กวีประชาไท: กลิ่นปรองดอง

มีอะไรใหม่ไหมในวันนี้

หรือว่ามีแต่แฝงด้วยแรงเล่ห์

แผนขยายหลายล้วนแต่รวนเร

ลูกไม้เก่าเหลาเหย่*ควรเททิ้ง

มีอะไรใหม่ไหมในวันเปลี่ยน

หรือมุ่งเบียน “ปรองดอง” ให้จมดิ่ง

ลับหลังยังปลิ้นปลอกหลอกเหมือนลิง

ยังรันโรมโหมประวิงอยู่รายวัน

เคร่งครัดในตัวบทของกฎหมาย

แต่เมื่อเห็นความตายกลับเย้ยหยัน

ชีวิตคนแต่คุณค่ามาต่างกัน

ตายตายไปช่างหัวมันไม่ใช่เรา

กับข้อหาก็เคร่งครัดการยัดเยียด

ให้มันจุกให้มันเสียดให้แสนเศร้า

“ก่อการร้าย” ให้รวบรัดให้ปลุกเร้า

กวาดล้างไม่เหลือเงาคนเดินดิน

เหลือแต่คนรุ่งเรืองกลางเมืองสวรรค์

“ ปรองดอง ”  ให้สุขสันต์มิรู้สิ้น

“ อยุธยายศล่มแล้ว ”  มารวยริน

โชยกลิ่นหมักดองคลุ้ง...โอ้กรุงไกร