เม้าท์มอย : ไม่ลืม...2 ปี 10 เมษา 53
เม้าท์มอยสัปดาห์นี้ มารำลึกครบรอบ 2 ปี เหตุการณ์วันที่ 10 เมษายน ปี 53 ซึ่งเป็นวันที่เกิดความรุนแรงและความสูญเสียจากการ “ขอคืนพื้นที่” ถนนราชดำเนินของ ศอฉ.ภายใต้รัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ จนมีผู้เสียชีวิต 26 คน ในจำนวนนั้นเป็นทหาร 5 นาย ประชาชน 20 คน และผู้สื่อข่าวต่างประเทศ 1 คน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือพลเอกร่มเกล้า ธุวธรรม ผู้บังคับบัญชาทหาร และนายฮิโรยูกิ มูราโมโตะ ช่างภาพสำนักข่าวรอยเตอร์ และมีผู้ได้รับบาดเจ็บจากแก๊สน้ำตา กระสุนยาง ระเบิด และกระสุนจริงอีกเกือบพันราย
หลิ่มหลีและชามดอง ไปที่สี่แยกคอกวัว และแยกถนนดินสอฝั่งโรงเรียนสตรีวิทยา สถานที่ที่มีการปะทะครั้งใหญ่ในค่ำคืนวันที่ 10 เม.ย.53 ระหว่างกองพลทหารพร้อมอาวุธครบมือที่พยายามเข้าสลายการชุมนุม และคนเสื้อแดงที่ต้านทานการรุกของทหาร เพื่อย้อนรอยเรื่องราวในวันนั้น และวันนั้นผ่านมาแล้ว 2 ปี มาดูว่าในวันที่ 10 เม.ย.55 มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง

Comments
ไม่เข้าใจพรรคนี้จริงๆว่าทำไมถ
ไม่เข้าใจพรรคนี้จริงๆว่าทำไมถึงเสื่อมถอยลงได้ถึงขนาดนี้ตอนนี้รู้สึกได้ว่าหมดความ น่าเชื่อถือจากพฤติกรรม ขาดจรรยาบัน ขาดยางอาย หน้าด้านพูดเท็จได้หน้าตาเฉย พูดเองทำเอง แล้วยังมีหน้ามายึนอภิปรายหรือแสดงความติดเห็นอยู่ได้อีก สื่อ หรือบุคคลที่ยังร่วมสังคกรรมอยู่ด้วยก็คงจะต้องมีอุปนิสัยเดียวกันไม่เช่นนั้นคงทนอยู่ด้วยกันไม่ได้ สื่อที่ไปให้การสนับสนุนพรรคนี้โปรดรู้เถิดว่าพวกคุณคงหลบหนีวิบากร่วมกับคนเหล่านี้ไม่ได้ การตั้งชื่อรัฐธรรมณูญในแบบที่ทำกันในสภาก็เห็นความน่าทุเรศทุรังของพวกเด็กเกเรที่ขาดวุฒิภาวะทางอารมณ์นำความเสื่อมมาให้กับพรรคโปรดอย่าคิดว่าพรรคที่อยู่มายาวนานนั้นเพราะคุณภาพแต่ที่อยู่มาได้นานเพราะอาศัยเลห๋เพทุบายและการโกหกหน้าซื่อๆเอาตัวรอดกันมายาวนาน (เพราะสมัยก่อนยังไม่มีเทคโนโลยีด้านสื่อที่จะใช้ค้นหาความจริงได้ดีเท่านี้หมดยุคการการโกหกพกลมแล้ว ความเสื่อมกำลังจะมาเยือนในเวลาไม่นานนี้แล้ว
ช่วยเขียนบทความให้เป็นความจริ
ช่วยเขียนบทความให้เป็นความจริงหน่อยได้มั้ย อย่าบิดเบือนความจริงในวันนั้น ทหารตายก่อนตอนยังไม่ติดอาวุธ คนเสื้อแดงก็ตายตอนทหารยังไม่ติดอาวุธ เช่นกัน คนชุดดำหายไปไหน ทำไมเสื้อแดงไม่พูดถึง อยากได้ความเป็นธรรมจากคนอื่น ก็ต้องเอาความเป็นธรรมให้คนอื่นด้วย อยากเป็นแดงสลิ่มเหรอ