วันจันทร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2555 | อัพเดทล่าสุดเมื่อ 53 นาที ที่ผ่านมา
| 
ม.เที่ยงคืน มอบเหรียญเจริญ วัดอักษร ให้ 'สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ'
Mon, 2009-08-24 00:58
23 ส.ค.52 มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน จัดพิธีมอบเหรียญเจริญ วัดอักษร ประจำปี 2552 ให้แก่ สหภาพแรงงานไทรอัมพ์อินเตอร์เนชั่นแนลแห่งประเทศไทย ที่สมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์แห่งประเทศไทย
สมชาย ปรีชาศิลปกุล อธิการบดีมหาวิทยาลัยเที่ยงคืน อ่านคำประกาศเนื่องในโอกาสการมอบเหรียญเจริญ วัดอักษร ประจำปี 2552 แก่สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ ความว่า สหภาพแรงงานเป็นเครื่องมือสำคัญของผู้ใช้แรงงานตัวเล็กๆ ในการปกป้องสิทธิอันพึงมีพึงได้ของตนในการดำรงชีวิตอยู่อย่างมีศักดิ์ศรีเฉกเช่นเดียวกับมนุษย์คนอื่นที่อยู่ร่วมสังคม ในการปกป้องสิทธิของตนจากการแสวงหาประโยชน์ทั้งจากบรรดานักลงทุนไม่ว่าจะเป็นคนไทยด้วยกันหรือต่างชาติ และจากทางภาครัฐที่มักมองเห็นความสำคัญของตัวเลขการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจมากกว่าชีวิตและความกินดีอยู่ดีของผู้ใช้แรงงาน
ด้วยบทบาทในการเรียกร้องสิทธิประโยชน์ให้กับผู้ใช้แรงงาน ทำให้สหภาพแรงงานมักถูกมองไปในด้านลบหรือถูกมองว่าเป็นกลุ่มคนที่เห็นแต่ประโยชน์ส่วนตัวโดยไม่ตระหนักถึงประโยชน์หรือความเจริญของส่วนรวม สหภาพแรงงานจึงมักไม่ได้รับการสนับสนุนจากสังคมมากเท่าใดในการดำเนินบทบาทเพื่อปกป้องคุณค่าและความหมายของผู้ใช้แรงงาน
อีกทั้งความเปลี่ยนแปลงของระบบเศรษฐกิจการเมืองโลกในห้วงเวลาปัจจุบันมีผลกระทบอย่างสำคัญต่อระบบการจ้างงาน ระบบเสรีนิยมใหม่ที่เปิดโอกาสให้มีการเคลื่อนย้ายทุนอย่างเสรี การแข่งขันในการพัฒนาภาคอุตสาหกรรมของประเทศต่างๆ เป็นผลให้สหภาพแรงงานต้องตกอยู่ในสถานะที่ยากลำบากมากขึ้น
สหภาพแรงงานไทรอัมพ์เป็นตัวอย่างหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการทำหน้าที่ปกป้องสิทธิขั้นพื้นฐานที่ควรจะต้องได้รับในฐานะของผู้ใช้แรงงาน อย่างไรก็ตาม สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ก็ต้องเผชิญกับอุปสรรคอย่างมากทั้งจากภายในและภายนอกโรงงาน แม้จะเผชิญกับปัญหาอย่างมากมายแต่การเคลื่อนไหวที่ผ่านมาของทางสหภาพสหภาพไทรอัมพ์ก็ได้แสดงให้เห็นถึงความร่วมมือกันของคนตัวเล็กๆ อย่างแข็งขัน
