นักวิชาการผู้ซึ่งถูกกลืนไปกับระบบอำมาตย์ คุณลองมองดูรอบตัวคุณ คุณมีอะไรที่ยังขาดเหลืออีกหรือไม่ แล้วคุณมองเห็นผู้ยากไร้หรือไม่ ที่พรุ่งนี้เขาไม่รู้ว่าจะหาเงินที่ไหนไปปลดหนี้ ที่ซุกหัวนอน ขาดส่งมาสามเดือนแล้ว ชีวิตที่อยู่ในป่าไม่ได้ทำให้คุณเห็นที่ถึงชีวิตที่ไร้โอกาสบ้างเลยหรือ หรือเห็นชอบกับกระบอกปืน เมื่อคุณกินอิ่ม เห็นชอบกับรัฐบาลที่มาจากค่ายทหาร เห็นชอบกับขบวนการที่ยุติความเป็นธรรม เห็นชอบกับวลีจากปากผู้นำที่วันๆหาอะไรเป็นชิ้นเป็นอันไม่ได้ เห็นชอบกับการคอรัปชั่นที่กินแบบไม่อายใคร เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ละลายหายไปกับกับสายลมแล้ว เหลือแต่ตาแก่ ที่ออกมาพ่นวลีเน่าๆเพื่อให้ตัวเองดูดีขึ้น

เศรษฐศาสตร์กับการผลิตอวิชชาเชิงโครงสร้าง

(Economic Religion and the Production of Structural Ignorance)

Economic Religion น่าจะแปลว่า "เศรษฐศาสน์" (เศรษฐ+ศาสน) มากกว่านะ

หรืออย่างไร ?

"งาช้างไม่ได้งอกจากปากหมา" แต่ "ปัญญาชนสามานย์อาศัยอยู่บนหอคอยนั้น" "ปัญญาชนรากหญ้า" ต้องพูดถึงเรื่องการ "กินอิ่ม-นุ่งอุ่น" ของประชามหาชน มากกว่าเรื่องที่ประชามหาชน "ฟังไม่รู้เรื่อง"

ถ้า "ปัญญาขนเทวดา" พวกนี้ กินอิ่มแล้วไม่มีอะไรทำ น่าจะชวนกัน "ขุดหลุมใหญ่ๆ ปัสาสาวะให้เต็ม แล้วโดดลงไปฆ่าตัวตาย" กันเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป

พวกควายแดงบัวใต้ตมออกมาร้องกันหญ่ายเรย อิอิอิ พวกมรึงจะฟังรู้เรื่องได่ไงเล่า เขาพูดให้ผู้มีปัญญาฟัง

ไม่มีใครได้สาระเพื่อชีวิตจากนักวิชาการเสรีนิยมเอาตัวรอดคนเดียวคนนี้นัก

เพราะนาย ดร.เสก นี้ขาดจุดยืนแบบชนชั้น หรือจุดยืนร่วมกับคนจน

มันคิดไปแบบพระที่ไม่ต้องลงแรงทำมาหากิน....

มันมีกินมันก็บอกว่าพอแล้ว

ส่วนนายทุนใหญ่ มันก็ด่าว่าเขาละโมบ...ทั้งๆ ที่นายทุนแต่ละคนเขาก็ต้องดำรงชีพแบบพึ่งศักยภาพสูงสุดของเขา

ดร.เสก ทำแบบเขาไม่ได้ก็ด่าเขา

...

ไม่มีใครได้ข้าว ปลา เสื้อผ้าจากนายเสกคนนี้ มันเกิดมากิน

แล้วก็ด่าคนผลิต ว่าผลิตมากได้มาก กรูอิจฉามรึง

มันน่าจะไปสอนลิงในถ้ำ บำเพ็ญตนแบบฤาษี...อย่ากินข้าวชาวบ้าน

.............

ดร.เสกมันพูดแบบมันมีทางเลือกที่จะกินน้อยๆ โดยแด ก..รับปะทาน ภาษีชาวบ้าน...

ชาวนาปลูกข้าว พ่อค้าขายข้าว...แบ่งเสียภาษีให้ไ อ้ เ หี้ ยยยย เสกสรรรับประทาน

ถ้ามรึ ง (คุณ)ไม่อยากให้คนมีอวิชาชา ............คุณก็ออกแบบโรงงานและสินค้าแบบอัฐบริขารเองซิ

ขุดแร่เอง เย็บจีวรเองซิ

........

