ปัญหาการเมืองและการรัฐประหารในฮอนดูรัส

Sat, 2009-07-04 05:17

สลักธรรม โตจิราการ

หากท่านได้ติดตามข่าวต่างประเทศบ้างในช่วงนี้ จะพบว่าข่าวการรัฐประหารในฮอนดูรัสเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ.2552 ที่ผ่านมา ซึ่งเป็นรัฐประหารครั้งล่าสุดของโลก เพื่อขับไล่ประธานาธิบดีมานูเอล เซลายา ออกจากประเทศ ด้วยข้อกล่าวหาว่า ประธานาธิบดีมานูเอล เซลายา ต้องการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อให้ตนเองสามารถดำรงตำแหน่งได้อีกสมัยหนึ่งเป็นอย่างน้อย ซึ่งเมื่อผมได้ลองเสาะหาข้อมูลเพิ่มเติมแล้ว ก็ได้พบเรื่องที่น่าสนใจเป็นอย่างมาก น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการทำความเข้าใจการต่อสู้กันทางการเมืองระหว่างกลุ่มชนชั้นสูงและชนชั้นล่างในประเทศต่างๆ บนโลก ซึ่งยังคงมีอยู่มิได้หยุดหย่อน

แผนที่ประเทศฮอนดูรัส ประเทศฮอนดูรัสตั้งอยู่ในเขตอเมริกากลาง อยู่ติดกับทะเลคาริบเบียน

เป็นหนึ่งในทางเชื่อมสำคัญที่เชื่อมอเมริกาเหนือกับอเมริกาใต้

ประเทศฮอนดูรัสนั้นเป็นประเทศเล็กๆ มีประชากรประมาณ 7 ล้านคน อยู่ในทวีปอเมริกาตอนกลาง จัดอยู่ในกลุ่มประเทศลาตินอเมริกาประเทศหนึ่งซึ่งยากจนและเป็นหนี้สินล้นพ้นตัวจนไม่อาจชดใช้คืนได้ และมีช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนอย่างมหาศาล เศรษฐกิจของประเทศฮอนดูรัสนั้น แทบจะขึ้นขึ้นอยู่กับการส่งออกกล้วยอันเป็นสินค้าที่มีความสำคัญที่สุดเพียงอย่างเดียวของประเทศ

ในอดีต ฮอนดูรัสเคยเป็นที่อยู่ของชนเผ่าพื้นเมืองมากมายหลายเผ่า ต่อมาตกเป็นอาณานิคมของพวกล่าเมืองขึ้นศักดินาสเปนที่ปล้นสะดมและกดขี่บีฑาชาวพื้นเมืองอย่างโหดร้ายทารุณ แต่ว่าศักดินาสเปนก็ค่อยๆ เสื่อมอำนาจลงในคริสตช่วงศตวรรษที่ 17 เนื่องจากไม่สามารถแข่งขันกับจักรวรรดินิยมฮอลันดาและอังกฤษ ซึ่งเติบโตขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ในระยะนั้น เริ่มมีขบวนการรักชาติในกลุ่มลาตินอเมริกาที่พยายามต่อสู้กับสเปน เช่น กลุ่มของซิโมน โบลิวาร์ จนในที่สุดบรรดาแคว้นต่างๆ ก็สามารถประกาศเอกราชไม่ขึ้นต่อสเปนในช่วงคริสตศตวรรษที่ 19 กลายเป็นประเทศต่างๆ ในทวีปอเมริกากลางและอเมริกาใต้หลังจากนั้น

แต่ทว่า บรรดาประเทศในแถบลาตินอเมริการวมถึงประเทศฮอนดูรัสก็ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของสหรัฐอเมริกาตามนโยบาย “หลักการมอนโร” ซึ่งเป็นแนวนโยบายต่างประเทศของสหรัฐอเมริกาในช่วงศตวรรษที่ 19 ถึงช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่ 1 มีหลักสำคัญคือ จะพยายามหลีกหนีความเกี่ยวพันทางการเมืองกับยุโรปและเขตอิทธิพลของยุโรปให้มากที่สุด แต่พยายามแผ่ขยายอิทธิพลของสหรัฐอเมริกาทั้งในทวีปอเมริกาเหนือ อเมริกากลาง และอเมริกาใต้ให้มากที่สุด

ประเทศฮอนดูรัสก็ประสบชะตากรรมมิได้ผิดแผกจากประเทศอื่น ต้องตกเป็นอาณานิคมรูปแบบใหม่ของจักรวรรดินิยมสหรัฐอเมริกา ซึ่งสินค้าที่สหรัฐอเมริกาพยายามขูดรีดเอาจากประเทศฮอนดูรัสให้ได้คือพวกผลไม้ต่างๆ โดยเฉพาะกล้วย ซึ่งถูกควบคุมโดยบริษัทยูไนเต็ด ฟรุท และนายทุนบริษัทผลไม้อื่นๆ ที่สนับสนุนรัฐบาลเผด็จการทหารที่รับใช้จักรวรรดินิยมสหรัฐอเมริกามาตลอดตั้งแต่ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 และช่วงตั้งแต่ ค.ศ.1903 ถึง ค.ศ.1925

ภายใต้นโยบาย “ไม้กระบองใหญ่” (Big stick policy) ของประธานาธิบดีธีโอดอร์ รูสเวลท์[1] สหรัฐอเมริกาได้ส่งกำลังทหารเข้ามาในฮอนดูรัสและประเทศอื่นๆ ในภูมิภาคอเมริกากลางรอบทะเลคาริบเบียนเพื่อรักษาผลประโยชน์ของตน บั่นทอนอิทธิพลของสเปนที่ยังหลงเหลืออยู่ในภูมิภาคอเมริกากลาง และทำลายพลังฝ่ายต่อต้านการกดขี่ของสหรัฐอเมริกาและชนชั้นสูงที่ได้รับผลประโยชน์จากบริษัทของสหรัฐอเมริกา ประเทศฮอนดูรัสกลายเป็นที่มาของสำนวนภาษาอังกฤษว่า “สาธารณรัฐกล้วย” (banana republic)[หมายถึงประเทศที่มีคณะเผด็จการทหารปกครองอย่างต่อเนื่องยาวนาน การเมืองประชาธิปไตยไม่มีเสถียรภาพ จ้องจะถูกล้มโดยทหารอยู่เรื่อยๆ ภายใต้ความอนุโลมของประเทศมหาอำนาจที่ต้องการรักษาผลประโยชน์ของตน] ลักษณะนี้จึงก่อให้เกิดชนชั้น 2 ชนชั้นที่มีความแตกต่างกันมาก คือ ชนชั้นสูงโดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจ้าที่ดินขนาดใหญ่ ข้าราชการ และพวกขุนศึกนายทหารที่ได้รับผลประโยชน์จากลักษณะเศรษฐกิจที่ขึ้นต่อสหรัฐอเมริกา กับชาวบ้านยากจนที่ไม่เคยได้รับผลประโยชน์จากลักษณะทางเศรษฐกิจดังกล่าวเลย และเป็นได้แค่เพียงกรรมกรปลูกกล้วยเท่านั้น