ความสำเร็จของสหภาพแรงงานแห่งนี้อาจไม่ได้หมายถึงเฉพาะชัยชนะในการต่อรองกับทางฝ่ายนายจ้างเท่านั้น บทเรียนที่เกิดขึ้นในระหว่างการเคลื่อนไหวมาอย่างต่อเนื่องที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในความพยายามกำหนดชะตาชีวิตของกลุ่มร่วมกันยามที่ต้องเผชิญหน้ากับอุ้งมือที่มองไม่เห็นขนาดใหญ่ นับเป็นคุณูปการที่จะมอบให้ทั้งกับผู้ใช้แรงงานและกับสังคมไทยที่จะได้มองเห็นถึงบทเรียน ข้อจำกัด รวมถึงการสร้างทางเลือกที่จะเป็นทางรอดให้กับคนตัวเล็กๆ ในสังคมไทยกลุ่มอื่นได้เรียนรู้ต่อไปในอนาคต
มหาวิทยาลัยเที่ยงคืนจึงขอมอบเหรียญเจริญ วัดอักษร ประจำปี 2552 ให้กับทางสหภาพแรงงานไทรอัมพ์
แล ดิลกวิทยรัตน์ นักวิชาการด้านแรงงาน เป็นตัวแทนมอบเหรียญแด่ตัวแทนสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ บุญรอด สายวงศ์ เลขาธิการสหภาพฯ
กรอุมา พงษ์น้อย ประธานกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอก – กุยบุรี กล่าวถึง “พลังและความหมายของคนตัวเล็กๆ” ว่า ที่วันนี้เราต้องมาค้นหาความหมายของคนตัวเล็กๆ ซึ่งก็คือประชาชนตาดำๆ เพราะในอดีต คนตัวเล็กๆ ถูกตีค่าให้เป็นแค่เพียงสิ่งมีชีวิตที่ไม่มีสิทธิมีเสียงในสังคม ถูกตีค่าโดยคนตัวใหญ่ที่คิดว่าตัวเองมีสิทธิมีเสียงออกแบบทุกอย่างได้ แต่ที่ผ่านมา กลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอกฯ ได้รู้จักตัวเองในอีกความหมายหนึ่ง ผ่านประสบการณ์คัดง้างกับนโยบายรัฐ และต่อสู้การกระทำของทุน ซึ่งมีกำหนดการสร้างโรงไฟฟ้าที่บ้านของพวกเรา ตอนนั้นถ้าคิดแบบที่เขาตีค่าวันนี้ต้องประสบปัญหาวิถีชีวิตแน่ เพราะตอนนั้นคนตัวใหญ่บอกว่ากำลังพัฒนาประเทศชาติ และพลังงานไฟฟ้ากำลังขาดแคลน ทั้งที่ตอนนั้นไฟสำรองเหลือ 20% แต่การสร้างโรงไฟฟ้าเป็นไปเพื่อรองรับการพัฒนาอุตสาหกรรมที่ถูกกำหนดให้มีขึ้น แบบเดียวกับอิสเทิร์นซีบอร์ดที่ระยอง
กรอุมา กล่าวว่า จากการได้ฟังประสบการณ์การต่อสู้ของสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ ทำให้ทราบว่า ประสบปัญหาแบบเดียวกัน คือต่อสู้กับปัญหาโครงสร้างที่รัฐกับทุนร่วมมือกันและแปรวิกฤตเป็นโอกาสของตัวเอง ขณะที่สหภาพแรงงานไทรอัมพฯ เจอประสบการณ์ทุนหว่านล้อมอิทธิพลท้องถิ่น เพื่อให้สามารถกระจายงานไปยังชนบท ชาวบ่อนอกเองก็เจอแรงเสียดทานแบบเดียวกัน กรณีของบ่อนอกฯ โชคร้ายกว่าที่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้จนต้องเสียเจริญ วัดอักษรไป นอกจากนี้ ความเป็นคนเล็กคนน้อย ทำให้มีหลายท่านโดนคดี รวมทั้งตนเองด้วย ทั้งคดีแพ่งและอาญา โดยแม้ว่าโรงไฟฟ้าจะไปแล้ว แต่คดีความก็ยังไม่จบ