ทุนนิยมมีปัญญหาสิ่งแวดล้อม ก็ต้องแก้แบบมหภาค...เชื่อมั่นมนุษย์บ้าง...ข้อดีก็มี....เอาควายไถนามันทรมานสัตว์
เอานักวิชาการเพี้ยนๆไปไถแทนก็จะดี

อย่าแก้แบบจุลภาคนั่งสมาธิถึงเวลาก็กินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆของชาวบ้าน

ลดเงินเดือนตนเองลงเสียครึ่งหนึ่ง แล้วบริโภคแค่พออิ่มสิ แล้วค่อยสอนคนอื่น

ผมไม่เห็นว่า เงินเดือนของเขา จะมาเกี่ยวกับสิ่งที่คนฟัง(และอ่าน) ได้จากเนื้อหาที่เขาอภิปรายอย่างไร คุณมีอคติกับเขาหรือเปล่า

กร๊ากกกกกกกกก..ขำจิงๆ

ใช่แล้วครับอาจารย์ ...เยี่ยม..คมกริบ... ต่างกรรมต่างวาระ....และเหตุเกิดสมัยประชาธิปัตย์เป็นรัฐบาล.............................ตัวละครเด่น ๆ เช่นนายธารินทร์..นิมมานเหมินทร์ อดีต รมต.คลัง

“ สำหรับในกรณีของประเทศไทย ตัวอย่างที่สะท้อนภาพความเพียงพอของวิชาเศรษฐศาสตร์ได้ชัดเจน คือวิกฤติเศรษฐกิจในปี 2540 ดังที่ท่านคงจะจำได้ การเปิดเสรีทางการเงินในประเทศที่พัฒนามาอย่างไม่สมดุลและขาดทั้งธรรมาภิบาลและความโปร่งใสอย่างประเทศไทย ท้ายที่สุดก็นำไปสู่การพังพินาศทางเศรษฐกิจในชั่วเวลาข้ามคืน สาเหตุสำคัญอย่างหนึ่งคือเงินกู้จากต่างประเทศถูกนำมาแบ่งปันกันระหว่างนักการเมืองและนักธุรกิจ เม็ดเงินจำนวนมากไม่ได้ถูกนำไปกระตุ้นเศรษฐกิจและการลงทุนอย่างแท้จริง หากแต่ถูกดูดซับไปเข้ากระเป๋าปัจเจกบุคคล ด้วยการปั่นหุ้น ปั่นราคาที่ดิน ตลอดจนปล่อยกู้อย่างไร้หลักการ การนั้นก็มีการนำไปใช้ในการบริโภคสิ่งต่างๆ ล้นเกินอย่างเหลือเชื่อ สุดท้ายเมื่อรัฐบาลถูกกดดันให้ปล่อยค่าเงินบาทลอยตัว ต่างประเทศทวงหนี้คืน ทั้งประเทศก็ตกอยู่ในภาวะล้มละลาย ”

และ...................................................

“ ยกตัวอย่างเช่นเมื่อตอนต้นปีที่ผ่านมา พอประเทศไทยได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกาและยุโรป รัฐก็ได้นำเงินมาแจกผู้ประกันตนคนละสองพันบาทเพื่อจับจ่ายใช้สอยในเรื่องใดก็ได้ เจตนารมณ์ของรัฐจึงให้เอาไปใช้สอย ไม่ใช่เก็บออม เพราะฉะนั้นรัฐบาลจึงไปทำข้อตกลงกับห้างร้านและองค์กรธุรกิจต่างๆ ซึ่งมีตั้งแต่ร้านขายฟาสต์ฟูด ไปจนถึงห้างใหญ่ๆ ห้างหรูๆ สถานบันเทิง โรงภาพยนตร์ โดยตกลงกันไว้ว่าให้ประชาชนสามารถนำสิ่งที่เรียกว่าเช็คช่วยชาติไปใช้แทนเงินสดได้ และให้บริษัทเหล่านั้นเพิ่มมูลค่าเช็ค ซึ่งเป็นจินตนาการเกี่ยวกับความได้เปรียบของลูกค้า อีกทั้งใช้เงินสดเป็นเงินทอนด้วย ผลที่ออกมาก็คือบรรดาห้างร้านต่างๆ พากันโหมโฆษณาสินค้าของตนเป็นการใหญ่ พร้อมทั้งแข่งกันนำเสนอเพิ่มมูลค่าของเช็ค ยังไม่ต้องเอ่ยถึงว่าสินค้าที่โฆษณากันใหญ่โตมิใช่น้อยคือเครื่องสำอางยี่ห้อต่างประเทศ อาหารต่างประเทศ สถานบันเทิงตลอดจนสินค้าฟุ่มเฟือยระดับแบรนด์เนมอีกหลายอย่าง พูดกันสั้นๆ ก็คือกระตุ้นกระแสบริโภคนิยมให้เร้าใจถึงขีดสุดเพื่อจะได้เกิด Economic intercourse และไปถึง Economic orgasm พร้อมๆ กัน
อย่างไรก็ดี สภาพดังกล่าวย่อมก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในนิยามคำว่า ‘ชาติ’ อยู่ด้วย ชาติคืออะไร แค่ซื้อเครื่องสำอางฝรั่งมาใช้เป็นการรักชาติแล้วหรือไม่ แน่นอนความสับสนใน
เรื่องนี้ทำให้คำว่าชาติเลอะเทอะมากขึ้น ที่ชัดเจนมีอย่างเดียวคือ

...............ชาติดังกล่าวไม่ได้รวมชาวไร่ชาวนาและแรงงานนอกระบบซึ่งไม่ได้มีฐานะ

เป็นผู้ประกันตนและเป็นประชากรมากกว่าครึ่งหนึ่ง....................................

