“ดา ตอร์ปิโด” ขอบริจาค “วารสารและหนังสือ” เข้าห้องสมุดแรกรับ “ทัณฑสถานหญิงกรุงเทพฯ”
ดารณี ชาญเชิงศิลปกุล กล่าวผ่านทนายขอบริจาคหนังสือเข้าห้องสมุดทัณฑสถานหญิงกรุงเทพฯ (คลองเปรม) โดยระบุว่าสิ่งที่ต้องการตอนนี้คืออยากได้อ่านวารสารใหม่ๆ บ้าง เพราะวารสารที่มีอยู่ในห้องสมุดของส่วนแรกรับทัณฑสถานหญิง ซึ่งเป็นคนละส่วนกับห้องสมุดสำหรับนักโทษที่ถูกตัดสินคดีเด็ดขาดแล้วนั้นมีหนังสือให้อ่านจำนวนน้อย และส่วนใหญ่เป็นหนังสือเก่า โดยเฉพาะวารสารซึ่งส่วนใหญ่เป็นวารสารที่ตีพิมพ์ตั้งแต่ พ.ศ. 2548
ดารณีระบุว่า หนังสือที่บริจาคจะต้องไม่มีเนื้อหาทางการเมือง ผู้ที่สนใจจะบริจาคจึงสามารถบริจาคหนังสืออื่นๆ เช่น นิยาย หนังสือธรรมะ ประวัติศาสตร์ สำหรับวารสารที่ห้องสมุดส่วนแรกรับอนุญาตให้ผู้ต้องขังอ่าน ได้แก่ แพรว สกุลไทย สุดสัปดาห์ คู่สร้างคู่สม อสท. ค.ฅน ชีวจิต และสารคดี
ผู้ที่สนใจจะบริจาคหนังสือ สามารถบริจาคไปที่ ผู้ปกครองส่วนแรกรับทัณฑสถานหญิงกลาง (คลองเปรม) โดยถือเป็นการบริจาคให้กับผู้ต้องขังหญิงในส่วนแรกรับซึ่งสามารถมาใช้บริการห้องสมุดส่วนแรกรับได้วันละ 2 ชั่วโมง












นึกถึงเรื่อง
นึกถึงเรื่อง ชอว์แชงค์
ที่พระเอกใช้เวลาในคุกพัฒนาห้องสมุด
ดีกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยไร้ประโยชน์
ขอชมเชยครับ
ขอชื่นชม
ขอชื่นชม เดี๋ยวจะช่วยกระจายข่าวครับ
อำมาตย์คุมคุกมาเป็นหลายสิบปีไ
อำมาตย์คุมคุกมาเป็นหลายสิบปีไม่เคยคิดเรื่องดีๆแบบนี้ให้มนุษย์ที่ต้องโทษเลยกลับให้คนธรรมดาที่ไปเจอแล้วช่วยคิดให้ทำให้
นี่แหละครับวิธีการที่เกิดขึ้นมากับประเทศชาติมานมนาน
น่าเห็นใจคุณดา
น่าเห็นใจคุณดา นะคะ
ขอให้อดทนไว้
เราไม่ทอดทิ้งกัน
เราไม่ทอดทิ้งกัน
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ ......พวกเราไม่ทิ้งกัน....
จะพยายามหาและส่งไปให้ครับคุณด
จะพยายามหาและส่งไปให้ครับคุณดา และขอให้คุณดาอดทนเป็นกำลังใจให้คุณดา
.............................
.....................................ในห้วงยามความหม่นหมอง................
..........ในยามยากคุกยะเยือกนอนเกลือกกลั้ว........ม่านหม่นมัวมืดมิดปิดรับแสง
ได้ต้อนรับขับสู้คนเสื้อแดง................................มีกำแพงพันธนาชะตากรรม
เข้ามาแต่งแต้มสีใหม่ให้ชาวคุก..........................ผู้ไร้สุขไร้ศักดิ์ศรีที่ถลำ
จบป.4 ส่วนใหญ่อ่านไม่จำ..............................ความผิดย้ำต่ำต้อยด้อยราคา
..........ความทุกข์สุขสับสนทนหม่นหมอง.............ทุกข์ครอบครองชีวิตปริศนา
เฝ้าหมกมุ่นครุ่นคิดอวิชชา.................................คิดวนมาวนไป....ไปไม่เป็น
ฝากชีวิตให้ชะตาพาสู่ทิศ..................................ฟ้าลิขิตติดคุกเข้ายุคเข็ญ
หมอดูหยอกบอกว่าเลือดตากระเด็น......................กว่าจะเห็นหฤหรรษ์ตะวันงาม
แต่มีดา ตอร์ปิโดไม่โง่งม..................................ในทุกข์ตรมบ่มนักสู้รู้สอบถาม
ผองคนคุกทุกข์เศร้าล้วนวาววาม..........................ฝันอยากข้ามภูเขาความเขลาเอย.........