ประธานกลุ่มรักท้องถิ่นบ่อนอก – กุยบุรี กล่าวว่า ปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจที่ผ่านมาทั้งสองรอบไม่ได้กระทบกลุ่มของเธอแม้แต่น้อย โดยยังขายว่านหางจระเข้ สับปะรด กุ้งแชบ้วย ฯลฯ ได้ราคาดีอยู่ ซึ่งทั้งหมดนี้มาจากการยืนหยัดต่อสู้เพื่อรักษาวิถีชีวิตเอาไว้ และมีผลพลอยได้ คือ ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม นี่คือพลังเปลี่ยนแปลงสังคมที่เกิดจากการรวมตัวของคนเล็กคนน้อย และที่ผ่านมา ประเทศไทย มีคนเล็กคนน้อยอีกหลายกลุ่มแม้ไม่อาจสร้างการเปลี่ยนแปลงแบบไม่พลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน แต่ก็ทำให้สังคมได้ตื่นรู้
กรอุมา กล่าวว่า ปัญหาที่พี่น้องไทรอัมพ์ประสบอยู่นั้น ไม่ได้เกิดจากเรื่องวิกฤตเศรษฐกิจ แต่เป็นสันดานของนายทุนที่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้ ที่คิดเพียงว่า ต้องเแสวงหากำไรสูงสุดและต้นทุนต่ำสุด โดยสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ ได้เปิดเผยข้อมูลของบริษัทมาตลอดว่า ไม่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจและยอดส่งออกยังดีอยู่ แต่สาเหตุที่มีการเลิกจ้างนั้น เป็นเพราะฝ่ายทุนพยายามสลายการรวมตัวของสหภาพแรงงานฯ ที่ที่เข้มแข็งและสามารถต่อรองกับนายทุนได้ ซึ่งการกระทำเช่นนี้ของบริษัทถือเป็นความเลวร้ายอย่างที่สุด
เธอกล่าวว่า จากที่เคยประสบชะตากรรมแบบเดียวกัน อยากให้กำลังใจว่า ตราบใดสหภาพฯ ไม่หมดพลังและเชื่อมั่นในพลังของตัวเอง ก็เชื่อว่า จะพลิกฟื้นสถานการณ์และฝ่าฝันวิกฤตร่วมกันได้ สังคมเราโหดร้ายขึ้น พร้อมบดขยี้คนเล็กคนน้อยตลอดเวลา ถ้าไม่ช่วยกัน เราอาจจะราพณาสูร ถ้าจะให้มีพลังต้องรวมตัวกัน
จิตรา คชเดช ที่ปรึกษาสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ ในฐานะตัวแทนสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ กล่าวปาฐกถา เรื่อง “บทเรียนและการต่อสู้ของสหภาพแรงงานกับรัฐและทุนข้ามชาติ” ตอนหนึ่งระบุว่า ตลอดระยะเวลา 29 ปีของสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ เป็นเวลาที่ต้องต่อสู้ตลอดนับตั้งแต่คนงานรุ่นแรกๆ ที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ กว่าจะมีองค์กรได้ โดยต้องเริ่มต้นปกป้อง เรียกร้องสิทธิเสรีภาพ ปากท้อง ความเป็นอยู่ที่ดีของคนงานต่อนายทุน ต่อรัฐบาล ไม่เคยมีสักครั้งที่ทุกอย่างจะได้มาโดยง่ายดาย และแม้ว่าจะได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่มันก็เกิดจากการรวมตัวกันของคนงานจึงทำให้เรามีอำนาจ พลังที่จะสามารถต่อรองได้