ข้อโต้แย้งก็คือการค้าและการจับจ่ายใช้สอยเป็นเรื่องดี ที่สุดแล้วก็จะก่อให้เกิดการจ้างงาน เม็ดเงินจะลงไปถึงรากหญ้า ทุกคนจะได้รับประโยชน์ แม้จะไม่ได้รับแจกเงินโดยตรงก็ตาม แต่เรียนตรง ๆ ผมยังนึกไม่ออกเลยว่าการค้าและการจับจ่ายใช้สอยที่เกิดขึ้นครั้งนั้น จะแบ่งส่วนแบ่งให้คนยากคนจนทั่วประเทศคนละกี่บาทกี่สตางค์ ยกเว้นพวกสามล้อแดง ที่อาจจะได้เศษกระดาษและพลาสติกเพิ่มขึ้น ”

อ่านความเห็นไอ้ควายหลงยุคนี่แล้ว...ถ้าอยู่ใกล้จะใช้ "จุดยืน"ตำปาก....

มุข จบ ป.4 - ป.2 ของมึงก็น่าเบื่อ....โคตรช่อง 7 สีเลยว่ะ...

เมื่อสามสิบสามปีที่แล้วทั้ง อ.เสก(ส.ไท) กับพวกกูก็เคยกระสันงั่นเงี่ยนอยากเป็นกรรมาชีพอยางมึงวันนี้แหละว่ะ....

แต่เป็นไม่ได้ ทิ้งชนชั้นตัวเองไม่ได้ หล่อหลอมตนเองไม่ได้ ยังไม่โกหกตัวเอง ยอมรับความจริง กลับมาเป็นตัวของตัวเองแต่ยังมีจิตใจรักความเป็นธรรม ก็พอแล้ว...ส่วนใหญ่กลับมาเรียนต่อ คนเรียนเก่งเขาก็ไปเป็นอาจารย์..บางคนก็ไปรับจ้าง เป็นข้าราชการ ทำการค้า หรืออื่นๆ เป็นพลเมืองของประเทศนี้...ไม่มีเสเเสร้ง....

อย่างพวกมึงนะหรือ กรรมาชีพ...? เขียนความเห็นถากถางคนทำงานตามวิชาชีพ...คนอยางพวกมึง ตกเย็นก็ตั้งวงแดกเหล้า เคล้าเพลงเพื่อชีวิตตามผับตระกูลสาด....ตกดึกแอลกอฮอล์ลงไข่ สีเด็กสก๊อยโต๊ะข้างๆ ผับปิดก้ไปถ่างขากันที่ลานจอดรถ ซดกันที่เบาะหลัง...โซเซกลับห้องเช่าหน้าราม ที่เพือนสุมหวัเล่นป็อกเด้งกันยันเช้า ก่อนผลอยหลับไป...ตื่นบ่ายก็ไปเลาะตามตึกกิจกรรม ทำประหนึ่งรุ่นพี่มาเยี่ยมน้อง....ไปโฉบๆตามงานสัมนาทำท่าฮาร์ดคอร์บ้างเป็นบางวัน ตกเย็นก็หาคนเลี้ยงเหล้า เอากันเป็นวัฏจักรชึวิตชั่ว...

พอมาอ่านกระทู้ในนี้ก็หลอกตัวเอง เก็บกดมานาน เลยทำท่าทำทางเป็นนักปฎิวัติ ...เป็น คอมฯ หน้า คอมฯ...ถุย...

อย่าคิดว่ากูไม่รู้จักพวกมึงนะ...ชอบป่วนกวนตีนแบบนี้...ก่อนจะเจอจุดยืนเบอร์ 45 ของพี่เสกนะ...อยู่ใกล้จะเอาเบอร์ 43 ยัดปากจริงๆ.

พวกที่ว่า อ.เสก นะครับ
ทำได้อย่างเขาซัก 1/100 ผมก็ว่าพวกคุณมีความกล้าหาญทางจิตวิญญาณแล้ว
ถ้าอย่าง อ.เสก ไม่มีจุดยืนนะครับ
คนที่มีจุดยืนในประเทศนี้จะหาได้กันหรือ?
อย่าบอกนะครับว่า ทักษิณ มีจุดยืน

อ้อ เกร็ดอย่างหนึ่งที่พวกคุณควรรู้ไว้
เมื่อก่อน คนที่จบ ป.เอก จากนอกมา ถ้่าทำงานเป็นที่ปรึกษาบริษัทนี่เงินเดือนเป็นแสน
แต่แกเลือกมาเป็น อาจารย์ สอนนักศึกษา
เพียงเพราะหวังว่าจะสามารถบ่มเพาะคนดีให้กับประเทศให้กับสังคมได้บ้าง
และได้เงินเดือนเพียง หมื่นกว่า(ตอนเริ่มต้น จำตำเลขแน่นอนไม่ได้)
ถ้าเป็นคุณ คุณจะเลือก เงินแสน หรือเงินหมื่น
ลองถามตัวคุณเองดูเอาเถอะ ว่าทำได้หรือเปล่า..
แล้วค่อย่ไปว่าคนอื่นเขา