กวีประชาไท

โหวกเหวกส่งเสียงดัง ด้วยมุ่งหวังยังจุดหมาย ซักซ้อมเหงื่อโทรมกาย ฝันเฉิดฉายหมายชื่นชม เร้าเรียกเสียง \รุ่นพี่\" ทั้งพูดดีทั้งพูดข่ม \"รุ่นน้อง\" เหนื่อยตรอมตรม ยืนแทบล้มยังสู้ไป ป๊าบหนึ่ง-ป๊าบสอง-ป๊าบสาม [1] ทำซ้ำทำตามมิสงสัย มือตรงหน้าคงไว้ จะเด่นไกลใน \"งานบอล\" โสภาแลงามงด คือทั้งหมดที่พร่ำสอน เหน

ก้าวให้พ้นความกลัวคอยกักขัง ก้าวให้พ้นความชังคอยกุมเหง ก้าวให้พ้นอำนาจเฝ้ายำเยง เธอจักไม่วังเวงเคว้งวิญญาณ์ ออกคำสั่งหัวใจให้องอาจ พายุฟาดพินาศฝันยังฟันฝ่า อุปสรรคหนักแสนเท่าแผ่นฟ้า ดั่งทายท้าดวงหทัยเอนไหวโอน ก้าวให้พ้นความเกลียดความเคียดแค้น ก้าวให้พ้นอ้อมแขนถอดหัวโขน ก้าวให้พ้นมารยาทแสร้งอ่อนโยน ม