จิตรา กล่าวว่า สหภาพแรงงานฯ กำลังถูกทำลายโดยนายทุนที่ร่วมมือกับรัฐบาล กลไกทุกอย่างของรัฐที่สร้างขึ้นมา เช่น คุก ศาล ทหาร ตำรวจ กระทรวงแรงงาน มีไว้เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของนายทุน เพราะนายทุนต้องการกำไรสูงสุด รัฐบาลก็มีแต่ตัวแทนนายทุน ในขณะที่คนงานคนจนไม่มีตัวแทนในรัฐบาลและต้องคอยเรียกร้องให้รัฐบาลช่วย เพราะเชื่อว่ารัฐจะเป็นกลาง
“แต่ตลอดระยะเวลาการต่อสู้ของคนงานไทรอัมพ์ไม่เคยมีสักครั้งที่รัฐจะช่วยเหลือและเป็นกลาง มีแต่รัฐจะเข้ามาแทรกแซงเมื่อคนงานอย่างพวกเรากำลังจะได้อะไรจากนายทุนบ้าง เมื่อพวกเราถูกกระทำเราไม่เคยเห็นหน้ารัฐ เช่นทุกวันนี้ที่พวกเราชุมนุมกันที่หน้าโรงงานเพราะถูกเลิกจ้าง ทำไมต้องเลิกจ้างเพราะนายทุนและรัฐกำลังทำลายการรวมตัวของเรา เพราะเขารู้ว่าเราสู้ได้เรานำไปสู่การเปลี่ยนแปลงได้ถ้าเรารวมตัวกัน” จิตรา กล่าวและว่า ขณะที่กลไกสำคัญที่รัฐสร้างขึ้นมาและคนงานส่วนใหญ่หลงเชื่อว่าจะทำให้ชีวิตคนงานดีขึ้นคือระบบไตรภาคี ก็กลับทำให้คนงานแบ่งแยก ช่วงชิงและไม่ได้ให้ประโยชน์กับขบวนการแรงงาน แต่เป็นการเอื้อประโยชน์กับผู้นำบางคน ที่สุดแล้วคนงานก็ยังถูกควบคุมมากขึ้นจากพวกเรากันเองด้วยซ้ำ
"เมื่อเราย้อนถึงคำพูดของคุณเจริญ วัดอักษร ที่ว่า “เราสู้ได้ ถ้าพี่น้อง ประชาชน ยังรวมตัวกัน” เช่นเดียวกัน คนงานสู้ได้ถ้าเรารวมตัวกัน การต่อสู้ของคนงาน คนจนไม่มีวันจบสิ้นตราบใดที่นายทุนยังไม่หยุดการแสวงหากำไรสูงสุด ตราบใดที่อำนาจรัฐอยู่ในมือนายทุน และตราบใดที่คนงานคนจนยังขาดการรวมตัวกันและคนงานคนจนยังไม่มีอำนาจรัฐอยู่ในมือ" จิตรา กล่าว (อ่านปาฐกถาฉบับเต็มได้ที่ ปาฐกถา สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ฯ: “บทเรียนและการต่อสู้ของสหภาพแรงงานกับรัฐและทุนข้ามชาติ”)
อนึ่ง เหรียญเจริญ วัดอักษร เริ่มต้นขึ้นหลังจาก เจริญ วัดอักษร นักต่อสู้ภาคประชาชนของชาวบ้านกรูด-บ่อนอก จ.ประจวบคีรีขันธ์ ถูกลอบสังหารเมื่อวันที่ 21 มิ.ย. 2547 ทั้งนี้ เพื่อที่จะกระตุ้นให้สังคมไทยได้ตระหนักถึงสิ่งที่เจริญ วัดอักษร ได้กระทำให้กับสังคมไทย ในฐานะผู้ดูแลปกป้องทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเที่ยงคืนจึงจัดให้มีการสร้างเหรียญเจริญ วัดอักษรขึ้น เพื่อเป็นสัญลักษณ์ที่มอบให้กับนักต่อสู้เพื่อสิทธิพลเมือง สิทธิทางการเมือง ในการมีส่วนร่วมในระบอบประชาธิปไตย โดยผ่านกิจกรรมอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การปกป้องทรัพยากร หรือการเคลื่อนไหวทางการเมืองภาคประชาชนในทุกรูปแบบ