ภาพการ์ตูนล้อเลียนประธานาธิบดีรูสเวลท์ว่า ต้องการใช้ “ไม้กระบอง” และ “เรือปืน”

เพื่อควบคุมประเทศในภูมิภาคอเมริกากลางและบริเวณรอบๆทะเลแคริบเบียน

ภายใต้ลักษณะทางเศรษฐกิจและสังคมดังกล่าว ทำให้ประเทศฮอนดูรัสตกอยู่ในการปกครองของคณะเผด็จการทหารฝ่ายขวาภายใต้การสนับสนุนของสหรัฐอเมริกามาโดยตลอด เริ่มตั้งแต่รัฐบาลของนายพลทิบูซิโอ กาเรียส ที่ปกครองประเทศมาตั้งแต่ ค.ศ. 1932-1948 ก่อนที่จะถูกนายทหารขุนศึกในแต่ละภูมิภาคโค่นล้มลงไป ซึ่งนายทหารขุนศึกเหล่านั้นก็จัดตั้งรัฐบาลเผด็จการทหารภายในท้องถิ่นของตน แต่ว่าในที่สุด ก็ได้มีการเลือกตั้งสมัชชาแห่งชาติขึ้นในปี ค.ศ. 1957 ซึ่งพรรคเสรีนิยมได้รับชัยชนะ นับเป็นครั้งแรกที่ฮอนดูรัสมีประชาธิปไตย

แต่ว่ากลุ่มนายทหารอนุรักษ์นิยมที่ใกล้ชิดสนิทสนมกับสหรัฐอเมริกา นำโดยนายพล ออสวัลโด โลเปซก็ได้ทำการรัฐประหารอีกครั้งใน ค.ศ. 1963 และจัดตั้งรัฐบาลเผด็จการทหารขึ้นมาปกครองประเทศภายใต้น้ำเงินหล่อเลี้ยงของสหรัฐอเมริกาจนกระทั่ง ค.ศ. 1971 ที่คณะรัฐประหารได้จัดให้มีการเลือกตั้งขึ้นมาเพียงเพื่อจะรัฐประหารซ้ำอีกครั้งหนึ่งใน ค.ศ.1972 โดยนายพล ออสวัลโด โลเปซขึ้นมาเป็นประธานาธิบดีอีกครั้งหนึ่ง แต่ว่าหลังจากนั้น นายพลโลเปซก็เผชิญมรสุมอีกครั้ง เนื่องจากข่าวที่เขารับสินบนจากบริษัทยูไนเต็ด แบรนด์เพื่อให้ลดภาษีส่งออกกล้วยเกิดแดงขึ้นมา แต่ว่าเหตุผลที่แท้จริงคือเขาพยายามจะปฏิรูปที่ดิน จนทำให้เขาถูกรัฐประหารซ้อนโดยนายพลฮวน อัลแบร์โต เมลการ์ ซึ่งรัฐบาลทหารได้สืบต่อการปกครองกันมาถึงสมัยของนายพลโปลิคาร์โป ปาซในปี ค.ศ. 1983

ในระหว่างนี้ รัฐบาลทหารทุกรัฐบาลล้วนร่วมมือกับสหรัฐอเมริกาในการปราบปรามผู้รักความเป็นธรรมทั้งในประเทศฮอนดูรัสและประเทศข้างเคียงซึ่งเป็นไปตามนโยบายก่อภัยสยองของสหรัฐอเมริกาที่ต้องการใช้อำนาจทมิฬปกครองทวีปอเมริกาทั้งทวีปเอาไว้ให้ได้

กรณีที่โด่งดังในฮอนดูรัสคือ “กองพัน 316” ซึ่งเป็นกองพันในกองทัพฮอนดูรัสที่ทำหน้าที่ลอบสังหาร และทรมานผู้ที่อยู่ตรงข้ามกับฝ่ายรัฐบาลทหารฮอนดูรัส กองพันดังกล่าวได้รับความสนับสนุนทั้งเงินทุน อาวุธ และการฝึกจากหน่วยงานข่าวกรองกลางของสหรัฐอเมริกา (CIA) โรงเรียนแห่งอเมริกา (SOA)[2] และรัฐบาลทหารอื่นๆ ในลาตินอเมริกาขณะนั้น เช่น รัฐบาลอาร์เจนตินา หรือรัฐบาลเผด็จการทหารของนายพลปิโนเชต์แห่งชิลี เป็นต้น

ภาพโครงกระดูกของบุคคลนิรนาม

ในหลุมศพหมู่ของผู้ที่ถูกสังหารโดยกองพัน 316 ของรัฐบาลทหารฮอนดูรัส

ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา

หลังจากนั้น ในช่วง ค.ศ. 1980 จนกระทั่งถึงต้นศตวรรษที่ 21 ฮอนดูรัสก็เริ่มกลับเข้าสู่การปกครองโดยรัฐบาลพลเรือน ทว่า รัฐบาลพลเรือนเหล่านั้นก็ยังคงได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาโดยตลอด และ ปัญหาความยากจนและความไม่เป็นธรรมในประเทศก็ยังคงมิได้รับการแก้ไข แม้ว่าสหรัฐอเมริกาจะทุ่มเม็ดเงิน “ช่วยเหลือ” และส่ง “อาสาสมัครสันติภาพ (Peace corps)” เข้าไปในฮอนดูรัสเป็นจำนวนมาก และผลประโยชน์ก็ยังคงตกอยู่กับบริษัทต่างๆ ของสหรัฐอเมริกา เจ้าที่ดินขนาดใหญ่ ข้าราชการ นายทหารขุนศึก ชนชั้นสูงและชนชั้นกลางที่ทำงานร่วมมือกับสหรัฐอเมริกาอยู่เช่นเดิม

