"มีความจำเป็นที่จะต้องมองสถานะและบทบาทของสถาบันกษัตริย์ให้สอดคล้องกับหลักการของระบอบประชาธิปไตย และหลัก The King can do no wrong  และประเพณีการปกครองที่ผิดหลักการก็ควรพิจารณายกเลิก"

นี่ก็ไม่ใช่เป็นการแทรกแซงด้วย เนื่องจากสิทธิมนุษยชนเป็นเรื่องในทางระหว่างประเทศ และเป็นความรับผิดชอบของประเทศที่ทันสมัย มีอารยะ และเป็นประชาธิปไตย ซึ่งมีแต่ประเทศที่ต้องการจะกลับไปสู่ระบอบอำนาจนิยม ไร้อารยะ และไม่ตามครรลองประชาธิปไตยเท่านั้น ที่จะปฏิเสธหลักสิทธิมนุษยชน

แบ๊งค์ งามอรุณโชติ นักเศรษฐศาสตร์ จาก ม.เทคโนโลยีพระจอมเกล้า (ธนบุรี) เขียนถึงวิวาทะเรื่องการเปลี่ยนผ่านการปกครองไปสู่ระบอบประชาธิปไตย (Democratization)

ขอย้ำว่าที่ผมอดทนอดกลั้นต่อความคิดที่แตกต่าง ต่อการกระทำของพวกล่าแม่มด พวกบิดเบือนข่าวเพื่อปลุกระดมความเกลียดชัง ไม่ใช่เพราะ "กลัว" พวกคุณเลย แต่เพราะ ผมเชื่อว่าสังคมประชาธิปไตยมันต้องมีความอดทนอดกลั้น ก็พยายามทำในสิ่งที่ผมเชื่อให้ได้มากที่สุด

การอ้างธรรมในนามพุทธศาสนาในการต่อสู้ทางการเมือง โดยยึดถือธรรมเป็นของศักดิ์สิทธิ์ ยึดถือธรรมเป็นอำนาจ น่าจะไม่สอดคล้องกับความหมายของ “ธรรม” ตามที่พระพุทธเจ้าตรัสรู้และสอนจริงๆ

ผมไม่คิดว่าการเลือกตั้งจะเท่ากับประชาธิปไตย แต่การสามารถมีส่วนร่วมของประชาชนต่างหากที่หมายถึงประชาธิปไตย และนั่นคือเหตุผลที่ว่าทำไมรัฐบาลถึงเกรงกลัวอินเทอร์เน็ต เพราะมันเป็นรูปแบบของประชาธิปไตยที่มีส่วนร่วม เพราะอินเทอร์เน็ตทำให้บทสนทนาระหว่างเราสามารถเกิดขึ้นได้