ที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยเที่ยงคืน ได้มอบเหรียญเจริญ วัดอักษร แด่ ชุมชนบ่อนอก-บ้านกรูด (2547) พระอธิการเอนก จนทปญโญ เจ้าอาวาสวัดคลองศิลา (สันทรายคองน้อย) พระนักอนุรักษ์ลุ่มน้ำฝาง (2548) เครือข่ายคัดค้านโครงการท่อส่งก๊าซและโรงแยกก๊าซธรรมชาติไทย-มาเลเซีย และอุตสาหกรรมต่อเนื่อง อ.จะนะ จ.สงขลา (2549) อรุณี ศรีโต ผู้นำแรงงาน (2550) และกลุ่มอนุรักษ์แม่รำพึง อ.บางสะพาน จ.ประจวบคีรีขันธ์ (2551)
ในคนงานที่ไม่ตกงานประมาณสองพั
ในคนงานที่ไม่ตกงานประมาณสองพันคน มีคนรวมการประท้วงของสหภาพแรงงานครั้งนี้หรือเปล่าครับ? ถ้าไม่มีหรือมีแต่น้อย การประท้วงของพวกเขาคงจะไม่สำเร็จครับ รัฐบาลก็ช่วยยาก เพราะบริษัทนั้นไม่ได้ทำอะไรผิดกฎหมายครับ
เสียดายจริงๆ คุณเจริญ
เสียดายจริงๆ คุณเจริญ วัดอักษรเป็นคนดี อุทิศตนเพื่อส่วนรวม ม.เที่ยงคืนไม่ควรไปหากินหรือเกาะคุณเจริญที่เขาตายไปแล้ว คนในม.เที่ยงคืนไม่ว่าจะเป็นอ.นิธิหรืออ.สมชาย เคยทำคุณูปการอะไรให้กับสังคมที่เป็นรูปธรรมและจับต้องได้บ้าง
บริษัทฯนี้ไม่ปฎิบัติตามข้อตกล
บริษัทฯนี้ไม่ปฎิบัติตามข้อตกลงสภาพการจ้าง ตามพรบ.แรงงานสัมพันธ์ปี 2518 ที่สำคัญบริษัทฯนี้ไม่เคารพจรรยาบรรณทางการค้าของตัวเองที่ยึดหลักตามอนุสัญญา ILO และ ปฎินญาสากลเรื่องสิทธิมนุษยชน
รัฐบาลช่วยได้แน่นอนถ้าคิดจะช่วย นอกเสียจากว่าไม่อยากช่วยเพราะมีคนนามสกุล "เวชชาชีวะ" ถือหุ้นอยู่ด้วยและที่น่าสนใจคือผู้จัดการทั่วไปเป็นทหารระดับนาวาเอกนามสกุล "ตันประเสริฐ" และได้อ้างว่าได้เรียกว่าที่ผบตร.คนใหม่ว่า "พี่"
และได้บอกคนงานผู้หญิงอายุมากๆว่าอาจจะต้องใช้ระเบียบ "ทหาร "มาใช้กับผู้ชุมนุม
การที่เขามอบให้กับสหภาพแรงงาน
การที่เขามอบให้กับสหภาพแรงงานไทรอัมพ์ เขาเกาะคุณเจริญกินยังงัยเหรอ? ไม่เข้าใจ
มันน่าจะเป็นการเชิดชูมากกว่า ถ้าเขาตั้งชื่อรางวัลที่จะมอบให้ใครต่อใครว่าเป็นชื่อใครสักคนที่เคยสนับสนุนการฆ่าคนตายในเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ตอนนั้นแหละค่อยมาด่าเขาดีกว่า
อย่างน้อยสิ่งที่เขาทำอยู่ก็คือการทำคุณูปการให้กับสังคมที่เป็นรูปธรรมและจับต้องได้แล้ว
