ประกาศ: เว็บไซต์ประชาไท ได้ทำการเปลี่ยนแปลงรูปแบบการแสดงความคิดเห็น จากเดิมแสดงแบบขั้นบันได เปลี่ยนเป็นความเห็นต่อท้าย โดยผู้แสดงความเห็นสามารถ "อ้างอิงความเห็น" เพื่อแลกเปลี่ยนประเด็นกับความเห็นก่อนหน้านั้นได้
จึงแจ้งมาเพื่อทราบ -- www.prachatai.com
Comments
นึกถึงเรื่อง
นึกถึงเรื่อง ชอว์แชงค์
ที่พระเอกใช้เวลาในคุกพัฒนาห้องสมุด
ดีกว่าปล่อยเวลาให้ผ่านไปโดยไร้ประโยชน์
ขอชมเชยครับ
ขอชื่นชม
ขอชื่นชม เดี๋ยวจะช่วยกระจายข่าวครับ
อำมาตย์คุมคุกมาเป็นหลายสิบปีไ
อำมาตย์คุมคุกมาเป็นหลายสิบปีไม่เคยคิดเรื่องดีๆแบบนี้ให้มนุษย์ที่ต้องโทษเลยกลับให้คนธรรมดาที่ไปเจอแล้วช่วยคิดให้ทำให้
นี่แหละครับวิธีการที่เกิดขึ้นมากับประเทศชาติมานมนาน
น่าเห็นใจคุณดา
น่าเห็นใจคุณดา นะคะ
ขอให้อดทนไว้
เราไม่ทอดทิ้งกัน
เราไม่ทอดทิ้งกัน
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ
ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ ......พวกเราไม่ทิ้งกัน....
จะพยายามหาและส่งไปให้ครับคุณด
จะพยายามหาและส่งไปให้ครับคุณดา และขอให้คุณดาอดทนเป็นกำลังใจให้คุณดา
.............................
.....................................ในห้วงยามความหม่นหมอง................
..........ในยามยากคุกยะเยือกนอนเกลือกกลั้ว........ม่านหม่นมัวมืดมิดปิดรับแสง
ได้ต้อนรับขับสู้คนเสื้อแดง................................มีกำแพงพันธนาชะตากรรม
เข้ามาแต่งแต้มสีใหม่ให้ชาวคุก..........................ผู้ไร้สุขไร้ศักดิ์ศรีที่ถลำ
จบป.4 ส่วนใหญ่อ่านไม่จำ..............................ความผิดย้ำต่ำต้อยด้อยราคา
..........ความทุกข์สุขสับสนทนหม่นหมอง.............ทุกข์ครอบครองชีวิตปริศนา
เฝ้าหมกมุ่นครุ่นคิดอวิชชา.................................คิดวนมาวนไป....ไปไม่เป็น
ฝากชีวิตให้ชะตาพาสู่ทิศ..................................ฟ้าลิขิตติดคุกเข้ายุคเข็ญ
หมอดูหยอกบอกว่าเลือดตากระเด็น......................กว่าจะเห็นหฤหรรษ์ตะวันงาม
แต่มีดา ตอร์ปิโดไม่โง่งม..................................ในทุกข์ตรมบ่มนักสู้รู้สอบถาม
ผองคนคุกทุกข์เศร้าล้วนวาววาม..........................ฝันอยากข้ามภูเขาความเขลาเอย.........