ในช่วง ปี ค.ศ. 1998 ฮอนดูรัสต้องประสบภัยพิบัติครั้งใหญ่คือพายุเฮอร์ริเคน “มิตช์” ซึ่งทำลายพื้นที่เพาะปลูกเกือบทั้งหมดของประเทศ ทำให้ผลผลิตทางการเกษตรเสียหายร้อยละ 70 ทำให้ประชาชนต้องพลัดจากที่อยู่อาศัยถึง 1.5 ล้านคน ซึ่งส่วนใหญ่คือเกษตรกรและชนชั้นล่าง สภาพความเป็นอยู่ของประชาชนส่วนใหญ่ยังไม่สามารถกลับเข้าสู่ระดับก่อนเกิดพายุเฮอร์ริเคนมิตช์ ได้ และช่องว่างระหว่างคนรวยและคนจนก็ยิ่งพุ่งทะยานเพิ่มขึ้นเรื่อยๆโดยไม่สามารถแก้ไขได้

ความเสียหายจากพายุเฮอร์ริเคนมิตช์ในฮอนดูรัสเมื่อปี ค.ศ. 1998

(ภาพจาก AP)

ในปี ค.ศ. 2005 นั้น นายมานูเอล เซลายา ซึ่งเป็นนักธุรกิจรายใหญ่และเจ้าของไร่ปศุสัตว์ขนาดใหญ่จากพรรคเสรีนิยมก็ได้รับเลือกตั้งเข้ามาเป็นประธานาธิบดี ซึ่งเป็นไปพร้อมกับกระแสที่นักการเมืองที่มีแนวนโยบายคำนึงถึงคนจนขึ้นมามีอำนาจในอีกหลายประเทศในลาตินอเมริกา เช่น ฮูโก ชาเวซ แห่งเวเนซุเอลา หรือเอโว โมราเลสแห่งโบลิเวีย แดเนียล ออร์เตกาแห่งนิคารากัว เป็นต้น นายเซลายานั้นได้พยายามดำเนินนโยบายใหม่ๆ จำนวนมาก ซึ่งมีพื้นฐานมาจากแนวนโยบายของประธานาธิบดี ฮูโก ชาเวซแห่งเวเนซุเอลา เช่น การกำจัดกลุ่มอาชญากรในประเทศ การแสวงหาความร่วมมือกับประเทศใกล้เคียง และการตีตัวออกห่างจากสหรัฐอเมริกา เป็นต้น

นอกจากนั้น นายเซลายายังร่วมมือกับนักการเมืองที่มีแนวนโยบายคำนึงถึงประชาชนในลาตินอเมริกาอื่นๆที่ได้กล่าวมาข้างต้น จัดตั้งพันธมิตรลัทธิโบลิวาร์เพื่อประชาชนแห่งอเมริกาของเรา (Alianza Bolivariana para los Pueblos de Nuestra América, ALBA) เพื่อสร้างความร่วมมือกันภายในภูมิภาค

การดำเนินการเหล่านี้สร้างความหวาดกลัวให้กับชนชั้นสูง ข้าราชการ ทหารขุนศึก และชนชั้นกลางบางส่วนที่ได้รับผลประโยชน์จากการปกครอบแบบเดิมว่าประเทศฮอนดูรัสจะกลายเป็นแบบเวเนซุเอลาที่กลุ่มคนเหล่านั้นต้องสูญเสียอำนาจเกือบทั้งหมดเมื่อประธานาธิบดีฮูโก ชาเวซสามารถจับมือกับประชาชนโค่นล้มอำนาจนำของพวกเขาเหล่านั้นและสร้างสังคมใหม่ในเวเนซุเอลาได้ พวกคนเหล่านั้นจึงโจมตีหาว่า ประธานาธิบดีเซลายาแทรกแซงสื่อ และต้องการเผด็จการเหมือนประธานาธิบดีชาเวซแห่งเวเนซุเอลาหรือคาสโตรแห่งคิวบา แต่อย่างไรก็ตาม แม้ประธานาธิบดีเซลายาจะจะพยายาม ฮอนดูรัสยังคงประสบปัญหาภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ ยาเสพติดและอาชญกรรมอย่างรุนแรง เนื่องจากปัญหาภายในที่หมักหมมมายาวนาน ประกอบกับภาวะเศรษฐกิจตกต่ำทั่วโลกและวิกฤติการณ์ราคาอาหารในปี ค.ศ. 2008-2009 ทำให้เป็นช่องให้กลุ่มอนุรักษ์นิยมใช้เล่นงานประธานาธิบดีเซลายาอย่างรุนแรง

นาย มานูเอล เซลายา ประธานาธิบดีฮอนดูรัสผู้ถูกรัฐประหารเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ.2009

สำหรับเหตุการณ์รัฐประหารที่เกิดขึ้นในฮอนดูรัสนี้ เกิดจากการที่ประธานาธิบดีมานูเอล เซลายาต้องการให้มีการลงประชามติว่า ในวันที่28 กรกฎาคม ค.ศ.2009 จะแก้ไขรัฐธรรมนูญหรือไม่ ควบคู่ไปกับการเลือกตั้งที่จะมีขึ้นในวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ.2009 หรือไม่ ฝ่ายตรงข้ามรัฐบาลของนายมานูเอล เซลายา อันประกอบด้วยกลุ่มชนชั้นกลางและชนชั้นสูง สื่อสารมวลชน กลุ่มทหาร ตุลาการ รวมถึง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคเสรีนิยมของนายเซลายาเองบางส่วนที่แปรพักตร์กล่าวหาว่า เขาต้องการจะแก้รัฐธรรมนูญเพื่อให้ตนเองสามารถดำรงตำแหน่งได้อีกสมัยหนึ่งเป็นอย่างน้อย 1 สมัย ด้วยข้ออ้างนี้ จึงทำให้มีความพยายามที่จะล้มล้างรัฐบาลของนายเซลายาด้วยวิธีการต่างๆ

เริ่มตั้งแต่การพยายามถอดถอนนายเซลายาในรัฐสภา แต่ปรากฏว่าในไม่มีข้อกฎหมายใดของประเทศฮอนดูรัสอนุญาตให้ถอดถอนนายเซลายาจากตำแหน่งได้ ต่อมาผู้บัญชาการทหารบก นาย โรเมโอ วาสเกวซ เดลาเกวซ สั่งการให้กองทัพบกกักหีบเลือกตั้งไว้เพื่อมิให้มีการลงประชามติ นายเซลายาจึงได้สั่งปลดนายเดลาเกวซอออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการทหารบก

แต่ศาลฎีกาได้ออกคำพิพากษาให้การสั่งปลดนายเดลาเกวซเป็นโมฆะ และออกแถลงการณ์มิให้ประชาชนออกไปลงประชามติ ทำให้เกิดกลุ่มมวลชนที่ไม่พอใจกับคำสั่งดังกล่าวชุมนุมรวมกันและเดินขบวนไปพร้อมกับประธานาธิบดีเซลายา เพื่อไปนำหีบบัตรลงประชามติที่ถูกเก็บในฐานทัพอากาศออกมาเป็นผลสำเร็จ ทำให้ในที่สุด พลเอกเดลาเกวซตัดสินใจทำการรัฐประหารโดยการส่งกำลังทหารบุกเข้าจับกุมตัวประธานาธิบดีมานูเอล เซลายาในบ้านพัก พร้อมทั้งปราบปรามผู้ชุมนุมฝ่ายสนับสนุนประธานาธิบดีเซลายาที่อยู่ล้อมรอบบ้าน และเนรเทศตัวเขาออกไปยังประเทศคอสตา ริก้า ตัดน้ำ ตัดไฟฟ้า และปิดกั้นการสื่อสารด้วยวิธีต่างๆ ในกรุงเทกูซิกัลปา เมืองหลวงของประเทศเป็นเวลา 6 ชั่วโมง ขัดขวางการถ่ายทอดโทรทัศน์บางช่อง (รวมถึงการจับกุมคุมขังนักข่าวด้วย) เช่น TeleSUR และ CNN ภาคภาษาสเปน ปิดกั้นการรายงานข่าวสารในโทรทัศน์ช่องที่เหลือ พร้อมกับกักขังนักการเมืองฝ่ายที่สนับสนุนประธานาธิบดีเซลายาเป็นจำนวนมาก

ในขณะเดียวกันฝ่ายศาลสูงสุดก็ได้ประกาศให้นายเซลายาพ้นจากตำแหน่ง ส่วนทางรัฐสภาก็อ้างว่าได้รับจดหมายลาออกของนายเซลายาแล้ว และลงมติให้นายโรแบร์โต ไมเคิลแลตติ ประธานสภาผู้แทนราษฎรพรรคเดียวกับนายเซลายาสาบานตนเข้ารับตำแหน่ง

แต่ถึงแม้ว่าจะมีการดำเนินการอย่างรุนแรงถึงขั้นนี้ ก็ยังมีประชาชนจำนวนมากออกมาประท้วงตามท้องถนนเพื่อแสดงความไม่พอใจต่อการรัฐประหารในครั้งนี้ ซึ่งฝ่ายทหารได้ทำการปราบปรามอย่างรุนแรง ฝ่ายต่อต้านการรัฐประหารครั้งนี้ได้แถลงว่า มีการใช้กระสุนจริงในการปราบปรามผู้ชุมนุม และผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์ครั้งนี้แล้วอย่างน้อย 2 คน

ภาพจากโทรทัศน์ช่อง TeleSUR

แสดงให้เห็นการปราบปรามประชาชนฝ่ายสนับสนุนประธานาธิบดีเซลายา

เป็นเหตุถูกตัดสัญญาณและพนักงานของสถานีโทรทัศน์ดังกล่าวถูกคุมขังในฐานทัพ

ส่วนปฏิกิริยาในทางสากลนั้น ประเทศต่างๆ ล้วนปฏิเสธรัฐบาลที่จัดตั้งโดยคณะรัฐประหาร ถึงแม้ฝั่งคณะรัฐประหารจะอ้างว่า ประธานาธิบดีเซลายาต้องการเผด็จอำนาจ ต้องการเปลี่ยนแปลงประเทศเป็นคอมมิวนิสต์ และรัฐบาลใหม่มีที่มาจากรัฐสภา รัฐบาลในลาตินอเมริกาตั้งแต่ฝ่ายซ้าย เช่น รัฐบาลของประธานาธิบดีฮูโก ชาเวซแห่งเวเนซุเอลา รัฐบาลสายกลาง เช่น รัฐบาลของประธานาธิบดีลูล่า ดา ซิลว่า จนไปถึงรัฐบาลฝ่ายขวาสุดโต่งของโคลัมเบีย ต่างออกแถลงการณ์คัดค้านการรัฐประหารครั้งนี้ และเรียกร้องให้คืนอำนาจให้ประธานาธิบดีเซลายาดังเดิม เนื่องเพราะประชาชนในภูมิภาคลาตินอเมริกาส่วนใหญ่ล้วนเคยประสบชะตากรรมอันน่าโศกเศร้าภายใต้รัฐบาลเผด็จการทหารมาแล้วทั้งนั้น

ส่วนในภูมิภาคอื่นๆ นั้น แม้กระทั่งรัฐบาลของประธานาธิบดีบารัค โอบาม่าแห่งสหรัฐอเมริกา และสหภาพยุโรปยังได้แสดงความไม่เห็นด้วยกับการรัฐประหารครั้งนี้อย่างรุนแรง ส่วนท่าทีขององค์กรระหว่างชาติก็ล้วนเป็นไปในทางลบต่อการรัฐประหารครั้งนี้ เช่น นายบันคีมุน เลขาธิการสหประชาชาติได้แถลงสนับสนุนสถาบันของระบอบประชาธิปไตยภายในประเทศฮอนดูรัส และคัดค้านการจับกุมประธานาธิบดีของประเทศที่มาตามรัฐธรรมนูญ พร้อมเรียกร้องให้คืนอำนาจให้ผู้แทนอันชอบธรรมซึ่งมาจากการเลือกตั้ง และรับประกันความปลอดภัยของประธานาธิบดีเซลายาและครอบครัว

แม้กระนั้น คณะรัฐประหาร ชนชั้นสูงที่สนับสนุนการรัฐประหาร รวมถึงรัฐบาลใหม่ของคณะรัฐประหารก็ยังเพิกเฉยต่อเสียงเรียกร้องของสหประชาชาติและประเทศต่างๆ

เมื่อมามองดูเหตุการณ์นี้แล้ว เราจะเห็นว่า ไม่ว่าที่ใด กลุ่มผู้มีอำนาจเก่าและผู้ที่ได้รับผลประโยชน์จากระบบเก่าที่อยุติธรรมนั้นย่อมหวาดกลัวและหาทางทำลายการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาโดยไม่สนต่อธรรมะ กฎเกณฑ์ หรือสายตาของนานาอารยประเทศทั้งสิ้น แต่ว่าเหตุการณ์นี้ยังไม่ถึงจุดสิ้นสุด เรายังคงต้องจับตาต่อไปว่า กลุ่มผู้ต่อต้านการรัฐประหารครั้งนี้จะสามารถโค่นล้มรัฐบาลของคณะรัฐประหาร รวมถึงสามารถเอาชนะกลุ่มอนุรักษนิยมภายในประเทศได้หรือไม่ และคนทั้งโลกจะทำอย่างไรต่อไปกับการรัฐประหารในฮอนดูรัสคราวนี้

[1]ประธานาธิบดีธีโอดอร์ รูสเวลท์ เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาช่วงต้นศตวรรษที่20 (ค.ศ. 1904-1909) เป็นลุงของ ประธานาธิบดีแฟรงคลิน เดลาโน รูสเวลท์ที่ปกครองสหรัฐอเมริกาในช่วงแก้ไขเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่และสงครามโลกครั้งที่สอง (ค.ศ. 1933-1945) - ผู้เขียน

[2]โรงเรียนแห่งอเมริกา (School of the America, SOA) มีชื่อเต็มว่า สถาบันเพื่อความร่วมมือทางความมั่นคงแห่งซีกโลกตะวันตก (Western Hemisphere Institute for Security Cooperation, WHISC) เป็นหน่วยงานของกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา ตั้งขึ้นใน ค.ศ.1946 และยังอยู่จนถึงปัจจุบัน ทำหน้าที่ฝึกอบรมและให้ความสนับสนุนนายทหารและนายตำรวจในอเมริกาใต้เพื่อ “ต่อต้านการขยายตัวของลัทธิคอมมิวนิสต์ส่งเสริมประชาธิปไตย เสรีภาพและสิทธิมนุษยชน” ซึ่งในความเป็นจริงแล้วคือการล้างสมองนายทหารเหล่านี้ให้จงรักภักดีต่อสหรัฐอเมริกา และคอยปราบปรามที่ต่อต้านการธำรงอำนาจนำของสหรัฐอเมริกา หลักสูตรในโรงเรียนแห่งนี้มีการสอนเรื่องการใช้อาวุธ การรบ การปราบปรามประชาชน การทำสงครามจิตวิทยา เป็นต้นนายทหารเผด็จการ ผู้ก่อการร้ายรายสำคัญ และเจ้าพ่อยาเสพติดหลายรายในอเมริกาใต้ต่างจบมาจากสถาบันแห่งนี้ ตัวอย่างเช่น เผด็จการทหาร ฮูโก แบนเซฮร์ แห่งโบลิเวีย นายนอริเอก้า อดีตพ่อค้ายาเสพติดรายสำคัญของเม็กซิโก ดอน ดิเอโก้ เจ้าพ่อยาเสพติดรายสำคัญ 1 ใน 10 อาชญากรที่ FBI ต้องการตัวมากที่สุด หรือหน่วยทหารอัตลาคัตล์แห่ง เอลซาวาดอร์ซึ่งสังหารโหดแม้กระทั่งพระ สตริ และเด็กเมื่อปีค.ศ. 1989 ระหว่างสงครามกลางเมืองใน เอล ซาวาดอร์ เป็นต้น

Tags:

Submitted by บางกอก (visitor) on Sat, 2009-07-04 08:25.

http://www.redcounty.com/memo

http://www.redcounty.com/memo-president-obama-read-honduran-constitution

อ่านข้อความจากเวปนี้ก่อน ค่อยให้ความเห็นกันก็ดีครับ

Submitted by บางกอก (visitor) on Sat, 2009-07-04 08:30.

บรรดานักประชาธิปไตยไทยๆทั้งหล

บรรดานักประชาธิปไตยไทยๆทั้งหลาย มีความเห็นอย่างไรกันบ้างครับ อยากเห็นเหลือเกิน ว่านักประชาธิปไตยไทยจะเชียร์ข้างไหน ฝ่ายหนึ่งประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้งทางตรงชนะด้วยเสียงเฉียดฉิวด้วยนโยบายประชานิยม และกำลังสร้างฐานเศรษฐกิจและขุมกำลังตำรวจบวกแก็งค์มิจฉาชีพ พร้อมกับพยายามแก้รัฐธรรมนูญยืดการอยู่ในตำแหน่งอีกหนึ่งสมัย......กับอีกฝ่ายหนึ่งคือรัฐสภา ศาล อัยการสูงสุด และทหาร ซึ่งผมสงสัยจะมีประชาชนประเภทคนรู้ทันทักษิณ เอ๊ย..เซลาย่า รวมด้วยเป็นแน่

งานนี้ว่ากันง่ายๆก็คือ อำนาจตุลาการ อำนาจนิติบัญญัติ และฝ่ายความมั่นคงจับมือกันกับประชาชนบางส่วนโค่นอำนาจบริหารของประธานาธิบดีที่มาจากการเลือกตั้ง

สังเกตุไหมครับ บรรดาประเทศที่ประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งทางตรงพากันร้องแรกแหกกระเชอประนามฝ่ายทหารกันวุ่นวาย ใครที่ไหนมันจะอยากโดนแบบเซลาย่า ไม่เห็นผู้นำประเทศไหนจะพิจารณาหรือให้ความเห็นว่าประชาธิปไตยประกอบด้วยอำนาจสามฝ่ายที่คานกัน ตามทฤษฎีประชาธิปไตยสักคนเดียว รวมทั้งเลขาสหประชาชาติด้วย....ทำเป็นไม่รับรู้ว่าทั้งสภา ศาล อัยการ กกต.ฮอนดุรัสนั้น ตามข่าวเขาว่าไม่เอาเซลาย่านะครับ เดาได้ว่า ไอ้นี่คงประเภทใช้ประชาชนบังหน้ากอบโกยเข้ากระเป๋า เรื่องนี่จริงเท็จอย่างไรคงต้องรอฟังเสียงคนฮอนดูรัสเองจะดีที่สุด ไม่ต้องไปฟังซาเวซ โอบามา ฯลฯพวกนั้นนักหรอกครับ

เซเลย่าตกเก้าอี้เที่ยวนี้ เพราะไม่จ้างแม้วไปเป็นกุนซือให้ครับ ไม่ใช่เรื่องอื่นเลย...แม้วสอนเซเลย่าได้เลยครับว่า ขนาดไอมีสส.มากกว่าคู่แข่งเป็นร้อยเสียงทิ้งกันขาดกระจุย สภาก็ของไอ อัยการก็ของไอ ทหารบางส่วนก็ของไอ ศาลบางส่วนก็ของไอ กกต.ก็ของไอ...ไอเผลอเก็บเบี้ยใต้ถุนร้านเพลืนไปหน่อย ไอ้พวกรู้ทันไอมันยังถีบส่งไปอยู่กลางทะเลทรายได้
อย่างยูมีสส.มากกว่าฝ่ายค้านแค่ห้าเสียงตอนเลือกตั้ง ตอนหลังนี้สภาก็ไม่เล่นด้วยแล้ว จะไปเหลืออะไรสุ้เขา จะเอาประชาชนรึ...ประชาชนของยูคุณภาพการต่อสู้ทางการเมืองระดับไหน....ผุ้นำแกนนำมีฝีมือระดับไหน....เงินนะยูมีจ่ายบ้างไหม...ถ้าของยูมีแค่ปริมาณคุณภาพพอๆกับของไอ(ตามรูปในข่าว) ก็ลืมได้เลยว่าจะได้กลับไปมีอำนาจแบบเดิมอีก......