และคุณทำอะใรบ้างหละ คนที่จะวิจารณ์คนอื่นได้ต้องทำมากกว่าเขา
แต่ถ้าไม่ได้ทำอะใรและวิจารณ์อย่างเดียวเขาเรียกว่าพวกมือไม่พายเอาตีนราน้ำ
"
สู้ๆครับ สหภาพแรงงานไทรอัมพ์
สู้ๆครับ สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ สหภาพแห่งชัย
เห็นว่าทีแรกจะให้คุณจิตรา แต่คุณจิตราขอรับในนามองค์กรแทน ดีมากเลยครับ ที่ปฏิเสธลัทธิปัจเจคนิยม เพราะสหภาพแรงงานหมายถึงสมาชิกทุกคน รางวัลนี้จึงหมายถึงการส่งเสริมความเข้มแข็งของการรวมตัวกันของชนชั้นล่างของจริง
ขอบคุณและชื่นชม สหภาพแรงงานไทรอัมพ์ คุณจิตรา ขอบคุณ ม.เที่ยงคืน และที่สำคัญ คือ คุณเจริญ วัดอักษร ที่จรรโลงไว้ซึ่งประชาธิปไตยที่แท้จริงไม่ยึดติดกับปัจเจคบุคคล
ที่ให้ความสำคัญแก่การรวมตัวของแรงงาน หรือ คนจน
"เพราะมีคนนามสกุล "เวชชาชีวะ"
"เพราะมีคนนามสกุล "เวชชาชีวะ" ถือหุ้นอยู่ด้วย"
จริงหรือครับ? ถ้าอย่างนั้น ทำไมสหภาพไม่เปิดเผยเรื่องนั้นต่อสื่อมวลชน? สื่อน่าจะซอบเรื่องนี้มาก
เรื่องข้อตกลงสภาพการจ้าง บริษัทนี้ผิดตรงไหนครับ? ผมอ่านการประกาศสหภาพแรงงานที่ใซ๊ตนี้เกือบทุกฉบบ แต่ไม่เคยเขียนทางบริษ้ทผิดตรงไหน ผมอยการู้ครับ
เรื่อง ILO นั้น ถ้าเซ็นอนุสัญญาแต่ยังไม่มีกฎหมายภายในประเทศเรื่องนั้นก็ไม่ค่อยมีความหมายมากนั้กครับ เพราะอย่างใงก็ดี บริษัทต่างชาติต้องดำเนินกิจการตามกฏหมายภายในประเทศครับ และด้วยซ้ำ ผมว่าบางฉบับของ ILO นั้น รัฐบาลไทยยังไม่ได้เซ็นชื่อครับ ต้องคิดว่า ถ้าบริษัทต่างชาติทำตามกฏหมายภายในประเทศที่เขากำลังดำเนินกิจการอยู่แล้ว ยังถูกรัฐบาลโทษ บริษัทต่างประเทศนั้นยังอยากอยู่ต่อที่ประเทศนั้นหรือเปล่า? ถ้าหากมีกฎหมายภายในประเทษซึ่งกำหนดไว้ ยกตัวอย่างเช่น ว่าทางบริษทต้องปรึกษากับคัวแทนสหภาพแรงงานก่อนที่จะเลิกจ้างเป้นจำนวนมาก บริษ้ทก็คงจะทำตามข้อกฏหมายนั้น เพราะเขาอยากหลีกเลี่ยงปัญหาในด้านกฏหมายครับ หมาวถึงว่า เพาระไม่มีกฏหมายจุดนี้ในเมืองไทย บริษัทก็เลิกจ้างก่อน และจ่าย severance wage เพื่อจะชดเชิยความเสียหายที่ลูกจ้างรับครับ ทำอย่างนี้ไม่ผิดกฏหมายตามกฏหมายไทย
การต่อสู้ของคนงานไทรอัมพ์มีมา
การต่อสู้ของคนงานไทรอัมพ์มีมายาวนาน และรู้สึกดีใจอย่างน้อยการต่อสู้ของเค้าก็ยังมีคนมองเห็นอยากให้คนที่ทำงานแล้วหรือคนที่กำลังศึกษาหรือกำลังหางานทำ ให้มาร่วมต่อสู้หรือสนับสนุน ไม่ว่าค่าแรงหรือสวัสดิการต่างๆ ล้วนมาจากการต่อสู้ของคนงาน ขอเป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปนะ