จดหมายจาก ส.ศิวรักษ์ ในโอกาส ออง ซาน ซูจี เยือนไทย

คารวะคะ .. Mother Suu ..

ผมว่า...เป็นจดหมายขอเข้าพบซูจี ที่โหล่ยโท่ยมากครับ..

ดูถูกทั้งชื่อเสียงเกียรติยศตัวเอง และพาลมองได้ว่าทำให้คนที่ได้อ่านถูกเหยียดหยามคนไทยไปด้วย...

โถ...ก็ใช้ชีวิตทำงานด้านปรัชญาสังคมศาสตร์มาร่วมแปดสิบปีเท่าอายุ เป็นนักคิดนักเขียนระดับ alternative noble price แท้ๆ จะโหนกระแส ซูจี กับเขาบ้าง ดันไปอ้างเรื่องเก่าแก่ ตั้งแต่ ปรีดี พบนายพลอองซานมาอ้าง....

อิ อิ อิ...ตอนนายพลอองซานตายนั้น คุณนายซูจีแกอายุพึ่งสองขวบครับ แถม อายุปรีดี กับอองซานสองคนรวมกัน สงสัยจะยังไม่เฒ่าเท่าอายุป๋าส. แกตอนนี้เลยครับ...

อ้อ...สาเหตุที่ปรีดีและอองซานถูกกำจัดไปจากการเมืองในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ในช่วงจักรวรรดินิยมตะวันตกต่อต้านคอมมูนิสต์ ก็เพราะไอเดีย สมาคมประชาชาติแห่งเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ นี่แหละครับ เจ้าอาณานิคมทั้งหลายเขาไม่แฮปปี้กับอิสระภาพประเภทนี้ อยากได้รัฐบาลว่านอนสอนง่ายอยู่ในคอนโทรลตะวันตกต่อต้านคอมมูนิสท์มากกว่า

ผู้นำรุ่นเดียวกับสองท่านนั้นที่ประสพความสำเร็จในการบริหารประเทศมาจนถึงปัจจุบันนี้ เหลียวไปทางไหนรอบๆประเทศไทยไม่เห็นแนวทาง ประชาธิปไตยธรรมิกสังคมนิยมสักคนเดียวมีแต่เผด็จการรัฐสภา และ เผด็จการคอมมูนิสต์พรรคเดี่ยวทั้งสิ้น

ซูจีนั้น จุดที่น่ายกย่องจริงๆก็คือ การที่นางยอมปรองดองกับรัฐบาลทหารพม่า โดยเห็นอนาคตของมหาประชาชนพม่าซึ่งอยู่ระหว่างเขาควายจีนกับโลกตะวันตกเป็นสำคัญ และที่ต้องชมเชยในระดับเดียวกัน ก็คือฝ่ายวางแผนยุทธศาสตร์ประเทศของรัฐบาลทหารพม่า ที่มีความสามารถสูงมากในการเปิดประเทศได้อย่างมีศักด์มีศรี แสวงจุดร่วมสงวนจุดต่างให้มหาอำนาจทุกฝ่ายเดินตามเกมที่ฝ่ายตนวางไว้ทั้งยังรักษาบทบาทของกองทัพไว้ได้อย่างเหนียวแน่น.....

ซูจี รับบทรัฐมนตรีต่างประเทศเงาให้รัฐบาลเผด็จการรัฐสภาพม่าและอาศัยชื่อเสียงส่วนตัวทำหน้าที่สร้างความสัมพันธ์กับโลกตะวันตก...บทบาทนี้ ไม่มีนักประชาธิปไตยธรรมิกสังคมนิยมผู้ใดประเมินไว้ก่อนล่วงหน้าได้..

บางคนก็เลยต้องขอโหนกระแสตามไปด้วย...กระมัง