วกมาถามนักวิชาการประชาธิปไตยกันหน่อย เหตุการณ์เช่นนี้ตามข่าวนี้ ใครถูกใครผิดครับ ระหว่างอำนาจบริหารกับอำนาจอื่นๆที่ขัดแย้งกัน.......ในระบบประธานาธิบดี

Submitted by ว ณ ปากนัง (visitor) on Sat, 2009-07-04 09:05.

*รัฐประหาร เพื่อการ

*รัฐประหาร เพื่อการ อนุรักษ์
และปกปัก ชนชั้นนำ ล้ำเลิศค่า
รัฐประหาร ที่ก้าวล่วง ปวงประชา
กดขี่เป็นขี้ข้า ตลอดไป

*มีข้ออ้าง สารพัด จัดกล่าวหา
สื่อบรรดา ชนชั้นนำ ล้ำเงื่อนไข
ทั้งบิดเบือน ประชาธิปไตย
บังคับเสียง ส่วนใหญ่ ใฝ่ลบล้าง

*เผด็จการ เพื่ออภิสิทธิ์ชน
ใช้เล่ห์กล “คนดี”เป็นที่อ้าง
บังคนคนส่วนใหญ่ ให้จนทาง
มุ่งลบล้าง ประชาธิปไตย

*เสรีชน คนไท ต้องใจสู้
ร่วมรับรู้ การเอาเปรียบ เหยียบส่วนใหญ่
ร่วมต่อต้าน เผด็จการ ต้านสุดใจ
เพื่อประชาธิปไตย ที่แท้จริง

Submitted by Tirak..There was one mistake ('V') (visitor) on Sat, 2009-07-04 09:21.

ผู้ตรวจการบ้าน เดินผ่านมาเห็น

ผู้ตรวจการบ้าน

เดินผ่านมาเห็น

ชอบแกล้งเด็กเล่น

ให้เต้น ให้ตื่น จะได้โตไวไว

Submitted by ว ณ ปากนัง (visitor) on Sat, 2009-07-04 09:40.

*เผด็จการ

*เผด็จการ เพื่ออภิสิทธิ์ชน
ใช้เล่ห์กล “คนดี”เป็นที่อ้าง
บังคับคนส่วนใหญ่ ให้จนทาง
มุ่งลบล้าง ประชาธิปไตย

Submitted by TB (visitor) on Sat, 2009-07-04 17:33.

ผมเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดเรื

ผมเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดเรื่องวันที่หรือเปล่าครับ 28 สิงหาคม 2552 น่าจะยังมาไม่ถึงนะครับ

Submitted by TB (visitor) on Sat, 2009-07-04 17:35.

ผมเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดเรื

Submitted by TB (visitor) on Sat, 2009-07-04 17:54.

ผมเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดเรื

ผมเข้าใจว่าอาจมีข้อผิดพลาดเรื่องวันที่หรือเปล่าครับ 28 สิงหาคม 2552 หรือ 28 ก.ค. 2009 ใต้ภาพ น่าจะยังมาไม่ถึงนะครับ

Submitted by มองทะลุ (visitor) on Sun, 2009-07-05 10:46.

ฉากเดิมๆ

ฉากเดิมๆ ประชาธิปไตยถูกทำลายโดยพวกอ้างประชาธิปไตย พวกอ้างประชาธิปไตยมักกล่าวหาว่ารัฐบาลจากการเลือกตั้งไม่ประชาธิปไตย เผด็จอำนาจ คอรัปชั่น ก่อให้เกิด'สมการคณิตศาสตร์ตื้นเขิน' ว่า คอรัปชั่น+ไม่ประชาธิปไตย=รัฐประหารโค่นล้ม สมการคณิตศาสตร์นี้คนมีการศึกษาของไทยชอบบบบบยึดถือกันมาก ไม่เคยทำความเข้าใจว่าสมการนี้มันผิดปกติตรงไหน ปัจจัยตัวแปรมีค่าที่ถูกต้องหรือไม่ ก้อไม่น่าแปลกใจที่เวลาเกิดรัฐประหารพวกคิดว่าการศึกษาดีจะออกมาเชียร์ หัวเหอนี่คิดอย่างเดียวว่ารัฐประหารนี่เป็นของขวัญจากพระเจ้าทีเดียวเชียว พอเกิดขึ้นก็ไชโยว่ารัฐประหารเมืองไทยยังไงก็เป็นของดี แบบว่าพระเจ้าประทานมาด้วยคุณธรรม เหอๆ เคยคิดไหมว่า'กะโหลกทัศน์'มันมีรัศมีพิสัยความรับรู้ คนที่ยึดถือสมการอันนี้ก็พอๆกับคนที่เชื่อว่า'โลกแบน' เพราะกะโหลกทัศน์มันแค่ระดับผิวโลกเห็นแค่ผิวโลกก็นึกว่านี่ถูกต้อง แต่มีคนใช้กล้องดูดาวทำให้กะโหลกทัศน์ขยายรัศมีขึ้นไปบนฟ้าหลายร้อยไมล์ จึงบอกว่า'โลกมันกลม'ต่างหาก ฉันใดก็ฉันนั้น เมื่อขยายกะโหลกทัศน์ออกไปพ้นประเทศไทย ออกไปดูต่างประเทศทั้งที่เจริญกว่าเรากับทั้งที่ล้าหลังกว่าเรา มีเหรอที่นับถือว่ารัฐประหารคือของของขวัญจากพระเจ้าผู้ทรงคุณธรรมบัญญัติ10ประการ พุทธโธ่เอ๋ย

Submitted by Who are... (visitor) on Sun, 2009-07-05 12:53.

