กำไร ‘โรงงาน’ มาจากน้ำพักน้ำแรง ‘พนักงาน’

: ความในใจของผู้ใช้แรงงาน

ระหว่างการชุมนุมเรียกร้องให้นายจ้างปรับปรุงสภาพการจ้างงาน ของพนักงาน บจก.โฮยา กลาสดิสค์ (ประเทศไทย) ภายในนิคมอุตสาหกรรมภาคเหนือนั้น ‘ประชาไท’ มีโอกาสสัมภาษณ์พนักงานรายหนึ่ง (ขอสงวนนาม) ซึ่งเป็นหนึ่งในแกนนำการชุมนุม ถึงความในใจของเขาว่าเหตุใด พนักงานหลายพันคนถึงเข้าร่วมการชุมนุมในวันนี้

เขาเล่าถึงสภาพการทำงานของโรงงานดังกล่าวว่า ทำการผลิตทั้งวันทั้งคืน มีการแบ่งพนักงานออกเป็นสองช่วง หรือที่เรียกว่า ‘กะ’ คือ กะเช้า (day time) ในเวลา 8.30 – 20.30 น. รวมการทำงานล่วงเวลา (โอที) และ กะดึก (night time) 20.30 – 8.30 น. ของอีกวันหนึ่ง ถ้าไม่ทำโอทีก็จะออกงานเวลา 17.30 น. และ 5.30 น.

แต่พนักงานก็ทำโอทีโดยถือเป็น ‘ไฟท์บังคับ’ เพราะรายได้ของพนักงานเกิดจากการทำโอที

ค่าแรงพนักงานสุทธิยังไม่รวมสวัสดิการ ขั้นต่ำเริ่มต้นที่วันละ 152 บาท ซึ่งเป็นอัตราตามค่าแรงขั้นต่ำของ จ.ลำพูน ที่เพิ่งปรับขึ้นมาเมื่อเดือนตุลาคมที่ผ่านมา จากเดิมวันละ 149 บาท

ที่ผ่านมาทางโรงงานไม่เคยดูแลสวัสดิการ ไม่ปรับเปลี่ยนไปตามสภาพเศรษฐกิจ ทำให้พนักงานเดือดร้อน

“บริษัทโฮยา เป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดใน นิคมฯลำพูน ซึ่งประมาณ 5-6 ปีที่ผ่านมา เรื่องสวัสดิการก็ไม่มีการปรับปรุงแก้ไขให้สอดคล้องกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน อย่างเช่นตามที่ข้อเรียกร้องได้แจ้งไว้ คือเรื่องของค่าน้ำมัน เป็นต้น ค่าน้ำมันตอนนี้มีเพดานที่สูงขึ้นเรื่อยๆ แต่สวัสดิการค่าน้ำมันต่อวันที่บริษัทให้กับพนักงานก็ยังเป็นระดับต่ำคือ 20 บาทต่อวัน ซึ่งผ่านมาประมาณ 4 ปี แล้ว เราจึงต้องออกมาขอความเป็นธรรมกับนายจ้าง ให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจปัจจุบัน” เขากล่าว

หนึ่งในแกนนำการชุมนุมผู้นี้ ยังได้กล่าวถึงสภาพสวัสดิการอื่นๆ ในโรงงาน เช่น ค่ายืน ที่ให้กับพนักงานที่ยืนทำงานในโรงงาน เป็นเงินที่ให้เพิ่มเติมจากเงินเดือน ทางบริษัทยังคงราคาไว้ที่ 7 บาทต่อวัน

“สวัสดิการที่บริษัทเคยให้ เช่น ค่ายืน วันละ 7 บาทต่อวัน เราขอให้ปรับขึ้นอีก 3 บาท ให้กับพนักงานที่ต้องยืนทำงาน แยกต่างหากกับเงินเดือนที่คิดจากอัตราขั้นต่ำวันละ 152 บาท ในส่วนของค่ายืน บริษัทเขาให้เหมือนโปรโมชั่น คืออยู่ๆ ถ้าบริษัทจะตัดออกก็ได้ โดยที่เราไม่มีสิทธิจะไปฟ้องร้องกับใคร”

 นอกจากนี้ตัวแทนของแกนนำการชุมนุมยังได้กล่าวถึงเรื่องสวัสดิการของพนักงานที่มีอายุงานต่อเนื่อง

“บริษัทโฮยา พนักงานส่วนใหญ่จะมีอายุงานตั้งแต่ 10 ปีขึ้นไป ซึ่งเป็นพนักงานฝ่ายผลิต แต่ก็ยังมีการปรับค่าระวางแค่ บาท-สองบาท เหมือนทำงานปีหนึ่งได้เพิ่มอีกหนึ่งบาท มันก็คงไม่พอเลี้ยงลูกเลี้ยงเต้า เลี้ยงพ่อเลี้ยงแม่อีก”

พนักงานผู้นี้ เห็นว่า บริษัทโฮยาบริษัทปกปิดผลประกอบการที่ทำกำไร แจ้งแต่เฉพาะส่วนที่ขาดทุน ทั้งที่มีการสำรวจพบว่าบริษัทนี้ ในปี 2549 ที่ผ่านมา ทำกำไรสุทธิติดอันดับ 5 จากทั่วประเทศ คิดเป็นเงิน 4 พัน 7 ร้อยล้านบาท

“ซึ่งเป็นเม็ดเงินที่นายจ้างได้มาจากน้ำพักน้ำแรงของแรงงานที่ค่อนข้างสูงมาก แต่การเจียดเม็ดเงินจากผลกำไรแม้เพียงเล็กๆ น้อยๆ ให้กับเรานี้ยากมาก” เขากล่าว

เขายังบอกว่า การชุมนุมครั้งนี้ เพราะต้องการแถลงข้อเรียกร้องของพนักงาน และถือเป็นการแถลงสำหรับพนักงานทุกคนเพื่อจะเรียกร้องต่อรองกับนายจ้าง โดยที่ในตอนนี้ นายจ้างก็ยังไม่ออกมาเจรจา และเขายังได้บอกอีกว่า จะชุมนุมไปเรื่อยๆ หากยังไม่ได้มีการตกลงข้อเรียกร้องกับนายจ้าง แต่ในส่วนของการทำงานก็จะยังคงมีต่อตามปกติ

“หลังจากเสร็จภารกิจตรงนี้ก็คงเข้าทำงานตามปกติ เพราะเรายึดนโยบายว่า ที่เราเรียกร้องวันนี้ ไม่ได้อยากให้การผลิตหยุดชะงัก แต่เราต้องการให้มันเกิด ความเป็นธรรมที่มากกว่านี้ หลังเลิกชุมนุมตรงนี้เราก็จะกลับเข้าไปทำงานตามปกติ” เขากล่าวทิ้งท้าย

ดังนั้นพอเลิกชุมนุมในเวลา 19.40 น. พนักงานช่วงกลางคืนก็รอทำงานช่วงกลางคืนต่อ หลายคนที่เพิ่งเลิกงานช่วงกลางวันก็กลับบ้านนอนเอาแรง หวังว่าเช้าวันใหม่จะได้ทำงานสู้ชีวิต เอาน้ำแรงแลกน้ำเงินต่อไป พร้อมๆ กับการเรียกร้องจนกว่าจะได้สิทธิ-สวัสดิการของตนกลับมา

เพราะแกนนำบนเวทีก็ประกาศแล้วว่าพร้อมจะกลับมารวมกันทุกเมื่อ หากการเจรจาไม่คืบหน้า