบอบประชาธิปไตย ไม่ปกป้องประชาธิปไตย จะเป็นสื่อไปทำซากอะไร มึงตายแล้วเกิดใหม่ไปสอบเข้า จปร. เสียดีกว่า

"ถ้าเป็นเมื่อ 3-4 ปีที่แล้ว คงจุดประทัด ไชโยโห่ร้อง หรือเผาพริกเผาเกลือส่ง แต่โชคชะตาเล่นตลก ออหมักตายช้าไปหน่อย เกิดความพลิกผันทางประวัติศาสตร์ ได้พบได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยคาดคิดว่าจะได้พบเห็น จนทำให้ความรู้สึกเปลี่ยนไป"

“มวลชนสองสีมีเหตุผลขึ้น” มองแง่ดีๆ แบบใบตองแห้ง ทว่าผู้นำของทั้งสองฝ่ายต่างหากที่ร้อนรน ต้องการแตกหัก ต้องการเผด็จศึก

ลีลามันๆ รับกระแสคลั่งชาติ พันธมิตรฯ ชุมนุม ทักษิณเพลี่ยงพล้ำ สื่อไม่อ่านก่อนด่า และเสื้อแดงสะใจ

การปรากฏตัวครั้งแรกของ ‘ใบตองแห้ง’ หลังถูกถอดออกจากคอลัมน์ว่ายทวนน้ำใน นสพ.ไทยโพสต์ ติดตามลีลาแสบๆ คันๆ เป็นกันเอง และ ‘โดน’ ได้ที่นี่ แม้จะยังไม่ประจำแต่ต่อเนื่องแน่นอน