ในอดีตและปัจจุบัน

ในอดีตและปัจจุบัน ผู้หลักผู้ใหญ่ๆๆ ในสารขันฑ์แลนด์ เมื่อไม่พออกพอใจรัฐบาลใดก็ตามที่มาบริหารประเทศ จะสร้างสถ่านการณ์และให้ให้พวกสางเขียวยึดอำนาจอยู่ร่ำไป จนเคยตัว แม้ว่าจะเขียนกฎหมายห้ามไว้ในรัฐธรรมนูญ พวกเขายังกล้าหาญที่จะกระทำ แล้วก็มาออกกฏหมายนิรโทษกรรมตนเอง จนเคยตัวคงนึกว่าประชาชนจะเห็นดีเห็นงามไม่ต่อต้านเหมือนทุกครั้งมา(น่าจะออกกฏหมายย้อนหลังเอาโทษย้อนหลังไป 6 ปี พวกนี้จะได้เข็ดหลาบ) แต่ครั้งนี้และครั้งต่อไป ประชาชนคงไม่ยอมเป็นแน่ และอีกอย่างถ้าสหประชาชาติ หรือนานาประเทศ และประเทศมหาอำนาจไม่เอาด้วย ก็จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อประชาชนที่เรียกร้องประชาธืปไตย แต่ประเทศสารขันฑ์รัฐประหาร ประมาณ 18 ครั้ง แล้วก็มาเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ แล้วเมื่อไร การเมืองการปกครองจะเข้ารูปเข้ารอยเสียทีดูอย่างปัจจุบันนี้ เล่นกันจนประเทศเละตุ้มเป๊ะ กฎหมายไม่เป็นกฎหมาย ราวกับบ้านเมืองไม่มีขื่อมีแป ยุค Barbarian ก็ไม่ปาน อนาถ...............

Submitted by มองทะลุ (visitor) on Sun, 2009-07-05 18:19.

กลุ่มเสื้อแดงน่าจะศึกษาความเป

กลุ่มเสื้อแดงน่าจะศึกษาความเป็นไปของฮอนดูรัสให้แน่ชัด แล้วเคลื่อนไหวคัดค้านร่วมกับต่างประเทศ กะสหประชาชาตินั่นแหละ
กลุ่มเสื้อแดงลืมอะไรไปรึเปล่า ?

Submitted by บางกอก (visitor) on Sun, 2009-07-05 22:43.

ผมว่าเขาคงศึกษาแล้วครับ

ผมว่าเขาคงศึกษาแล้วครับ ถึงได้เงียบเป็นเป่าสากไปตามๆกัน หันไปวิพากษ์วิจารณ์อิหร่านทั้งที่ภาพรวมระบบการปกครองไม่ได้ใกล้เคียงกับเมืองไทยเลย...

ส่วนฮอนดูรัสนั้นนักประชาธิปไตยนิยม นักรัฐธรรมนูญนิยม และ สาธารณะรัฐนิยม รวมถึงพวกนิยมการเลือกตั้งประธานาธิบดีโดยตรง เจ็บปวดเป็นพิเศษ เพราะประธานาธิบดีคนเดียวโดนทั้งอำนาจนิติบัญญัติ ตุลาการ ความมั่นคง เตะออกจากตำแหน่ง เพราะพยายามละเมิดรัฐธรรมนูญในข้อที่ระบุไว้ว่าห้ามแก้ไขเด็ดขาด ผู้พยายามแก้ไขจะหมดสิทธิทางการเมืองทันทีตามรัฐธรรมนูญของฮอนดูรัส ดังนั้นการกระทำของเซเลย่านั้นทำให้หมดสิทธิอยู่ในตำแหน่งแล้วตามที่ศาลสั่ง เพียงแต่รัฐธรรมนูญไม่ได้มีระบุให้ประธานาธิบดีถูกปลดเมื่อไร ทหารก็เลยมาช่วยปลดให้ และมีการร่วมกันตั้งผู้รักษาการแทนประธานาธิบดีไปแล้วด้วย....เซเลย่าก็ไม่ต่างจากแม้วหรอกครับ เพียงแต่รัฐธรรมนูยเขามีข้อห้ามแก้ไขบางมาตราซึ่งไปแตะเข้าเพราะนึกว่าตัวเองใหญ่ก็โดนฝ่ายตรงข้ามเล่นงาน และแกมีเสียงนำในสภาแค่หกเจ็ดเสียง พอแปรพักตร์ไปแกก็ดับอย่างที่เห็น....

เสื้อแดงทั้งฮอนดูรัสทั้งไทยจะหวังต่างชาติกดดันเซเลย่ากลับไปเป็นประธานาธิบดี คงลำบาก เพราะฮอนดูรัสจะเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งต่อไปเดือนกันยายนที่จะถึงนี้ ตามรัฐธรรมนูญของเขาลงสมัครได้หนเดียวครับ ต่างชาติจะไปกดดันให้แก้รัฐธรรมนูญด้วย ให้คนๆเดียวลงสมัครได้หลายครั้งอย่างที่เซเลย่าต้องการและไปดำเนินการละเมิดรัฐธรรมนูญไปแล้ว โดนศาลพิพากษาไปแล้ว คนฮอนดูรัสส่วนใหญ่เขาไม่ยอมง่ายๆแน่นอนครับ

ถ้ามองตามรัฐธรรมนูญฮอนดูรัส ที่ยังใช้อยู่ไม่มีใครไปฉีกทิ้ง เซเลย่านั้นอยู่ในตำแหน่งได้ถึงกันยายนนี่เท่านั้น และไม่มีสิทธิ์ลงเลือกตั้งครั้งต่อไป เสียงในสภาก็แพ้ฝ่ายค้านไปนานแล้ว ดังนั้นการปลดออกจากตำแหน่งน่าจะเป็นการประหยัดเวลาที่จะต้องเสียไปสองสามเดือนรอเซเลย่าคลานออกจากทำเนียบไปเอง เขาก็เลยช่วยๆกันถีบออกไป ให้คนอื่นบริหารแทนโดยคงรัฐธรรมนูญและสภาไว้

อย่างนี้เป็นประชาธิปไตยไหมครับ...........อย่างนี้เรียกว่า รัฐประหาร ได้หรือครับ ผมว่าน่าจะเรียกว่า วิสามัญฆาตรกรรมทางการเมือง จะเข้าท่ากว่า.....

ผมชอบไอเดียคนร่างรัฐธรรมนูญฮอนดูรัสจริงๆ สงสัยว่าอาชีพเดิมคงเป็นผู้รับเหมางานดิน ประเภทขุดบ่อล่อปลา........

Submitted by มองทะลุ (visitor) on Sun, 2009-07-05 23:52.

แหม

แหม ท่านบางกอกตรัสรู้ได้อย่างไรว่าข้าพเจ้าเสนอให้ประท้วงรัฐประหารเพราะหวังให้เซเลย่ากลับไปเป็นประธานาธิบดี ? ไฉนจึงมียึดติดเหลือเกินนนน

จะเฉลยให้ว่า ที่เสนอให้เสื้อแดงประท้วงเพราะกะตีวัวกระทบคราดในเมืองไทยต่างหากเล่า เผื่อพวก'รัฐประหารนิยม'มันจะได้'ได้คิด' ว่า วิธีคิดแบบสมการ คอรัปชั่น+ไม่ประชาธิปไตย=รัฐประหารได้ มันเป็นสมการที่ไม่ได้เรื่องน่ะ

แต่ก็แน่นอนว่าต้องตีไอ้พวกแนวคิดรัฐประหารฮอนดูรัสด้วย ข้อเรียกร้องของต่างชาติก็บอกอยู่แล้วว่า ให้เซเลย่ากลับคืนเป็นปธน. ส่วนเลือกตั้งปธน.ครั้งหน้าจะเป็นอย่างไรพวกเขาจะจัดการรัฐธรรมนูญอย่างไรก็เรื่องของเขาตราบเท่าที่เป็นไปตามวิถีประชาธิปไตย นี่ว่ากันเรื่องประชาธิปไตยแก้กันด้วยวิถีประชาธิปไตยน่ะ แล้วก็ปฎิเสธรัฐประหาร

แล้วกฎทุกอย่างมันกำหนดด้วยมนุษย์น่ะ ใช่พระเจ้ากำหนดซะที่ไหน ใช่ศาสดากำหนดซะที่ไหน กฎหมายและรัฐธรรมนูญตราขึ้นผ่านอำนาจอธิปไตยนิติบัญญัติซึ่งก็เป็นของประชาชน เด๋วเพิ่มเด๋วลดเด๋วเลิก ก็ตราบใดที่เป็นไปตามวิถีประชาธิปไตย หากจะแก้ก็ย่อมแก้ได้

วิถีประชาธิปไตยแปลว่า ... คนมันหลากหลายความคิดเห็น เรื่องเดียวกันเห็นไม่ตรงกัน ไอ้นั่นบอกว่า เอาอย่างนี้ อีกคนบอกว่าจะเอาอีกอย่าง วิถีประชาธิปไตยก็คือว่า ให้นับเสียงข้างมากแล้วเอาตามนั้น ถมเถไปที่มันไม่ได้ที่'ฉัน'ต้องการ เพราะมีคนจำนวนมากกว่า'พวกฉัน'ต้องการอีกอย่าง ง่ายๆแค่เลือกตั้งกทม. อยากให้พรรคปชป.ชนะทุกเขต แต่ความเป็นจริงพรรคอื่นที่เราไม่เชียร์ได้เข้ามาเยอะ วิถีประชาธิปไตยก็คือ แม้เราต้องการอย่างนี้ แต่คนจำนวนมากกว่าต้องการอีกอย่าง 'ฉัน'ก็ต้อง'ยินยอม'ตามเสียงข้างมาก ยอมรับคนที่เราไม่ชอบหน้าได้รับเลือกเข้ามามีสิทธิใช้อำนาจอธิปไตยแทนเรา

ไม่นึกว่า หลักการนี้มันจะเป็นที่เข้าใจยากเย็นเข็ญใจได้ถึงขนาดนี้น่ะ

Submitted by บางนา (visitor) on Thu, 2009-07-09 11:42.

คุณบางกอก

คุณบางกอก ไม่รู้จักชนชั้นจริง
ชั้นชั้นศักดินากับนายทุน

นายทุนเก่า กับนายทุนใหม่

ต่างก็เอาประชาชนเป็นพวกทั้งนั้น

ประชาชนจึงต้องเลือกข้าง ข้างใดข้างหนึ่ง
ไม่เลือกข้าง พวกชนชั้นนำที่ขัดแยังกันก็ต้องหาทวงเชิญชวนหลอกล่อต่างๆนานา
หลอกว่าอีกฝั่งชั่วอย่างนั้น อย่างนี้

ประชาชนต้องส่งเสริมให้ความขัดแย้งนี้ดำเนินต่อไป
เช่นยุให้มันตีกัน

ประชาชนก็จะเติบโตท่ื่ามกลางการต่อสู้เสมอ

.....
เช่น ญี่ปุ่นบุกไทย ถูกพันธมิตรอังกฤา+อเมริกาโจมตี ...คนเติบโตกลายเป็น เสรีไทย

อเมริกาตีรัสเซีย.....เอาไทยเป็นจุดยุทธศาสตร์..ผลคือคอมมิวนิสต์ดต

...
ศักดินาอำมาตย์ทุนเก่า โจมตีทุนใหม่ทักษิณ...ผลคือประชาชนรากหญ้าเสื้อแดงเติบโต

......................
ประชาชนฮอนดูรัสต้องอาศัยความขัดแย้งของชนชั้นนำ... สร้างฐานกำลังของตนเองขึ้นมา...

คุณบางกอก..อย่ามองว่ามวลชนเป็นเบี้ยเสมอไป....และอย่าคิดว่ามวลชนไม่สามารถกำหนดทิสทางประเทศได้

คอยดูเรื่องเสื้อแดงให้ดี..เพราะคนเสื้อแดงกำลังเป็นผู้กำหนดเกมให้ฝ่ายอำมาตย์ตั้งรับ.....มิใช่ทักษิณกำหนดเกม..เช่น การจัดงานวันเกิดสนามหลวง

การถวายฏีกา

เสื้อแดงกำหนดเกมทั้งนั้น

คำชี้แจง

เว็บไซต์ประชาไท ให้บริการพื้นที่แสดงความคิดเห็นต่อข่าวและบทความแบบสาธารณะ ขอความร่วมมือในการแสดงความคิดเห็นโดยเคารพกฎหมาย, ความเห็นที่แตกต่าง และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้อื่น

ประชาไทแสดงหมายเลขไอพี* ของผู้โพสต์ประกอบความเห็นเสมอ
ประชาไทไม่มีนโยบายกรองข้อความก่อนการแสดงผล
อย่างไรก็ตามขอสงวนสิทธิ์ในการปิดการแสดงความเห็นที่ไม่เป็นไปตามกติกาหากตรวจสอบพบภายหลัง

ทั้งนี้ข้อความที่โพสต์จะยังไม่ปรากฎในทันที ซึ่งเป็นข้อจำกัดด้านเทคนิค

จึงเรียนมาเพื่อทราบและขอบคุณในความร่วมมือ

* หมายเลขไอพีปัจจุบันใช้เป็นข้อมูลที่เชื่อมโยงกลับไปที่ข้อมูลการเชื่อมต่อ อินเทอร์เน็ต ซึ่งอาจระบุไปถึงแหล่งที่มาการโพสต์หรือบุคคลที่โพสต์ได้ นอกจากนี้ตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ มาตรา 26 กำหนดให้ผู้ให้บริการต้องเก็บข้อมูลจราจรคอมพิวเตอร์ไว้ 90 วัน